یکشنبه , 31 تیر 1403 - 7:18 قبل از ظهر

نام و تعداد قمرهای مشتری

بر اساس بسیاری از آمارها، مشتری بین 80 تا 95 قمر دارد، اما هیچکدام از آنها پیچیدگی سیستم قمرها، حلقه ها و سیارک ها را نشان نمی دهند. این سیاره غول پیکر به هزاران جرم کوچک در مدار خود فرمان می دهد. دانشمندان در رصد قمرهای کوچکی که به دور سیاره‌های غول‌پیکر دور می‌گردند آنقدر خوب عمل می‌کنند که اتحادیه بین‌المللی نجوم تصمیم گرفته است که کوچک‌ترین آنها دیگر نام اسطوره‌ای نخواهند داشت، مگر اینکه دارای علاقه علمی «قابل توجه» باشند.

نام و تعداد قمرهای مشتری

چهار قمر بزرگ مشتری اولین قمرهایی بودند که فراتر از زمین کشف شدند. آنها را به افتخار ستاره شناس ایتالیایی گالیله گالیله، که اولین بار در سال 1610 آنها را رصد کرد، ماهواره های گالیله نامیده می شوند. ستاره شناس آلمانی سیمون ماریوس ادعا کرد که قمرها را در همان زمان دیده است، اما او مشاهدات خود را منتشر نکرد و بنابراین کشف آنها به گالیله نسبت داده می شود. .

آیو فعال ترین جهان از نظر آتشفشانی در منظومه شمسی است، با صدها آتشفشان، برخی از فواره های گدازه ای که ده ها مایل (یا کیلومتر) ارتفاع دارند.

تصور می شود که اروپا دارای یک هسته آهنی، یک گوشته سنگی و اقیانوسی از آب شور است که ممکن است یکی از بهترین مکان ها برای جستجوی حیات فراتر از زمین در منظومه شمسی باشد.

گانیمد بزرگترین قمر منظومه شمسی و تنها قمر با میدان مغناطیسی خاص خود است.

کالیستو سنگین ترین شیء منظومه شمسی است که دارای دهانه های آتش است.

چهار قمر درونی دیگر منبع غباری هستند که چهار حلقه کم نور مشتری را تشکیل می دهند. بقیه قمرهای مشتری بسیار دورتر از سیاره می چرخند. قمرهای بزرگتر ممکن است سیارک ها گرفته شوند و اقمار کوچکتر احتمالاً قطعاتی از برخوردهای عظیم هستند.

گرم ترین سیاره در منظومه ی شمسی کدام است کلیک کنید . 

نام و تعداد قمرهای مشتری های کدام است ؟

مشتری (Jupiter) دارای 79 قمر معروف است که تا کنون شناسایی شده‌اند. البته تعداد دقیق قمرهای مشتری همچنان در حال بررسی و کشف است، بنابراین این تعداد ممکن است در آینده تغییر کند. به طور کلی، قمرهای مشتری از انواع مختلفی همچون قمرهای نیمه اصلی (Galilean moons) و قمرهای نیمه منظومه‌ای (irregular moons) تشکیل شده‌اند. قمرهای نیمه اصلی مشتری شامل چهار قمر بزرگ به نام‌های غالیله (Galileo)، ایوپا (Europa)، گانیمد (Ganymede) و کالیستو (Callisto) هستند.

قمرهای مشتری و دسته بندی آن

به طور کامل‌تر، قمرهای مشتری به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: قمرهای نیمه اصلی و قمرهای نیمه منظومه‌ای.

  • قمرهای نیمه اصلی (Galilean moons):

غالیله (Galileo): این قمر، بزرگترین قمر مشتری است و همچنین بزرگترین قمر در منظومه شمسی است. قطر غالیله حدود 5,268 کیلومتر است، که این به اندازه بزرگی برخی از سیارات نیز است. غالیله در سال 1610 توسط غالیلئو غالیله کشف شد.
ایوپا (Europa): ایوپا یکی دیگر از قمرهای بزرگ مشتری است و قطر آن حدود 3,122 کیلومتر است. ایوپا به علت وجود زیر سطحی منجمد از آب، مورد توجه بسیاری از محققان برای ممکن بودن زندگی در سیاره‌ای خارج از زمین قرار دارد.
گانیمد (Ganymede): گانیمد بزرگترین قمر منظومه شمسی است و حتی از سه سیاره (مریخ، زهره و عطارد) نیز بزرگتر است. قطر گانیمد حدود 5,268 کیلومتر است و تقریباً از اندازه سیاره دوم مشابه سیاره زمین است.
کالیستو (Callisto): کالیستو قمری است که در اندازه و ساختار به قمرهای دیگر نیمه اصلی شبیه است. قطر کالیستو حدود 4,820 کیلومتر است و از نظر ابعادی دومین قمر در منظومه شمسی می‌باشد.

نام قمر قطر (کیلومتر)
گانیمد ۵۲۶۸
کالیستو ۴۸۲۱
ایو ۳۷۸۰
اوروپا ۳۱۴۰
گانیمید ۲۶۳۱
تیتانیا ۱۹۷۲
دایو ۱۲۳۶
ریا ۱۱۲۲
تیتان ۱۱۰۶
اینکلادوس ۱۱۰۰
  • قمرهای نیمه منظومه‌ای (Irregular moons):

قمرهای نیمه منظومه‌ای که دورتر از قمرهای نیمه اصلی مشتری قرار دارند و مسیرهای غیر منظومه‌ای دارند. تعداد دقیق این قمرها در حال بررسی و کشف است. تا کنون بیش از 60 قمر نیمه منظومه‌ای شناسایی شده‌اند، از جمله هیپریون (Hyperion)، آیده (Aitne) و پاسیفه (Pasiphae).

از آنجا که پژوهش‌ها در حال ادامه است و مشتری یکی از اجسام بزرگ و پیچیده در منظومه شمسی است، احتمالاً تعداد دقیق قمرهای مشتری در آینده ممکن است .

جدیدترین و آخرین اخبار از قمرهای مشتری در چه تاریخی منتشر شد ؟

بر اساس گزارش جدید Sky and Telescope، 12 قمر جدید جوین در فوریه 2023 اعلام شد و توسط مرکز سیاره کوچک (MPC) که توسط رصدخانه اخترفیزیک اسمیتسونیان اداره می شود، منتشر شد.

چهار قمر مشتری: آیو، اروپا، گانیمد و کالیستو – معروف به قمرهای گالیله‌ای – اولین اجرام آسمانی بودند که در حال چرخش به دور جسمی غیر از خورشید یا زمین بودند که گالیله گالیله برای اولین بار در سال 1610 آنها را مشاهده کرد.

بیشتر قمرهای مشتری کوچک هستند و حدود 60 قمر از این قمرها کمتر از 6.2 مایل (10 کیلومتر) قطر دارند. به طور غیرمعمول، قمرهای بیرونی در جهت مخالفی که مشتری می‌چرخد، می‌چرخند، که نشان می‌دهد ممکن است پس از تشکیل منظومه اولیه توسط میدان گرانشی مشتری گرفته شده باشند.
به گفته ناسا، فهرستی از 57 قمر مشتری که به طور رسمی نامگذاری شده اند، به همراه جزئیات کشف آنها آمده است.

قمرهای نام گذاری شده توسط ناسا

  1. Adrastea: در جولای 1979 توسط تیم علمی وویجر کشف شد.
  2. آیتن: در 9 دسامبر 2001 توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی جویت و یان تی کلینا طی مشاهداتی در رصدخانه ماونا کیا، هاوایی کشف شد.
  3. آمالتیا: در 9 سپتامبر 1892 توسط ستاره شناس آمریکایی ادوارد امرسون بارنارد کشف شد.
  4. Ananke: در 28 سپتامبر 1951 توسط ستاره شناس آمریکایی ست بارنز نیکلسون از عکسی که با استفاده از تلسکوپ 100 اینچی (2.5 متری) هوکر در رصدخانه مونت ویلسون در کالیفرنیا تهیه شده بود، کشف شد.
  5. Aoede: در 8 فوریه 2003 توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی. جویت، یان تی کلینا، یانگا آر. فرناندز، و هنری اچ. هسیه طی مشاهداتی در رصدخانه مونا کی در هاوایی کشف شد.
  6. Arche: در 31 اکتبر 2002 توسط اسکات اس شپرد در رصدخانه Mauna Kea در هاوایی کشف شد.
  7. Autonoe: در 10 دسامبر 2001 توسط Scott S. Sheppard، David C. Jewitt و Jan T. Kleyna در رصدخانه Mauna Kea در هاوایی کشف شد.
  8. کالیرو: در ۱۹ اکتبر ۱۹۹۹ توسط جیم وی. اسکاتی، تیموتی بی اسپهر، رابرت اس. مک میلان، جفری ای. در قله کیت این کشف در طی یک دوره مشاهدات توسط برنامه Spacewatch دانشگاه آریزونا انجام شد.
  9. کالیستو: در 7 ژانویه 1610 توسط دانشمند ایتالیایی گالیله گالیله کشف شد.
  10. ماه خالدار سفید و خاکستری.
  11. Carme: در 30 ژوئیه 1938 توسط ست بارنز نیکلسون در طی رصدهای انجام شده با تلسکوپ 100 اینچی (2.5 متری) هوکر در رصدخانه مونت ویلسون در کالیفرنیا کشف شد.
  12. کارپو: در 26 فوریه 2003 توسط تیمی از ستاره شناسان موسسه نجوم دانشگاه هاوایی به رهبری اسکات اس شپرد کشف شد. این کشف با استفاده از 12 فوت انجام شد. تلسکوپ کانادا-فرانسه-هاوایی (3.6 متر) در رصدخانه Mauna Kea در هاوایی.
  13. Chaldene: در 23 نوامبر 2000 توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی جویت، یانگ آر. فرناندز و یوجین مگنیر در رصدخانه ای در ماونا کیا در هاوایی کشف شد.
  14. Cyllene: در 9 فوریه 2003 توسط اسکات اس. شپرد و تیمش از دانشگاه هاوایی در رصدخانه Mauna Kea، هاوایی کشف شد.
  15. دیا: در 5 دسامبر 2000 توسط اسکات اس. شپرد، دیوید جویت، ی. آر. فرناندز و جی. مگنیر با بازتابنده 2.2 متری در ماونا کیا، هاوایی کشف شد.
  16. Eirene: در 6 فوریه 2003 توسط Scott S. Sheppard، David C. Jewitt و Jan T. Kleyna در رصدخانه Mauna Kea در هاوایی کشف شد.
  17. الرا: در 5 ژانویه 1905 توسط ستاره شناس آمریکایی، چارلز دیلون پرین، در حالی که به عکس های گرفته شده با بازتابنده 36 اینچی کراسلی (0.9 متر) رصدخانه لیک در کوه همیلتون در دانشگاه کالیفرنیا، سن خوزه نگاه می کرد، کشف شد.
  18. ارینوم: در 23 نوامبر 2000 توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی جویت، یانگا آر. فرناندز و یوجین مگنیر در ابزروای مونا کیا کشف شد.
  19. Ersa: اولین بار در سال 2017 مشاهده شد، کشف ماه توسط اسکات اس شپرد و تیمش در جولای 2018 اعلام شد.
  20. یوانت: در 11 دسامبر 2001 توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی جویت و یان تی کلینا در رصدخانه ماونا کیا در هاوایی کشف شد.
  21. Eukelade: در 6 فوریه 2003 توسط اسکات اس شپرد در رصدخانه Mauna Kea در هاوایی کشف شد.
  22. Eupheme: در 4 مارس 2003 توسط اسکات اس شپرد در رصدخانه Mauna Kea در هاوایی کشف شد.
  23. Euporie: در 11 دسامبر 2001 توسط Scott S. Sheppard، David C. Jewitt و Jan T. Kleyna در رصدخانه Mauna Kea در هاوایی کشف شد.
  24. اروپا: در 8 ژانویه 1610 توسط دانشمند ایتالیایی گالیله گالیله کشف شد.
  25. Eurydome: در 9 دسامبر 2001 توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی جویت و یان تی کلینا در رصدخانه Mauna Kea، هاوایی کشف شد.
  26. گانیمد: در 7 ژانویه 1610 توسط دانشمند ایتالیایی گالیله گالیله کشف شد.
  27. هارپالیک: در 23 نوامبر 2000 توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی جویت، یانگا آر. فرناندز و یوجین مگنیر در رصدخانه ماونا کیا، هاوایی کشف شد.
  28. هژمون: در 8 فوریه 2003 توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی. جویت، یان تی کلینا، یانگا آر. فرناندز و هنری اچ. هسیه در رصدخانه Mauna Kea، هاوایی کشف شد.
  29. هلیک: در 6 فوریه 2003 توسط اسکات اس شپرد در رصدخانه Mauna Kea، هاوایی کشف شد.
  30. هرمیپ: در 9 دسامبر 2001 توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی جویت و یان تی کلینا در رصدخانه ماونا کیا، هاوایی کشف شد.
  31. هرس: در 27 فوریه 2003 توسط برت جی گلادمن، جان جی. کاولارس، ژان مارک پتی و لین آلن کشف شد.
  32. هیمالیا: در 3 دسامبر 1904 توسط ستاره شناس آمریکایی، چارلز دیلون پرین، هنگام تماشای عکس های گرفته شده با بازتابنده 36 اینچی کراسلی (0.9 متر) رصدخانه لیک در کوه همیلتون در دانشگاه کالیفرنیا، سن خوزه کشف شد.
  33. آیو: در 8 ژانویه 1610 توسط دانشمند ایتالیایی گالیله گالیله کشف شد.
  34. ماه زرد/نارنجی/قهوه ای پوشیده از آتشفشان.
  35. آیوکاست: در 23 نوامبر 2000 توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی جویت، یانگا آر. فرناندز و یوجین مگنیر در رصدخانه ماونا کیا، هاوایی کشف شد.
  36. Isonoe: در 23 نوامبر 2000 توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی جویت، یانگا آر. فرناندز و یوجین مگنیر در رصدخانه ماونا کیا، هاوایی کشف شد.
  37. کله: در 9 دسامبر 2001 توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی جویت و یان تی کلینا در رصدخانه ماونا کیا، هاوایی کشف شد.
  38. Kallichore: در 6 فوریه 2003 توسط Scott S. Sheppard در رصدخانه Mauna Kea، هاوایی کشف شد.
  39. Kalyke: در 23 نوامبر 2000 توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی. جویت، یانگا آر. فرناندز و یوجین مگنیر در رصدخانه ماونا کیا، هاوایی کشف شد.
  40. کره: در 8 فوریه 2003 توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی جویت و یان تی کلینا در رصدخانه Mauna Kea، هاوایی کشف شد.
  41. لدا: در 14 سپتامبر 1974 توسط ستاره شناس آمریکایی، چارلز توماس کوال، طی رصد صفحاتی که از 11 تا 13 سپتامبر 1974 در رصدخانه پالومار، کالیفرنیا برداشته شد، کشف شد.
  42. Lysithea: در 6 ژوئیه 1938 توسط ستاره شناس آمریکایی ست بارنز نیکلسون با تلسکوپ 100 اینچی (2.5 متر) هوکر در رصدخانه مونت ویلسون، کالیفرنیا کشف شد.
  43. مگاکلایت: در 25 نوامبر 2000 توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی جویت، یانگا آر. فرناندز و یوجین آ مگنیر در رصدخانه ماونا کی در هاوایی کشف شد.
  44. متیس: در مارس 1979 توسط تیم علمی وویجر کشف شد.
  45. Mneme: در 9 فوریه 2003 توسط اسکات اس. شپرد و برت جوزف گلادمن در رصدخانه Mauna Kea، هاوایی کشف شد.
  46. Orthosie: در 11 دسامبر 2001 توسط اسکات اس. شپرد، یانگا آر. فرناندز و دیوید سی جویت در رصدخانه ماونا کیا، هاوایی کشف شد.
  47. پاندیا: اولین بار در سال 2017 مشاهده شد، کشف ماه توسط اسکات اس شپرد و تیمش در جولای 2018 اعلام شد.
  48. پاسیفا: در 27 ژانویه 1908 توسط ستاره شناس بریتانیایی فیلیبر ژاک ملوت با تلسکوپ 30 اینچی کاسگرین رصدخانه گرینویچ کشف شد.
  49. Pasithee: در 11 دسامبر 2001 توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی جویت و یان تی کلینا در رصدخانه Mauna Kea، هاوایی کشف شد.
  50. Philophrosyne: در آوریل 2003 توسط Scott S. Sheppard در رصدخانه Mauna Kea در هاوایی کشف شد.
  51. پراکسیدیک: در 23 نوامبر 2000 توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی جویت، یانگا آر. فرناندز و یوجین مگنیر در رصدخانه ماونا کیا، هاوایی کشف شد.
  52. سینوپ: در 21 ژوئیه 1914 توسط ستاره شناس آمریکایی ست بارنز نیکلسون در طی رصد صفحات عکاسی گرفته شده با تلسکوپ 36 اینچی (0.9 متری) رصدخانه لیک در کالیفرنیا کشف شد.
  53. Sponde: در 9 دسامبر 2001 توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی. جویت و یان تی کلینا در رصدخانه Mauna Kea، هاوایی کشف شد.
  54. Taygete: در 25 نوامبر 2000 توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی جویت، یانگا آر. فرناندز و یوجین مگنیر در Mauna Ke کشف شد.
  55. Thebe: در سال 1980 توسط تیم علمی وویجر در حال بررسی تصاویر گرفته شده توسط وویجر 1 کشف شد.
  56. Thelxinoe: در 9 فوریه 2003 توسط اسکات اس شپرد و برت جی گلادمن در رصدخانه Mauna Kea، هاوایی کشف شد.
  57. Themisto: ابتدا در 30 سپتامبر 1975 توسط ستاره شناسان آمریکایی چارلز توماس کوال و الیزابت رومر کشف شد. ماه کوچولو تا سال 2000 گم شد تا اینکه توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی جویت، یانگا رولاند فرناندز و یوجین آ مگنیر در طول جستجوی قمرهای کوچک نامنظم جووین با استفاده از تلسکوپ 27 فوتی (8.3 متری) سوبارو، دوباره کشف شد. و تلسکوپ 11.8 فوت (3.6 متر) کانادا-فرانسه-هاوایی در رصدخانه Mauna Kea، هاوایی.
  58. Thyone: در 11 دسامبر 2001 توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی جویت و یان تی کلینا در رصدخانه Mauna Kea، هاوایی کشف شد.
  59. Valetudo: اولین بار در سال 2017 مشاهده شد، کشف ماه توسط اسکات اس. شپرد و تیمش در ژوئن 2018 اعلام شد.

قمرهای گالیله: بزرگترین مشتری

1. گانیمد
قطر: 3270 مایل (5260 کیلومتر)

قمر مشتری گانیمد بزرگترین قمر منظومه شمسی است، حتی از سیاره عطارد نیز بزرگتر است. همچنین این تنها قمر است که میدان مغناطیسی خاص خود را دارد که باعث نمایش نور قطبی چشمگیر – شفق های قطبی می شود. علاوه بر این، به گفته ناسا ساینس، قمر غول‌پیکر می‌تواند دارای یک اقیانوس آب شور زیرسطحی باشد که طبق نظریات، آب بیشتری از تمام آب روی سطح زمین در خود نگه می‌دارد.

2. اروپا
قطر: 1940 مایل (3100 کیلومتر)

تصور می شود که اروپا دارای یک هسته آهنی، گوشته سنگی و سطحی از یخ آب منجمد است که در بالای اقیانوس وسیع آب شور قرار دارد. به گفته ناسا، قمر یخی اروپا، امیدوارکننده‌ترین مکان برای یافتن محیطی است که می‌تواند از اشکال حیات فراتر از زمین پشتیبانی کند. اقیانوس آب شور زیرسطحی می‌تواند دو برابر مجموع اقیانوس‌های زمین آب داشته باشد و به قدری طولانی بوده است که حیات احتمالاً آغاز شده و حتی تکامل یافته است.

3. آیو
قطر: 2260 مایل (3640 کیلومتر)

فعال ترین مکان از نظر آتشفشانی در منظومه شمسی، آیو، جهانی قابل توجه است که در یک “طناب کشی” بین گرانش مشتری و کشش های قمرهای گالیله همسایه اروپا و گانیمد قرار دارد. محیط کدر به طور مداوم خود را بازسازی می کند و دهانه های آتشفشانی را با دریاچه های وسیع گدازه ای که از یکی از صدها آتشفشانی که منظره را پوشانده اند بیرون می ریزد، صاف می کند.

4. کالیستو
قطر: 2995 مایل (4820 کیلومتر)

دومین قمر بزرگ مشتری، کالیستو، سومین قمر بزرگ منظومه شمسی است. تصور می شود که سطح ماه حدود 4 میلیارد سال سن داشته باشد که آن را به قدیمی ترین سطح یخی در منظومه شمسی تبدیل می کند. پس از ضربه زدن به مدت 4 میلیارد سال توسط شهاب‌هایی مانند شهاب‌ها، جای تعجب نیست که کالیستو رکورد سنگین‌ترین جسم دهانه در منظومه شمسی را نیز در اختیار دارد.

اکتشاف مشتری و قمرهای آن

مدارگرد گالیله ناسا اولین فضاپیمایی بود که به دور مشتری چرخید.
سیستم Jovian برای مهمانان غریبه نیست. مشتری از زمان اولین بازدیدکننده خود در دسامبر 1973، زمانی که فضاپیمای پایونیر 10 ناسا پرواز غول گازی را انجام داد، تعداد زیادی پرواز و برخوردهای نزدیک از کاوشگرهای دنباله دار را جذب کرده است. پایونیر 11 یک سال پس از پایونیر 10 در دسامبر 1974 و وویجر 1 و وویجر 2 از کنار مشتری در سال 1979 عبور کردند.

اما تا زمانی که فضاپیمای گالیله ناسا در دسامبر 1995 به سامانه جویان نزدیک شد، سرانجام غول گازی برای مدت زمان قابل توجهی مهمان ماند. گالیله اولین فضاپیمایی بود که به دور مشتری چرخید و اکتشافات قابل توجهی در مورد غول گازی و قمرهای آن انجام داد. این فضاپیما تقریباً هشت سال را در همسایگی مشتری سپری کرد و اسرار بسیاری از اقیانوس های زیرسطحی احتمالی در قمر یخی مشتری به نام اروپا تا آتشفشان های روی قمر آیو را فاش کرد. در پایان اقامت خود در سپتامبر 2003، گالیله عمداً با غول گازی برخورد کرد تا از برخورد و آلودگی متعاقب آن با قمرهای جوین جلوگیری کند.

ماموریت ناسا-ESA Ulysses از مشتری برای چند مانور کمک گرانشی در سال‌های 1992 و 2004 در مسیر رسیدن به خورشید استفاده کرد و فضاپیمای کاسینی-هویگنس ناسا نیز در سفر به زحل بازدید کوتاهی از مشتری انجام داد. کاسینی در دسامبر 2000 به مشتری نزدیک شد و حدود 26000 تصویر از این غول گازی در این فرآیند جمع آوری کرد. سپس فضاپیمای نیوهورایزنز ناسا در فوریه 2007 در طول سفر خود به پلوتون به مشتری رفت و شفق های شبانه و رعد و برق های چشمگیری را در نزدیکی قطب های سیاره نشان داد.

منظومه جوین در حال حاضر توسط ماموریت جونو ناسا که در ژوئیه 2016 وارد شد در حال کاوش است. جونو تنها دومین فضاپیمایی است که به دور مشتری می چرخد و مشغول بررسی ترکیب، جو، گرانش و میدان مغناطیسی آن است. هدف جونو کسب اطلاعات بیشتر در مورد منشا و تکامل مشتری و منظومه شمسی است.

جدیدترین پرتاب به سمت مشتری کدام است ؟

 آبمیوه. JUICE با موفقیت در 14 آوریل 2023 در ساعت 8:14 صبح به وقت EDT (1214 GMT) از فرودگاه فضایی اروپا در Kourou، گویان فرانسه پرتاب شد. اما صبور باشید، نزدیک به هشت سال طول می کشد تا به بزرگترین سیاره منظومه شمسی برسید. این ماموریت مشتری و سه قمر گالیله ای آن: گانیمد، کالیستو و اروپا را کاوش خواهد کرد.

ماموریت اروپا کلیپر ناسا قرار است در اکتبر 2024 پرتاب شود. این ماموریت بر قمر یخی مشتری اروپا متمرکز خواهد شد و بررسی خواهد کرد که آیا جهان عجیب شرایطی را دارد که می تواند زندگی را در خود جای دهد یا خیر.

چگونه قمرهای مشتری را برای خود ببینیم

با تجهیزات مناسب می توان مشتری و چهار قمر گالیله ای آن را دید. راهنمای سیارات مرئی ما به شما می گوید که در آن ماه می توانید درخشان ترین سیارات و بهترین زمان ها را برای مشاهده آنها پیدا کنید.

تلسکوپ مناسب برای دیدن سیارات منظومه کدام است ؟

ما Celestron Astro Fi 102 را به عنوان انتخاب برتر در بهترین راهنمای تلسکوپ مبتدی ما توصیه می کنیم.

مشتری می تواند به قدر 2.94- برسد با این روشنایی شما می توانید غول گازی را با چشم غیر مسلح، یک جفت دوربین دوچشمی یا یک تلسکوپ کوچک تشخیص دهید. (در مقیاس قدر که توسط ستاره شناسان استفاده می شود، اعداد کمتر نشان دهنده اجرام درخشان تر است. برای مثال، سیاره زهره در درخشان ترین حالت خود، با قدری در حدود 4.6- می درخشد). برای دیدن قمرهای گالیله به یک دوربین دوچشمی خوب (حداقل بزرگنمایی x10) یا یک تلسکوپ کوچک نیاز دارید.

برای اینکه بفهمید کجا و چه زمانی باید مراقب قمرهای مشتری باشید، توصیه می کنیم از برنامه های تماشای آسمان مانند SkySafari یا نرم افزارهایی مانند Starry Night استفاده کنید. انتخاب های ما برای بهترین برنامه های رصد ستاره ها ممکن است به شما در برنامه ریزی کمک کند.

اگر به دنبال تلسکوپ یا دوربین دوچشمی برای رصد مشتری و قمرهای آن هستید، بهترین تلسکوپ های ما برای راهنمای دیدن سیارات می توانند به شما کمک کنند. ما همچنین راهنماهایی در مورد بهترین معاملات دوربین دوچشمی و بهترین معاملات تلسکوپ داریم که ممکن است هنگام شکار برای معامله مفید باشند.

مطلب پیشنهادی

نیروی گرانش مریخ چقدر است ؟

نیروی گرانش در هر سیاره به اندازه جرم و شعاع آن بستگی دارد. بر اساس …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *