یکشنبه , 12 تیر 1401 - 0:01 قبل از ظهر
کارگردان پاراسایت

بیوگرافی بونگ جو هو کارگردان پاراسایت | Bong Joon-ho بیوگرافی

زندگی نامه بونگ جو هو

بونگ جون هو کارگردان و فیلمنامه‌نویس کره جنوبی است که وظیفه کارگردانی برخی از فیلمهای پرمخاطب در تاریخ سینمای کره جنوبی را برعهده دارد. موفقیت وی به عنوان فیلمساز در کره ، توجه بین المللی را به خود جلب کرد و Snowpiercer ، معروف ترین فیلم آمریکایی او ، در سال 2013 به تحسین منتقدان رسید.

بیوگرافی بونگ جون هو
بونگ جون هو کارگردان و فیلمنامه‌نویس کره جنوبی است که وظیفه کارگردانی برخی از فیلمهای پرمخاطب در تاریخ سینمای کره جنوبی را برعهده دارد. موفقیت وی به عنوان فیلمساز در کره ، توجه بین المللی را به خود جلب کرد و Snowpiercer ، معروف ترین فیلم آمریکایی او ، در سال 2013 به تحسین منتقدان رسید.

بونگ جون هو توسط روشنفکران و اساتید بزرگ شد و علی رغم علاقه اولیه او به فیلم ، توسط والدینش تشویق شد که یک رشته آکادمیک بیشتری را دنبال کنند ، بنابراین وی در دانشگاه یوسنی جامعه شناسی تحصیل کرد. پس از کالج ، او در آکادمی هنرهای فیلم کره شرکت کرد و به زودی شروع به فیلمبرداری فیلم های کوتاه کرد و به عنوان فیلمبردار کار کرد. پس از کار بر روی فیلم های کارگردانان دیگر ، بونگ اولین فیلم خود را Barking Dogs Never Bite در سال 2000 فیلمبرداری نکرد. در مرحله بعدی ، او Memories of Murder ، سپس The Host را کارگردانی کرد ، این فیلم 12 میلیون دلاری بود که جایزه بین المللی بینگ را بدست آورد و فیلمسازی کره ای را وارد این فیلم کرد. نورافکن جهانی. میزبان داستان یک هیولای مرموز و قاتل را روایت می کند و این فیلم در جشنواره فیلم کن با استقبال گرم روبرو شد.

در مرحله بعد ، بونگ کارگردانی مادر را انجام داد که در کن نیز تحسین منتقدان را دریافت کرد ، و سپس در سال 2013 ، Snowpiercer ، یک فیلم انگلیسی زبان بر اساس یک رمان گرافیکی ، که مورد تحسین گسترده قرار گرفت. بر اساس قدرت این فیلم ، بونگ به کارگردانی Okja ساخته شد ، که به اندازه کافی جنجالی توسط Netflix ساخته شد ، و در سال 2017 در رقابت برای Palme d’Or در کن به نمایش در آمد. در حالی که بسیاری اعتراض داشتند که نتفلیکس این فیلم است. تهیه کننده ، این فیلم با یک تخمک گذاری ایستاده 4 دقیقه ای در جشنواره روبرو شد و تمجید گسترده ای دریافت کرد.

افتخارات

دو فیلم از او در بخش مسابقه جشنواره کن نمایش داده شده اند — اوکجا ، که در جشنواره کن 2017 به نمایش در آمد و پارازیت که در جشنواره کن 2019 در جشنواره کن موفق به کسب Palme d’Or شد. او اولین کارگردان کره ای شد که موفق به کسب Palme d’Or شد. پارازیت همچنین در ۷۷ امین جوایز گلدن گلوب بهترین فیلم زبان خارجی را کسب کرد ، همچنین بونگ نیز نامزد دریافت جایزه بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه برای کارهایش شد. پس از نامزد شدن برای بهترین فیلم بین المللی ویژه در جوایز آکادمی 92 ، پارازیت اولین فیلم کره جنوبی شد که نامزد دریافت جایزه اسکار در هر مقوله ای شد. بونگ برای کار خود در این فیلم ، جوایز اسکار بهترین کارگردانی ، بهترین فیلمنامه اصلی ، بهترین فیلم بین المللی و بهترین تصویر را دریافت کرد و به اولین فیلمساز آسیایی تبدیل شد که هر چهار جایزه را برای یک فیلم دریافت کرد. بونگ پنجمین فیلمبردار آسیایی است که به دنبال هیروشی تشیگاهارا ، آکیرا کوروساوا ، م. شب شیامالان و آنگ لی به نامزد دریافت جایزه اسکار برای بهترین کارگردانی ، دومین نفر برنده و نخستین فیلمساز کره جنوبی نامزد دریافت جایزه اسکار شد.

در سال 2017 ، Metacritic بونگ شانزدهم را در لیست خود از 25 کارگردان برتر فیلم قرن بیست و یکم قرار داد. فیلم های او مضامین اجتماعی ، اختلاط ژانر ، طنز سیاه و تغییر اوضاع ناگهانی را نشان می دهد.

اوایل زندگی کارگردان پاراسایت

بونگ جون هو در سال 1969 در دائگو ، کره جنوبی متولد شد ، کوچکترین چهار کودک. پدر وی بونگ سانگ گایون ، طراح و استاد گرافیک و صنعتی بود ، در حالی که مادرش پارک سوون جوان یک زن خانه دار تمام وقت بود. پدربزرگ مادری بونگ ، پارک تاون ، در دوره استعمار ژاپن یک نویسنده محترم بود که مشهورترین اثر وی در روز “زندگی یک روز گوبو رمان نویس” و دفاع از کره شمالی در سال 1950 است. برادر بزرگتر بونگ بونگ جون سو یک انگلیسی است. استاد دانشگاه ملی سئول ، در حالی که خواهر بزرگترش Bong Ji-hee در دانشگاه Anyang تدریس یک ظاهر طراحی مد را انجام می دهد.

در حالی که بونگ در مدرسه ابتدایی بود ، خانواده به سئول نقل مکان کردند و اقامت خود را در جمسون دونگ در کنار رودخانه هان گرفتند. بونگ در سال 1988 در دانشگاه یوسنی ثبت نام کرد و رشته های جامعه شناسی را به عهده گرفت. پردیس های کالج مانند یونسی در آن زمان برای جنبش دموکراسی کره جنوبی کانون داغ بودند و بونگ یک شرکت کننده فعال در تظاهرات دانشجویی بود ، که اغلب اوایل سالهای تحصیل در معرض گاز اشک آور بود.

بونگ قبل از بازگشت به دانشگاه در سال 1992 ، دو سال در ارتش مطابق با خدمت اجباری نظامی خدمت کرد. وی با تشکیل یک کلوپ فیلم با نام درب زرد با دانشجویان دانشگاه های همجوار همکاری کرد. بونگ به عنوان عضوی از این باشگاه ، اولین فیلم های خود را ساخت ، از جمله فیلم کوتاه متوقف با عنوان به دنبال بهشت ​​و یک فیلم کوتاه 16 میلی متر با عنوان مرد سفید. وی در سال 1995 از دانشگاه یوسنی فارغ التحصیل شد.

در اوایل دهه 1990 ، بونگ یک برنامه دو ساله را در آکادمی هنرهای سینمایی کره به پایان رساند. در حالی که در آنجا بود ، او فیلم های کوتاه 16 میلیمتری ساخت. فیلمهای فارغ التحصیلی وی Memory In the Frame و Incoherence برای شرکت در جشنواره های بین المللی فیلم های ونکوور و هنگ کنگ دعوت شدند. او همچنین در مورد چندین اثر با همکلاسی های خود همکاری کرده است – مهمترین آنها به عنوان فیلمبردار فیلم بسیار معتبر 2001 Imagine ، به کارگردانی دوستش جانگ جون هوان. گذشته از فیلمبرداری فیلم کوتاه A H Hat Jae-Young ، کلاهبرداری کوتاه ، بونگ همچنین کارگردان نورپردازی در صداهای کوتاه اوایل از بهشت ​​و زمین توسط چوی Equan ، و عشق به یک دانه انگور بود. بونگ فیلمهای مارتین اسکورسیزی را مورد مطالعه قرار داد و کوئنتین تارانتینو را یکی از تأثیرات مهم فیلمسازی خود عنوان کرد.

دوران قبل کارگردانی

اندکی پس از آن ، بونگ شروع به تصویربرداری اولین ویژگی خود را Barking Dogs Never Bite را به تهیه‌کنندگی Cha Seung-jae کرد ، که نظارت بر تولید هر دو Mact Cactus و Phantom the Submarine را بر عهده داشت. این فیلم ، درباره یک مدرس دانشگاه درجه پایین که سگ همسایه را ربوده است ، در همان مجتمع آپارتمانی که بونگ پس از ازدواج در آنجا زندگی کرده بود ، فیلمبرداری شد. اگرچه اکنون با کمال یادبود یادآوری می شود ، اما در زمان انتشار در فوریه 2000 علاقه زیادی به مخاطبان جلب نکرد. پاسخ منتقدان مثبت اما کمی خاموش بود. با این وجود ، این فیلم به بخش مسابقه جشنواره بین المللی فیلم معتبر سن سباستین اسپانیا دعوت شد و در ادامه به کسب جوایز در جشنواره فیلم Slamdance و جشنواره بین المللی فیلم هنگ کنگ ادامه می یابد. آهسته ساختن دهان بین المللی به فیلم نیز کمک مالی کرد – بیش از دو سال پس از اکران محلی آن ، این فیلم به دلیل فروش به سرزمین های برون مرزی به نقطه اوج مالی خود رسید.

فیلم دوم بونگ ، Memories of Murder ، یک پروژه با ابعاد بزرگتر ، اقتباسی از یک نمایش صحنه محبوب با محوریت یک قاتل سریالی با زندگی واقعی بود که در دهه 1980 در یک شهر روستایی ترور کرد و هرگز گرفتار نشد ، هرچند که یک مظنون به این جنایت اعتراف کرد. در سال 2019. تولید فیلم فرایندی طولانی و دشوار بود (فیلم برای تعدادی از مکانهای مورد استفاده خود یک رکورد محلی را تعیین کرد). در آوریل 2003 منتشر شد و یک موفقیت فوری و مهم بحرانی و مردمی را اثبات کرد. سخنان جذاب و دل انگیز فیلم را به فروش بیش از پنج میلیون بلیط (نجات شرکت تولیدی چا سونگ جائه “Sidus از ورشکستگی نزدیک”) سوق داد و رشته ای از افتخارات محلی را دنبال کرد ، از جمله بهترین تصویر ، بهترین کارگردان ، بهترین بازیگر نقش اول (برای آهنگ کان – جو) و جوایز بهترین نورپردازی در جوایز Grand Bell 2003. اگرچه در جشنواره های جشنواره کن و ونیز گذشت ، این فیلم در نهایت نمایش برتر بین المللی خود را گرفت ، دوباره در سن سباستین ، جایی که سه جایزه از جمله بهترین کارگردانی را از آن خود کرد. این فیلم همچنین با انتشار انتقاد غیر منتظره ای از اکران آن در سرزمین های خارجی مانند فرانسه و ایالات متحده پذیرایی شد.

پس از این ، بونگ مدتی طول كشید تا فیلم های كوتاه را در دو پروژه امنیبوس شركت كند. آنفلوآنزا یک کار 30 دقیقه ای مزاحم است که کاملاً در مقابل دوربین های مدار بسته واقعی مستقر در سئول واقع شده است. این فیلم که نمودار (از فاصله دور ، کاملاً به معنای واقعی کلمه) نوبت یک مرد ناامید به جنایات خشن در طی پنج سال است ، توسط جشنواره بین المللی Jeonju به سفارش و کارهایی با کارگردان ژاپنی Sogo Ishii و هونگ کنگ مستقر در یو ساخته شد. لیک وای Twentidentity ، در عین حال ، فیلمی امنیبوس 20 قسمتی است که توسط فارغ التحصیلان آکادمی هنرهای سینمایی کره ، به مناسبت بیستمین سالگرد مدرسه ساخته شده است. سهم بونگ Sink & Rise است ، اثری غریبانه در کنار رودخانه هان است که می تواند به عنوان گرمی برای سومین اثر این کارگردان دیده شود.

افتخارات جهانی

فیلم میزبان در کار حرفه ای بونگ و در واقع برای صنعت فیلم کره ای به طور کلی یک پیشرفت در مقیاس را نشان داد. این کار با بودجه بزرگ (12 میلیون دلار) با محوریت یک هیولا داستانی که از رودخانه هان بالا می رود ، برای ویرانی مردم سئول – و به ویژه در مورد یک خانواده. این فیلم با حضور بسیاری از بازیگرانی که در فیلم های قبلی او ظاهر شده بودند ، حتی قبل از شروع فیلمبرداری مورد توجه مخاطبان شدید قرار گرفت ، اما بسیاری از تردیدها در مورد اینکه آیا یک تولید کره ای می تواند به چالش ایجاد یک فیلم تمام عیار برسد ، مطرح شد ، هیولا دیجیتال باورنکردنی. پس از تماس با وتا دیجیتال نیوزلند – این شرکت مسئول CGI در سری ارباب حلقه ها – برنامه ریزی درگیری ها باعث شد بونگ به یتیمخانه مستقر در سانفرانسیسکو ، که اکثر جلوه های آن را به عهده گرفته است ، هدایت کند. این فیلم پس از عجله برای رسیدن به مهلت مقدماتی ، در بخش کارنام of کارگردانان جشنواره جشنواره کن سال 2006 ، یک فیلم برتر آغازگر را دریافت کرد. اگرچه مخاطبان محلی نسبت به شرکت کنندگان در جشنواره کن نسبت به میزبان کمی مهمتر بودند ، با این وجود این فیلم یک نمایش مهم تابستانی بود. در حالی که صاحبان تئاتر خواستار چاپ بیشتر و بیشتر بودند ، این فیلم از بزرگترین نسخه کره جنوبی تا کنون (در بیش از یک سوم صفحه 1800 این کشور) لذت برد و با 13 میلیون بلیط فروخته شده یک رکورد جدید در گیشه را تنظیم کرد. میزبان به سرعت در سراسر جهان فروخته شد و استودیوی آمریکایی یونیورسال حقوق بازسازی را خریداری کرد.

در سال 2008 ، بونگ به همراه میشل گاندری و کارگردان فرانسوی لئوس کاراکس ، بخشی از توکیو را کارگردانی کردند! بخش بونگ مربوط به مردی است که به مدت یک دهه به عنوان “hikikomori” زندگی کرده است – اصطلاح مورد استفاده در ژاپن برای افرادی که قادر به تنظیم جامعه نیستند که خانه های خود را ترک نمی کنند – و چه اتفاقی می افتد که وقتی عاشق تحویل پیتزا می شود دختر

چهارمین فیلم بلند سینمایی بونگ ، مادر داستان مادر مأمور است که در تلاش است پسرش معلول خود را از اتهام قتل نجات دهد. این فیلم در بخش جشنواره فیلم Un Certain Regard در جشنواره کن در سال 2009 برای تحسین های ویژه ، به ویژه برای بازیگر زن کیم هیه ، آماده شد. مادر موفقیت انتقادی خود را به صورت محلی و در مدار جشنواره بین المللی فیلم تکرار کرد. این فیلم در لیست های “بهترین” منتقدان فیلم سال 2010 ظاهر شد.

در سال 2011 ، بونگ به 3.11 A Sense of Home ، گلچینی از فیلم ها ، که هر 3 دقیقه 11 ثانیه طول می کشد ، پرداخت و به موضوع خانه پرداخت. این فیلم ها در پاسخ به زلزله ویرانگر و سونامی که در منطقه توهوکو ژاپن در 11 مارس 2011 رخ داده ، توسط 21 فیلم ساز ساخته شده اند. این فیلم در اولین سالگرد فاجعه نمایش داده شد. در فیلم کوتاه بونگ ایکی ، یک دختر نوجوان یک کودک نو پا را که به ظاهر مرده است ، در یک ساحل می یابد.

در همان سال ، بونگ به عنوان عضو هیئت داوران برای بیست و هفتمین جشنواره فیلم ساندنس فعالیت کرد. وی همچنین رئیس هیئت داوران بخش Caméra d’Or جشنواره کن 2011 و جشنواره بین المللی فیلم Edinburgh 2013 بود.

در سال 2013 ، بونگ اولین فیلم انگلیسی خود را با نام Snowpiercer ، بر اساس رمان گرافیکی Le Transperceneige توسط ژان مارک روشه و ژاک لوب منتشر کرد و عمدتاً در قطار آینده ای قرار گرفت که افراد سوار بر اساس وضعیت اجتماعی خود از هم جدا شوند. Snowpiercer پیش از نمایش در جشنواره فیلم آمریکایی دوویل به عنوان آخرین فیلم در تاریخ 7 سپتامبر 2013 ، در میدان تایمز در 29 ژوئیه 2013 در سئول کره جنوبی به نمایش درآمد ، جشنواره بین المللی فیلم برلین به عنوان بخشی از سایدبار فروم برلین در 7 فوریه 2014 ، افتتاح جشنواره فیلم لس آنجلس در 11 ژوئن 2014 ، و جشنواره بین المللی فیلم ادینبورگ در 22 ژوئن 2014. با انتشار در سینماها ، این فیلم با ستایش تقریبا جهانی و فروش بلیط قوی ، چه در کره جنوبی و چه در خارج از کشور روبرو شد. از آوریل 2014 ، دهمین فیلم پرفروش داخلی در کره جنوبی است که 9،350،141 مورد پذیرش دارد. این فیلم رکورد داخلی سریعترین فیلم (داخلی و خارجی) را دارد تا به چهار میلیون پذیرش برسد ، که در پنجمین روز پس از نمایش برتر به دست آورد و رکورد دیگری برای بالاترین رقم آخر هفته (از جمعه تا یکشنبه) برای یک فیلم کره ای ، با 2.26 میلیون بیننده. علاوه بر دریافت چندین جایزه و نامزدی ، Snowpiercer در لیست های منتقدان مختلف از ده فیلم برتر سال 2014 ظاهر شد.

در سال 2015 ، فیلم بعدی بونگ Okja اعلام شد. در تاریخ 30 آوریل 2015 ، جان رونسون ، فیلمنامه نویس در حساب توییتر خود اعلام کرد که در حال نوشتن پیش نویس دوم فیلمنامه بونگ برای این فیلم است. داریوش خندجی در فوریه 2016 به عنوان فیلمبردار به فیلم پیوست. فیلمبرداری این پروژه در آوریل 2016 آغاز شد.

در سال 2017 ، بونگ در اواخر جشنواره کن 2017 ، اوکیا را تجربه کرد ، جایی که برای بازی در Palme d’Or رقابت کرد و به دلیل تولید آن توسط نتفلیکس جنجال برانگیخت. این فیلم در هنگام نمایش مطبوعاتی در جشنواره فیلم ، با بوئوس ، مخلوط با تشویق ، روبرو شد ، یک بار که آرم Netflix روی پرده ظاهر شد و دوباره در حین یک تکنیک فنی (که فیلم را برای هفت دقیقه اول خود در یک نسبت ابعاد نادرست پیش بینی کرد). ) این جشنواره بعدا عذرخواهی از فیلمسازان صادر کرد. با این حال ، علی رغم پاسخ منفی استودیو ، این فیلم پس از نمایش واقعی خود ، چهار دقیقه تخم مرغ ایستاد. این فیلم بعداً در تاریخ 28 ژوئن 2017 در نتفلیکس منتشر شد و نظرات مثبتی را دریافت کرد. در وب سایت گردهمایی فیلم Rotten Tom گوگل ، فیلم دارای رتبه تأیید 84٪ بر اساس 125 بررسی ، با میانگین وزنی 7.5 / 10 است. اجماع مهم این سایت آمده است: “اوكیا می بیند كه بونگ جون هو همچنان به ایجاد سرگرمی های التقاطی ناخوشایند ادامه می دهد – و هنوز هم در میان یك عمل كلاهبرداری بر روی تنال حقه ای بیش از اندازه اهداف روایت خود را هدف قرار می دهد.” در فیلم Metacritic ، براساس 31 منتقد ، 76 امتیاز از 100 امتیاز ، حاکی از “بررسی های به طور کلی مطلوب” است. منتقد نیویورک تایمز ، A.O. اسکات نوشت: “اوکجا معجزه تخیل و تکنیک است و اوکجا با بد اخلاق و اخلاص مطلق اصرار دارد که او روح دارد.”

در سال 2019 ، بونگ فیلم کامل کره ای Parasite را کارگردانی کرد ، یک هیجان کمدی درباره یک خانواده فقیر که خود را در یک خانواده ثروتمند تلقی می کند. این فیلم در جشنواره کن 2019 ، به نمایش درآمده و در آنجا جایزه Palme d’Or را بدست آورد و تبدیل به اولین فیلم کره ای شد که این جایزه را دریافت کرد و اولین فیلمی که این کار را انجام داد با یک آراء متفق القول از سال 2013 آبی رنگ گرم ترین رنگ است. پس از آن بعنوان ورودی اصلی کره جنوبی برای بهترین فیلم بین المللی بین المللی در 92مین جوایز اسکار انتخاب شد. این فیلم همچنین در جشنواره فیلم سیدنی موفق به دریافت جایزه 60 هزار دلاری فیلم سیدنی شد. در سیدنی ، پارازیت در کنار 11 ویژگی دیگر از کشورهایی مانند مقدونیه شمالی ، برزیل و اسپانیا ، و میهرا فولولز جودی و پانچ و قلب و استخوان های بن لارنس در رقابت بود.

پارازیت توسط سی جی سرگرمی در کره جنوبی در تاریخ 30 مه 2019 و در سایر نقاط جهان توسط نئون در اواخر سال 2019 منتشر شد. این تحسین انتقاد گسترده را دریافت کرد و 115 میلیون دلار در گیشه جهانی به دست آورد و به بالاترین نسخه ناخوشایند بونگ تبدیل شد. برای پارازیت ، بونگ در 77 جایزه گلدن گلوب بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه معرفی شد ، با این فیلم خود برنده بهترین فیلم زبان خارجی شد. در 92مین جوایز اسکار ، پارازیت اولین فیلم کره جنوبی شد که نامزد دریافت جایزه اسکار در هر گروهی شد و در مجموع شش نامزد دریافت کرد و برنده بهترین فیلم بین المللی ویژه ، بهترین تصویر ، بهترین کارگردان و بهترین فیلمنامه اصلی شد.

مطلب پیشنهادی

معرفی فیلم های استیون سیگال

معرفی فیلم های استیون سیگال استیون فردریک سیگال متولد ۱۰ آوریل ۱۹۵۲ یک هنرپیشه، فیلمنامه‌نویس …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.