یکشنبه , 24 تیر 1403 - 1:08 قبل از ظهر
 چرا لاشه کشتی تایتانیک را از اب بیرون نمی اورند ؟

 چرا لاشه کشتی تایتانیک را از اب بیرون نمی اورند ؟

 چرا لاشه کشتی تایتانیک را از اب بیرون نمی اورند :در ۱۵ آوریل ۱۹۱۲، کشتی تایتانیک، در سفری از ساوتهمپتون به نیویورک، در اعماق اقیانوس اطلس شمالی غرق شد و جان بیش از ۱۵۰۰ نفر را گرفت. این فاجعه به یکی از مشهورترین رویدادهای دریایی در تاریخ تبدیل شده است و بقایای کشتی تایتانیک در اعماق ۳۷۰۰ متری اقیانوس، در حدود ۶۲۵ مایلی سواحل نیوفاوندلند کانادا، همچنان دست نخورده باقی مانده است.

بیش از یک قرن از این فاجعه می‌گذرد و سوالی که همچنان ذهن بسیاری را به خود مشغول می‌کند این است که چرا لاشه کشتی تایتانیک را از آب بیرون نمی‌آورند؟ در مقاله ی  چرا لاشه کشتی تایتانیک را از اب بیرون نمی اورند ، به بررسی دلایل عدم بیرون آوردن این کشتی غرق شده و همچنین جایگزین‌های موجود برای مطالعه و یادگیری از این فاجعه خواهیم پرداخت.

دلیل بیرون نیاوردن لاشه کشتی تایتانیک  از آب

در ۱۵ آوریل ۱۹۱۲، کشتی تایتانیک در سفری از ساوتهمپتون به نیویورک، در اعماق اقیانوس اطلس شمالی غرق شد و جان بیش از ۱۵۰۰ نفر را گرفت. این فاجعه به یکی از مشهورترین رویدادهای دریایی در تاریخ تبدیل شده است و بقایای کشتی تایتانیک در اعماق ۳۷۰۰ متری اقیانوس، در حدود ۶۲۵ مایلی سواحل نیوفاوندلند کانادا، همچنان دست نخورده باقی مانده است.

با گذشت بیش از ۱۰۰ سال از این فاجعه، سوالی که همچنان ذهن بسیاری را به خود مشغول می‌کند این است که چرا لاشه کشتی تایتانیک را از آب بیرون نمی‌آورند؟

دلایل عدم بیرون آوردن لاشه تایتانیک

 چرا لاشه کشتی تایتانیک را از اب بیرون نمی اورند ؟

 چرا لاشه کشتی تایتانیک را از اب بیرون نمی اورند ؟

هزینه هنگفت

بیرون آوردن لاشه کشتی تایتانیک از اعماق اقیانوس یک عملیات بسیار پرهزینه و پیچیده خواهد بود. تخمین زده می‌شود که هزینه این عملیات میلیاردها دلار باشد. برای انجام چنین عملیاتی نیاز به استفاده از تکنولوژی‌های بسیار پیشرفته و تجهیزات ویژه‌ای است که بتواند در عمق حدود 3800 متری از سطح دریا کار کند. این تجهیزات شامل زیر دریایی‌های بدون سرنشین، دستگاه‌های برش و جابجایی بزرگ و سیستم‌های کنترل از راه دور می‌شود. همچنین برای حفاظت از لاشه کشتی که به شدت فرسوده و شکننده شده است، نیاز به تدابیر ویژه‌ای خواهد بود تا هنگام جابجایی آسیبی به آن وارد نشود.

علاوه بر هزینه‌های مربوط به تجهیزات و تکنولوژی، هزینه‌های جانبی دیگری نیز وجود دارد. این هزینه‌ها شامل حقوق و دستمزد متخصصان و مهندسانی است که باید در این پروژه کار کنند، هزینه‌های مربوط به تحقیق و بررسی‌های اولیه برای ارزیابی وضعیت لاشه و شرایط محیطی و همچنین هزینه‌های بیمه و مجوزهای لازم برای انجام عملیات در مقیاس بزرگ و بین‌المللی است. مجموع این هزینه‌ها باعث می‌شود که عملیات بیرون آوردن تایتانیک به یک پروژه بسیار پرهزینه تبدیل شود که بسیاری از دولت‌ها و شرکت‌ها نمی‌توانند توجیه اقتصادی برای انجام آن پیدا کنند. به همین دلیل، ترجیح بر این است که لاشه تایتانیک در محل اصلی خود دست‌نخورده باقی بماند.

خطرات زیست محیطی

بیرون آوردن لاشه کشتی تایتانیک از اعماق اقیانوس می‌تواند خطرات زیست محیطی قابل توجهی به همراه داشته باشد. لاشه کشتی حاوی موادی است که می‌توانند برای محیط زیست بسیار خطرناک باشند. از جمله این مواد می‌توان به زغال سنگ، سرب و آزبست اشاره کرد. زغال سنگ، که به عنوان سوخت کشتی استفاده می‌شد، در صورت انتشار در آب می‌تواند به آلودگی شیمیایی منجر شود و زندگی دریایی را تحت تاثیر قرار دهد. سرب نیز به دلیل خاصیت سمی خود می‌تواند به راحتی در زنجیره غذایی دریایی وارد شده و از طریق ماهی‌ها به انسان‌ها منتقل شود. آزبست، که در ساخت و ساز کشتی استفاده شده است، ماده‌ای سرطان‌زا است که در صورت آزاد شدن در آب می‌تواند به سلامت اکوسیستم دریایی آسیب برساند.

علاوه بر این، عملیات بیرون آوردن لاشه ممکن است باعث ایجاد رسوبات و لجن‌های آلودگی در بستر دریا شود. این رسوبات می‌توانند باعث کاهش کیفیت آب و تاثیر منفی بر روی گیاهان و حیوانات دریایی شوند. همچنین جابجایی و دستکاری لاشه کشتی ممکن است باعث تخریب زیستگاه‌های حساس دریایی و نابودی گونه‌های در خطر انقراض شود. بنابراین، خطرات زیست محیطی بالقوه ناشی از بیرون آوردن تایتانیک از عمق دریا یکی از دلایل اصلی است که این لاشه باید در مکان فعلی خود باقی بماند و به عنوان بخشی از تاریخ دست‌نخورده حفظ شود.

بیشتر بخوانید :

وضعیت شکننده لاشه

بعد از گذشت بیش از یک قرن از غرق شدن کشتی تایتانیک، لاشه آن به شدت فرسوده و در وضعیت بسیار شکننده‌ای قرار دارد. این فرسودگی ناشی از عواملی مانند فشار شدید آب در عمق حدود 3800 متری از سطح دریا، خوردگی ناشی از آب شور، و تأثیرات میکروارگانیسم‌های دریایی است. این عوامل باعث شده‌اند که ساختار فلزی و دیگر بخش‌های کشتی به تدریج ضعیف و شکننده شوند. به همین دلیل، هر گونه تلاش برای جابجایی یا بلند کردن لاشه کشتی با خطرات جدی همراه است، زیرا ممکن است فشارها و تنش‌های ناشی از عملیات باعث فروپاشی کامل ساختار لاشه شود.

علاوه بر این، جابجایی لاشه کشتی نیازمند استفاده از تجهیزات و روش‌های بسیار پیشرفته و دقیقی است که بتوانند بدون آسیب رساندن به ساختار فرسوده آن، کشتی را جابجا کنند. اما حتی با وجود تکنولوژی‌های پیشرفته، هیچ تضمینی وجود ندارد که بتوان این عملیات را بدون خطر انجام داد. هر گونه اشتباه یا نقص فنی می‌تواند منجر به آسیب‌های جبران‌ناپذیری شود و بخش‌های بزرگی از لاشه کشتی را نابود کند. به همین دلیل، بسیاری از متخصصان و تاریخ‌دانان معتقدند که بهترین راه برای حفظ لاشه تایتانیک، نگه داشتن آن در محل فعلی خود و جلوگیری از هر گونه تلاش برای جابجایی آن است.

ملاحظات حقوقی

مالکیت لاشه تایتانیک موضوعی پیچیده و مورد بحث است که از جنبه‌های مختلف حقوقی و بین‌المللی چالش‌برانگیز می‌باشد. از زمان کشف لاشه در سال 1985، چندین شرکت و کشور ادعای مالکیت آن را مطرح کرده‌اند. برای مثال، برخی از شرکت‌هایی که عملیات جستجو و کشف لاشه را انجام داده‌اند، ادعا می‌کنند که به دلیل سرمایه‌گذاری و تلاش‌های خود، حق مالکیت یا حداقل حق بهره‌برداری از لاشه را دارند. از سوی دیگر، کشورهایی مانند بریتانیا و ایالات متحده که تایتانیک تحت پرچم آن‌ها حرکت می‌کرد و بسیاری از قربانیان آن‌ها بودند، نیز ممکن است ادعاهایی در این زمینه داشته باشند.

هرگونه تلاش برای بیرون آوردن کشتی می‌تواند منجر به درگیری‌های حقوقی طولانی و پرهزینه شود. این درگیری‌ها شامل دعاوی متعدد در دادگاه‌های بین‌المللی و ملی می‌شود که تعیین مالکیت و حقوق بهره‌برداری از لاشه را بسیار پیچیده می‌کند. علاوه بر این، مسائل مرتبط با معاهدات بین‌المللی حفاظت از میراث فرهنگی زیر آب نیز مطرح است که بسیاری از کشورها متعهد به حفظ مکان‌های تاریخی در محل اصلی خود هستند. این معاهدات ممکن است جابجایی لاشه تایتانیک را ممنوع کنند و باعث شوند که هرگونه تلاش برای بیرون آوردن کشتی به موضوعی قانونی و بین‌المللی تبدیل شود. بنابراین، ملاحظات حقوقی و درگیری‌های احتمالی، یکی دیگر از دلایل اصلی است که لاشه تایتانیک باید در محل فعلی خود باقی بماند.

اهمیت تاریخی

لاشه تایتانیک به عنوان یکی از مشهورترین کشتی‌های تاریخ و نماد یکی از بزرگ‌ترین فجایع دریایی، اهمیت تاریخی زیادی دارد. این لاشه نه تنها به عنوان یک یادگار از تکنولوژی و مهندسی دریایی اوایل قرن بیستم شناخته می‌شود، بلکه به عنوان شاهدی بر تراژدی غرق شدن این کشتی و جان باختن بیش از 1500 نفر از مسافران و خدمه آن است. برای بسیاری از مردم و تاریخ‌دانان، لاشه تایتانیک به عنوان یک مقبره یادبود برای قربانیان فاجعه در نظر گرفته می‌شود و حفظ آن در مکان اصلی خود، به نوعی ادای احترام به جان باختگان این حادثه محسوب می‌شود.

بسیاری از خانواده‌های قربانیان و علاقه‌مندان به تاریخ معتقدند که دست نخورده باقی گذاشتن لاشه تایتانیک نه تنها به احترام جان باختگان، بلکه به منظور حفظ اصالت و اهمیت تاریخی این مکان است. جابجایی و بیرون آوردن لاشه می‌تواند به تخریب این یادگار تاریخی منجر شود و بخشی از تاریخ و فرهنگ بشری را از بین ببرد. علاوه بر این، بازدید از محل غرق شدن تایتانیک به عنوان یک مکان یادبود، می‌تواند به نسل‌های آینده یادآوری کند که این فاجعه چگونه رخ داد و اهمیت یادگیری از اشتباهات گذشته را برجسته سازد. بنابراین، حفظ لاشه تایتانیک در محل فعلی خود نه تنها از نظر تاریخی و فرهنگی، بلکه از نظر اخلاقی نیز دارای اهمیت بالایی است.

جایگزین‌هایی برای بیرون آوردن تایتانیک

 چرا لاشه کشتی تایتانیک را از اب بیرون نمی اورند ؟

با وجود موانع متعددی که برای بیرون آوردن تایتانیک از آب وجود دارد، راه‌های دیگری برای مطالعه و یادگیری از این فاجعه وجود دارد.

کاوش‌های زیردریایی در تایتانیک: پنجره‌ای به سوی گذشته

از زمان کشف لاشه تایتانیک در سال ۱۹۸۵، کاوش‌های زیردریایی متعددی با استفاده از غواصان و ربات‌ها برای مطالعه این کشتی غرق شده و رمزگشایی از اسرار آن انجام شده است. این کاوش‌ها اطلاعات بی‌نظیری را در مورد وضعیت فعلی کشتی، نحوه غرق شدن آن و اشیاء و مصنوعات باقی‌مانده در آن به دست داده‌اند.

  • کاوش‌های با غواص

در سال‌های اولیه پس از کشف تایتانیک، غواصان شجاع با وجود خطرات فراوان، به اعماق اقیانوس اطلس شمالی شیرجه زدند تا از نزدیک شاهد بقایای این غول فلزی باشند. آنها با دوربین‌های خود تصاویری را از عرشه‌ها، اتاق‌ها و بخش‌های مختلف کشتی ثبت کردند و نمونه‌هایی از اشیاء و مصنوعات را برای مطالعه بیشتر به سطح آوردند.

  • کاوش‌های با ربات

با پیشرفت فناوری، ربات‌های زیرآبی موسوم به ROV (کنترل از راه دور) جایگزین غواصان در بسیاری از کاوش‌های تایتانیک شدند. این ربات‌ها می‌توانند به اعماق تاریک اقیانوس نفوذ کنند و تصاویری با جزئیات بالا از لاشه کشتی و محیط اطراف آن ثبت کنند. ROVها همچنین می‌توانند برای جمع‌آوری نمونه‌ها، نقشه‌برداری از محل و انجام سایر وظایف پیچیده مورد استفاده قرار گیرند.

  • یافته‌های ارزشمند

کاوش‌های زیردریایی در تایتانیک اطلاعات valiosasی را در مورد این فاجعه غم‌انگیز به ارمغان آورده است. دانشمندان با مطالعه لاشه کشتی، جزئیات بیشتری را در مورد نحوه برخورد تایتانیک با کوه یخ، فرآیند غرق شدن آن و چگونگی پراکنده شدن قطعات آن در کف اقیانوس به دست آورده‌اند.

علاوه بر این، کاوشگران اشیاء و مصنوعات متعددی را از جمله ظروف غذاخوری، لباس، جواهرات و حتی بقایای اجساد قربانیان را کشف کرده‌اند. این یافته‌ها به درک بهتر زندگی روزمره مسافران و خدمه تایتانیک و همچنین تراژدی غرق شدن آن کمک کرده است.

  • اهمیت کاوش‌های زیردریایی

کاوش‌های زیردریایی در تایتانیک نه تنها به ما در درک بهتر این فاجعه تاریخی کمک می‌کند، بلکه به عنوان یادبودی برای قربانیان آن نیز عمل می‌کند. این کاوش‌ها همچنین به پیشرفت فناوری رباتیک و غواصی زیر آب کمک کرده و راه را برای کاوش‌های علمی در اعماق اقیانوس هموارتر می‌کنند.

با وجود گذشت بیش از یک قرن از غرق شدن تایتانیک، کاوش‌های زیردریایی به کشف حقایق جدید و ارائه اطلاعات valiosas در مورد این فاجعه ادامه می‌دهند.

بازسازی تایتانیک: دنیای مجازی به جای اعماق اقیانوس

در حالی که بیرون آوردن تایتانیک از اعماق اقیانوس به دلایل متعددی غیرقابل‌توجیه و غیراخلاقی به نظر می‌رسد، علم به کمک مدل‌های سه‌بعدی دقیق و پیشرفته، دریچه‌ای نو به سوی مطالعه و درک این کشتی غرق شده و سرنوشت غم‌انگیز آن گشوده است.

دانشمندان با استفاده از فناوری‌های نوین مانند اسکن‌های لیزری، فتوگرامتری و تصویربرداری زیرآبی، حجم عظیمی از داده‌های تصویری را از لاشه تایتانیک جمع‌آوری می‌کنند. این داده‌ها سپس توسط نرم‌افزارهای تخصصی پردازش و به مدل‌های سه‌بعدی دقیق و کاملی از کشتی تبدیل می‌شوند.

جزئیات بی‌نظیر:

مدل‌های سه‌بعدی تایتانیک با جزئیات خیره‌کننده‌ای تمام ابعاد و زوایای کشتی را، از عرشه‌ها و سالن‌های مجلل گرفته تا موتورخانه‌ها و بخش‌های داخلی را به تصویر می‌کشند. این مدل‌ها به قدری دقیق هستند که حتی کوچکترین اشیاء و ترک‌های موجود روی بدنه کشتی نیز در آنها قابل مشاهده هستند.

مزایای مطالعه مجازی:

مدل‌های سه‌بعدی تایتانیک مزایای متعددی را برای محققان و علاقه‌مندان به این فاجعه تاریخی به ارمغان می‌آورند:

  • دسترسی آسان: برخلاف لاشه واقعی کشتی که در اعماق اقیانوس قرار دارد، مدل‌های سه‌بعدی به راحتی و در هر مکانی قابل دسترس و مطالعه هستند.
  • بررسی دقیق: محققان می‌توانند با استفاده از ابزارهای مختلف، مدل‌های سه‌بعدی را به طور مجازی کاوش کنند، اشیاء را جابجا کنند، در داخل کشتی حرکت کنند و از زوایای مختلف به آن نگاه کنند. این امر امکان بررسی جزئیات کشتی را به گونه‌ای فراهم می‌کند که در کاوش‌های واقعی با غواصان یا ربات‌ها غیرممکن است.
  • شبیه‌سازی‌ها: از مدل‌های سه‌بعدی می‌توان برای شبیه‌سازی شرایط غرق شدن تایتانیک و بررسی دقیق‌تر فرآیند این فاجعه استفاده کرد. این شبیه‌سازی‌ها به درک بهتر چگونگی وقوع حادثه و جان باختن افراد کمک می‌کند.
  • حفظ و آموزش: مدل‌های سه‌بعدی به عنوان ابزاری ارزشمند برای حفظ تاریخ تایتانیک و انتقال آن به نسل‌های آینده عمل می‌کنند. همچنین می‌توان از آنها برای آموزش و آگاهی‌رسانی در مورد خطرات ناوبری دریایی و اهمیت قوانین و مقررات ایمنی استفاده کرد.

به سوی دنیایی بدون محدودیت:

مدل‌های سه‌بعدی تایتانیک نمونه‌ای برجسته از چگونگی استفاده از علم و فناوری برای غلبه بر محدودیت‌ها و کاوش در دنیای ناشناخته‌ها هستند. این مدل‌ها به ما امکان می‌دهند تا گذشته را به شیوه‌ای نو و پویا درک کنیم و یادبودی ماندگار از یکی از مشهورترین فاجعه‌های دریایی تاریخ را خلق کنیم.

فیلم‌ها و مستندها: پنجره‌ای به سوی تایتانیک از ورای پرده سینما

 چرا لاشه کشتی تایتانیک را از اب بیرون نمی اورند ؟

غرق شدن کشتی تایتانیک در سال ۱۹۱۲، فاجعه‌ای غم‌انگیز بود که جان بیش از ۱۵۰۰ نفر را گرفت و تا به امروز به عنوان یکی از مشهورترین رویدادهای دریایی تاریخ شناخته می‌شود. در کنار کاوش‌های زیردریایی، ایجاد مدل‌های سه‌بعدی و تحقیقات علمی، فیلم‌ها و مستندهای متعددی نیز در مورد این فاجعه ساخته شده‌اند که به افزایش آگاهی از این واقعه، حفظ خاطره قربانیان و انتقال درس‌های آن به نسل‌های آینده کمک کرده‌اند.

  • ژانرهای متنوع

فیلم‌ها و مستندهای ساخته شده در مورد تایتانیک، ژانرهای مختلفی را شامل می‌شوند. از درام‌های حماسی و عاشقانه گرفته تا تریلرهای تاریخی و مستندهای علمی، این آثار با رویکردهای گوناگون به روایت داستان تایتانیک و بررسی ابعاد مختلف این فاجعه می‌پردازند.

  • آثار برجسته

در میان آثار متعدد ساخته شده در مورد تایتانیک، فیلم‌هایی مانند “تایتانیک” ساخته جیمز کامرون (۱۹۹۷) و “شب به یاد ماندنی” (۱۹۵۸) به کارگردانی روی وارد بیکر از شهرت و محبوبیت بالایی برخوردار بوده‌اند. این فیلم‌ها با به کارگیری جلوه‌های ویژه چشم‌نواز، بازی‌های درخشان و داستان‌های جذاب، مخاطبان را به سفری در زمان می‌برند و آنها را در دل فاجعه تایتانیک غرق می‌کنند.

  • مستندهای علمی

علاوه بر فیلم‌های داستانی، مستندهای علمی متعددی نیز در مورد تایتانیک ساخته شده‌اند که به بررسی جنبه‌های علمی و تاریخی این فاجعه می‌پردازند. این مستندها با استفاده از تصاویر واقعی لاشه کشتی، مصاحبه با کارشناسان و محققان و شبیه‌سازی‌های کامپیوتری، به مخاطبان اطلاعات valiosasی در مورد نحوه ساخت تایتانیک، علل غرق شدن آن و پیامدهای این فاجعه ارائه می‌دهند.

  • نقش در حفظ یاد و خاطره

فیلم‌ها و مستندهای ساخته شده در مورد تایتانیک نقشی اساسی در حفظ یاد و خاطره قربانیان این فاجعه و انتقال درس‌های آن به نسل‌های آینده ایفا می‌کنند. این آثار با به تصویر کشیدن داستان‌های غم‌انگیز و فداکاری‌های انجام شده در آن شب، به مخاطبان کمک می‌کنند تا با ابعاد انسانی این فاجعه ارتباط برقرار کنند و اهمیت ایمنی در سفرهای دریایی را درک کنند.

  • پنجره‌ای به سوی گذشته

فیلم‌ها و مستندهای تایتانیک، دریچه‌ای به سوی گذشته و یادآورنده شجاعت، فداکاری و عشق در لحظات سخت هستند. این آثار به ما نشان می‌دهند که حتی در تاریکی مطلق، همیشه می‌توان جرقه‌هایی از امید و بشریت را پیدا کرد.

نتیجه‌گیری: سفری در اعماق تاریخ، بدون نیاز به بیرون آوردن تایتانیک

 چرا لاشه کشتی تایتانیک را از اب بیرون نمی اورند !‌ بیش از یک قرن از غرق شدن کشتی تایتانیک در اعماق اقیانوس اطلس شمالی می‌گذرد و این فاجعه همچنان در ذهن‌ها نقش بسته و به عنوان یکی از غم‌انگیزترین رویدادهای دریایی تاریخ شناخته می‌شود. اما سوالی که همچنان ذهن بسیاری را به خود مشغول می‌کند این است که آیا باید لاشه این کشتی غول پیکر را از آب بیرون آورد؟

در حالی که از نظر فنی بیرون آوردن تایتانیک از اعماق اقیانوس امکان‌پذیر است، اما چالش‌های متعددی از جمله هزینه‌های هنگفت، خطرات زیست‌محیطی، ملاحظات حقوقی و پیچیدگی‌های فنی این امر را غیرقابل توجیه و غیراخلاقی می‌کند.

با این حال، علم و فناوری به کمک ما آمده‌اند تا بدون نیاز به بیرون آوردن تایتانیک از آب، به کاوش و مطالعه این فاجعه ادامه دهیم. کاوش‌های زیردریایی با غواصان و ربات‌ها، ایجاد مدل‌های سه‌بعدی دقیق و ساخت فیلم‌ها و مستندهای تاریخی، همگی روش‌هایی هستند که می‌توانند اطلاعات valiosasی را در مورد تایتانیک و سرنوشت غم‌انگیز آن به ارمغان بیاورند.

  • حفظ یاد و خاطره

بیرون آوردن تایتانیک از آب، به معنای از بین بردن آرامگاه ابدی قربانیان این فاجعه خواهد بود. اما با استفاده از روش‌های جایگزین، می‌توانیم یاد و خاطره آنها را زنده نگه داریم و در عین حال از این فاجعه درس‌هایی برای آینده بیاموزیم.

  • درک بهتر گذشته

مطالعه تایتانیک، چه از طریق کاوش‌های زیردریایی، چه از طریق مدل‌های سه‌بعدی و چه از طریق فیلم‌ها و مستندها، به ما کمک می‌کند تا درک بهتری از گذشته، از خطرات ناوبری دریایی و از اهمیت قوانین و مقررات ایمنی بدست آوریم.

  • سفری بدون محدودیت

علم و فناوری به ما امکان می‌دهند تا به اعماق اقیانوس سفر کنیم، بدون اینکه نیاز به برهم زدن آرامش ابدی تایتانیک داشته باشیم. این سفر، سفری در اعماق تاریخ است، سفری برای یادگیری، سفری برای حفظ یاد و خاطره و سفری برای ساختن آینده‌ای امن‌تر در دریاها.

مطلب پیشنهادی

پر بیننده ترین شبکه های دنیا

تعیین محبوب‌ترین شبکه‌های تلویزیونی ماهواره‌ای در دنیا کار سختیه، چون به عوامل مختلفی مثل منطقه، …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *