رئیس جمهور های امریکا به ترتیب از قدیم به جدید

رئیس جمهور های امریکا به ترتیب از قدیم به جدید : ایالات متحده آمریکا از زمان تأسیس خود در سال ۱۷۷۶، همواره تحت رهبری رؤسای جمهوری قرار داشته که هر یک با سیاست‌ها و تصمیمات خود مسیر این کشور را شکل داده‌اند. از جورج واشنگتن، نخستین رئیس‌جمهور آمریکا، تا رهبران مدرن مانند جو بایدن، هر دوره ریاست‌جمهوری، بازتابی از شرایط سیاسی، اقتصادی و اجتماعی زمان خود بوده است.

در مقاله ی رئیس جمهور های امریکا به ترتیب از قدیم به جدید ، به ترتیب زمانی، به معرفی تمامی رؤسای جمهور آمریکا پرداخته و نقش آن‌ها در تاریخ این کشور را بررسی خواهیم کرد. با مرور این فهرست، می‌توان سیر تحولات آمریکا را از دوران استقلال تا عصر مدرن دنبال کرد و تأثیر سیاست‌های هر رئیس‌جمهور را بر این کشور و جهان درک نمود.

جورج واشنگتن (1732-1799)

جرج واشنگتن جورج واشنگتن (1732-1799) اولین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1789 تا 1797 خدمت کرد. او یکی از پدران بنیانگذار ایالات متحده بود و نقش مهمی در انقلاب آمریکا ایفا کرد و به عنوان فرمانده کل ارتش قاره ای خدمت کرد. واشنگتن به دلیل رهبری و فداکاری خود به ملت مورد احترام بود و اغلب از او به عنوان “پدر ملت” یاد می شود.

دوران ریاست جمهوری واشنگتن با چالش های متعددی روبرو بود، از جمله تثبیت دولت جدید، ایجاد ثبات اقتصادی و حفظ بی طرفی در امور بین الملل. او از درگیری با فرانسه و بریتانیا اجتناب کرد و پایه و اساس یک دولت فدرال قوی را بنا نهاد. واشنگتن همچنین به دلیل کناره گیری داوطلبانه از قدرت پس از دو دوره، الگویی برای روسای جمهور آینده تعیین کرد.

جان آدامز (1735-1826

جان آدامز جان آدامز (1735-1826) دومین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1797 تا 1801 خدمت کرد. او همچنین یکی از پدران بنیانگذار ایالات متحده بود و در اعلامیه استقلال نقش داشت. آدامز یک حقوقدان و دیپلمات برجسته بود و به عنوان معاون رئیس جمهور در دولت واشنگتن خدمت کرد. دوران ریاست جمهوری آدامز با تنش های سیاسی و اختلافات حزبی همراه بود.

او به دلیل امضای قانون بیگانگان و Sedition مورد انتقاد قرار گرفت که آزادی بیان و مطبوعات را محدود می کرد. آدامز همچنین با مشکلاتی در روابط خارجی روبرو بود، به ویژه با فرانسه. با این وجود، او از جنگ تمام عیار با فرانسه اجتناب کرد و به تقویت نیروی دریایی ایالات متحده پرداخت.

توماس جفرسون (1743-1826)

توماس جفرسون توماس جفرسون (1743-1826) سومین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1801 تا 1809 خدمت کرد. او نویسنده اصلی اعلامیه استقلال بود و یکی از با نفوذترین شخصیت های تاریخ آمریکا به شمار می رود. جفرسون یک فیلسوف، دانشمند و مخترع بود و به گسترش قلمرو ایالات متحده از طریق خرید لوئیزیانا کمک کرد.

دوران ریاست جمهوری جفرسون با اصلاحات سیاسی و اقتصادی همراه بود. او دولت را ساده کرد، مالیات ها را کاهش داد و بودجه نظامی را محدود کرد. جفرسون همچنین به ترویج آموزش و پرورش و آزادی مذهبی پرداخت. خرید لوئیزیانا در سال 1803 قلمرو ایالات متحده را دو برابر کرد و راه را برای گسترش بیشتر به غرب هموار کرد.

جیمز مدیسون (1751-1836)

جیمز مدیسون جیمز مدیسون (1751-1836) چهارمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1809 تا 1817 خدمت کرد. او به عنوان “پدر قانون اساسی” شناخته می شود و نقش مهمی در تدوین این سند ایفا کرد. مدیسون همچنین یکی از نویسندگان مقالات فدرالیست بود و به تصویب قانون اساسی کمک کرد. دوران ریاست جمهوری مدیسون با چالش های جدی روبرو بود، از جمله جنگ 1812 با بریتانیا.

این جنگ منجر به حمله بریتانیا به واشنگتن دی سی و آتش زدن کاخ سفید شد. با این وجود، ایالات متحده در این جنگ پیروز شد و مدیسون به عنوان یک رهبر ملی مورد احترام قرار گرفت. مدیسون همچنین به تاسیس بانک ملی دوم کمک کرد و به توسعه زیرساخت های کشور پرداخت.

جیمز مونرو (1758-1831)

جیمز مونرو جیمز مونرو (1758-1831) پنجمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1817 تا 1825 خدمت کرد. دوران ریاست جمهوری او به عنوان “عصر احساسات خوب” شناخته می شود، زیرا در این دوره کشور از آرامش و رفاه نسبی برخوردار بود.

مونرو سیاست خارجی فعالی را دنبال کرد و دکترین مونرو را اعلام کرد که از دخالت اروپا در امور آمریکای لاتین جلوگیری می کرد. دکترین مونرو به یکی از اصول اساسی سیاست خارجی ایالات متحده تبدیل شد و تا قرن ها مورد استفاده قرار گرفت. مونرو همچنین به گسترش قلمرو ایالات متحده از طریق الحاق فلوریدا کمک کرد. او همچنین به توسعه زیرساخت های کشور، از جمله ساخت جاده ها و کانال ها، پرداخت.

جان کوینسی آدامز (1767-1848)

جان کوینسی آدامز جان کوینسی آدامز (1767-1848) ششمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1825 تا 1829 خدمت کرد. او پسر جان آدامز، دومین رئیس جمهور ایالات متحده بود. آدامز یک دیپلمات برجسته و وزیر امور خارجه در دولت مونرو بود. او به دلیل تحصیلات و تجربه خود به عنوان یک سیاستمدار مورد احترام بود. دوران ریاست جمهوری آدامز با اختلافات سیاسی و رقابت های حزبی همراه بود.

او نتوانست حمایت کافی از کنگره را جلب کند و با موانع زیادی در اجرای برنامه های خود روبرو شد. آدامز از توسعه زیرساخت ها، آموزش و پرورش و علوم حمایت می کرد، اما بسیاری از طرح های او به دلیل مخالفت کنگره ناکام ماند. با این وجود، آدامز به عنوان یک شخصیت برجسته در تاریخ آمریکا شناخته می شود و به دلیل خدمات خود به کشور مورد احترام است.

اندرو جکسون (1767-1845)

اندرو جکسون اندرو جکسون (1767-1845) هفتمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1829 تا 1837 خدمت کرد. او یک ژنرال ارتش و قهرمان جنگ 1812 بود. جکسون به عنوان یک سیاستمدار پوپولیست شناخته می شد و از حقوق مردم عادی حمایت می کرد. او حزب دموکرات را تأسیس کرد و به گسترش حق رای کمک کرد.

دوران ریاست جمهوری جکسون با اصلاحات سیاسی و اقتصادی همراه بود. او بانک ملی را تعطیل کرد و به جای آن بانک های ایالتی را تأسیس کرد. جکسون همچنین سیاست های سختگیرانه ای را علیه بومیان آمریکا دنبال کرد و آنها را به زور از سرزمین های خود بیرون راند. دوران ریاست جمهوری او با افزایش تنش ها بین ایالت های شمالی و جنوبی بر سر مسئله برده داری همراه بود.

مارتین ون بیورن (1782-1862)

مارتین ون بیورن مارتین ون بیورن (1782-1862) هشتمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1837 تا 1841 خدمت کرد. او معاون رئیس جمهور در دولت جکسون بود و به عنوان یکی از بنیانگذاران حزب دموکرات شناخته می شود. ون بیورن به دلیل مهارت های سیاسی و دیپلماتیک خود مورد احترام بود. دوران ریاست جمهوری ون بیورن با بحران اقتصادی سال 1837 همراه بود.

او تلاش کرد تا با اجرای سیاست های مالی محافظه کارانه، اقتصاد را تثبیت کند، اما این سیاست ها با انتقادهای زیادی روبرو شد. ون بیورن همچنین با مشکلاتی در روابط خارجی روبرو بود، از جمله شورش در کانادا و جنگ با قبایل Seminole در فلوریدا.

ویلیام هنری هریسون (1773-1841)

ویلیام هنری هریسون ویلیام هنری هریسون (1773-1841) نهمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و تنها به مدت یک ماه در سال 1841 خدمت کرد. او یک ژنرال ارتش و قهرمان جنگ تپکانو بود. هریسون در سن 68 سالگی به عنوان پیرترین رئیس جمهور تا آن زمان انتخاب شد.

هریسون در سخنرانی افتتاحیه خود که بیش از دو ساعت به طول انجامید، دچار سرماخوردگی شد و چند هفته بعد بر اثر ذات الریه درگذشت. او کوتاه ترین دوره ریاست جمهوری را در تاریخ ایالات متحده داشت. جان تایلر، معاون رئیس جمهور، پس از مرگ هریسون به ریاست جمهوری رسید.

جان تایلر جان تایلر (1790-1862)

جان تایلر جان تایلر (1790-1862) دهمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1841 تا 1845 خدمت کرد. او پس از مرگ ویلیام هنری هریسون به ریاست جمهوری رسید. تایلر یک ویگ بود، اما با بسیاری از سیاست های حزب خود مخالف بود. او به دلیل وتو کردن قوانینی که توسط کنگره تصویب شده بود، مورد انتقاد قرار گرفت.

دوران ریاست جمهوری تایلر با تنش های سیاسی و اختلافات حزبی همراه بود. او تلاش کرد تا حزب ویگ را متحد کند، اما با مخالفت های زیادی روبرو شد. تایلر همچنین با مشکلاتی در روابط خارجی روبرو بود، از جمله اختلافات با بریتانیا بر سر مرزهای کانادا و ایالت مین.

جیمز ناکس پولک (1795-1849)

جیمز ناکس پولک جیمز ناکس پولک (1795-1849) یازدهمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1845 تا 1849 خدمت کرد. او یک دموکرات بود و به گسترش قلمرو ایالات متحده اعتقاد داشت. پولک در دوران ریاست جمهوری خود، تگزاس را به ایالات متحده ملحق کرد و جنگ با مکزیک را آغاز کرد.

جنگ با مکزیک منجر به پیروزی ایالات متحده و الحاق کالیفرنیا و نیومکزیکو به این کشور شد. پولک همچنین به توسعه زیرساخت های کشور، از جمله ساخت راه آهن و تلگراف، پرداخت. دوران ریاست جمهوری او با افزایش تنش ها بر سر مسئله برده داری همراه بود.

زاکاری تیلور (1784-1850)

زاکاری تیلور زاکاری تیلور (1784-1850) دوازدهمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1849 تا 1850 خدمت کرد. او یک ژنرال ارتش و قهرمان جنگ مکزیک بود. تیلور یک ویگ بود، اما از سیاست های حزب خود پیروی نمی کرد. او به دلیل مخالفت با گسترش برده داری در سرزمین های جدید، مورد انتقاد قرار گرفت.

تیلور تنها 16 ماه در سمت ریاست جمهوری بود و بر اثر بیماری درگذشت. او در حالی که در مورد مسئله برده داری با کنگره بحث می کرد، به طور ناگهانی بیمار شد و درگذشت. میلارد فیلمور، معاون رئیس جمهور، پس از مرگ تیلور به ریاست جمهوری رسید.

میلارد فیلمور (1800-1874)

میلارد فیلمور میلارد فیلمور (1800-1874) سیزدهمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1850 تا 1853 خدمت کرد. او پس از مرگ زاکاری تیلور به ریاست جمهوری رسید. فیلمور یک ویگ بود و تلاش کرد تا با امضای مصالحه سال 1850، از جنگ داخلی جلوگیری کند.

مصالحه سال 1850 شامل قوانینی بود که به کالیفرنیا اجازه ورود به عنوان ایالت آزاد را می داد و تجارت برده را در واشنگتن دی سی ممنوع می کرد. با این وجود، این مصالحه نتوانست به طور کامل از تنش ها بر سر مسئله برده داری بکاهد. فیلمور همچنین به توسعه روابط تجاری با ژاپن کمک کرد.

فرانکلین پیرس (1804-1869)

فرانکلین پیرس فرانکلین پیرس (1804-1869) چهاردهمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1853 تا 1857 خدمت کرد. او یک دموکرات بود و به عنوان یک سیاستمدار سازشکار شناخته می شد. پیرس تلاش کرد تا با امضای قانون کانزاس-نبراسکا، از جنگ داخلی جلوگیری کند، اما این قانون منجر به افزایش تنش ها بر سر مسئله برده داری شد.

دوران ریاست جمهوری پیرس با افزایش اختلافات بین ایالت های شمالی و جنوبی بر سر مسئله برده داری همراه بود. قانون کانزاس-نبراسکا به مردم این ایالت ها اجازه می داد در مورد برده داری تصمیم بگیرند، که منجر به خشونت و درگیری در این مناطق شد. پیرس همچنین با مشکلاتی در روابط خارجی روبرو بود، از جمله اختلافات با بریتانیا بر سر آمریکای مرکزی.

جیمز بوکانان (1791-1868)

جیمز بوکانان جیمز بوکانان (1791-1868) پانزدهمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1857 تا 1861 خدمت کرد. او یک دموکرات بود و به عنوان یک سیاستمدار محافظه کار شناخته می شد. بوکانان تلاش کرد تا با جلوگیری از مداخله دولت در مسئله برده داری، از جنگ داخلی جلوگیری کند، اما این سیاست ها با انتقادهای زیادی روبرو شد.

دوران ریاست جمهوری بوکانان با افزایش تنش ها بین ایالت های شمالی و جنوبی بر سر مسئله برده داری همراه بود. رای دادگاه عالی در پرونده Dred Scott برده داری را در همه سرزمین های ایالات متحده آزاد اعلام کرد، که خشم شمالی ها را برانگیخت. بوکانان همچنین با مشکلاتی در روابط خارجی روبرو بود، از جمله اختلافات با مکزیک.

آبراهام لینکلن (1809-1865)

 آبراهام لینکلن آبراهام لینکلن (1809-1865) شانزدهمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1861 تا 1865 خدمت کرد. او اولین رئیس جمهور جمهوری خواه بود و به عنوان یکی از بزرگترین رئیس جمهورهای تاریخ آمریکا شناخته می شود. لینکلن در دوران ریاست جمهوری خود، ایالات متحده را در جنگ داخلی رهبری کرد و برده داری را لغو کرد.

لینکلن در سال 1860 به عنوان رئیس جمهور انتخاب شد و ایالت های جنوبی پس از انتخاب او از اتحادیه جدا شدند. جنگ داخلی آمریکا آغاز شد و لینکلن تمام تلاش خود را برای حفظ اتحادیه و لغو برده داری به کار برد. او در سال 1863 اعلامیه آزادی بردگان را صادر کرد که به طور رسمی برده داری را در ایالات متحده لغو کرد. لینکلن در سال 1865 توسط جان ویلکس بوت ترور شد.

اندرو جانسون (1808-1875)

اندرو جانسون اندرو جانسون (1808-1875) هفدهمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1865 تا 1869 خدمت کرد. او پس از ترور آبراهام لینکلن به ریاست جمهوری رسید. جانسون یک دموکرات بود و با بسیاری از سیاست های بازسازی کنگره مخالف بود. او توسط مجلس نمایندگان استیضاح شد، اما سنا او را از این اتهام تبرئه کرد.

دوران ریاست جمهوری جانسون با تنش های سیاسی و اختلافات حزبی همراه بود. او تلاش کرد تا سیاست های لینکلن را در مورد بازسازی جنوب ادامه دهد، اما با مخالفت کنگره روبرو شد. کنگره قوانینی را برای محافظت از حقوق سیاهپوستان در جنوب تصویب کرد، اما جانسون این قوانین را وتو کرد.

یولیسس اس. گرانت (1822-1885)

 یولیسس اس. گرانت یولیسس اس. گرانت (1822-1885) هجدهمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1869 تا 1877 خدمت کرد. او یک ژنرال ارتش و قهرمان جنگ داخلی بود. گرانت به دلیل رهبری خود در جنگ داخلی مورد احترام بود و به عنوان یک رئیس جمهور محبوب شناخته می شد.

دوران ریاست جمهوری گرانت با بازسازی جنوب و توسعه اقتصادی همراه بود. او از حقوق سیاهپوستان در جنوب حمایت کرد و به اجرای قوانین بازسازی کمک کرد. گرانت همچنین به توسعه راه آهن و صنعت در ایالات متحده پرداخت. دوران ریاست جمهوری او با رسوایی های مالی همراه بود، اما او شخصاً در این رسوایی ها دخالتی نداشت.

رادرفورد بیرچارد هایس (1822-1893)

رادرفورد بیرچارد هایس رادرفورد بیرچارد هایس (1822-1893) نوزدهمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1877 تا 1881 خدمت کرد. او یک جمهوری خواه بود و به عنوان یک سیاستمدار اصلاح طلب شناخته می شد. هایس تلاش کرد تا با پایان دادن به دوره بازسازی، کشور را متحد کند و به اصلاحات اداری و اقتصادی پرداخت.

دوران ریاست جمهوری هایس با پایان دوره بازسازی و آغاز عصر طلایی همراه بود. او نیروهای فدرال را از جنوب خارج کرد و به ایالت های جنوبی اجازه داد تا خودگردانی بیشتری داشته باشند. هایس همچنین به اصلاح نظام اداری و مبارزه با فساد پرداخت.

جیمز آبرام گارفیلد (1831-1881)

جیمز آبرام گارفیلد جیمز آبرام گارفیلد (1831-1881) بیستمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و تنها شش ماه در سال 1881 خدمت کرد. او یک جمهوری خواه بود و به عنوان یک سیاستمدار محبوب شناخته می شد. گارفیلد توسط چارلز گیتو ترور شد و چند ماه بعد بر اثر جراحات ناشی از گلوله درگذشت.

گارفیلد در سخنرانی افتتاحیه خود بر اهمیت آموزش و پرورش و حقوق مدنی تأکید کرد. او تلاش کرد تا اصلاحات اداری را در دولت فدرال انجام دهد، اما دوره ریاست جمهوری او بسیار کوتاه بود و او نتوانست برنامه های خود را به طور کامل اجرا کند. ترور گارفیلد منجر به تصویب قانون Pendleton شد که استخدام کارکنان دولت فدرال را بر اساس شایستگی و آزمون قرار می داد.

چستر آلن آرتور (1829-1886)

 چستر آلن آرتور چستر آلن آرتور (1829-1886) بیست و یکمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1881 تا 1885 خدمت کرد. او پس از ترور جیمز آبرام گارفیلد به ریاست جمهوری رسید. آرتور یک جمهوری خواه بود و به عنوان یک سیاستمدار اصلاح طلب شناخته می شد.

او به اجرای قانون Pendleton و اصلاح نظام اداری پرداخت. دوران ریاست جمهوری آرتور با اصلاحات اداری و توسعه اقتصادی همراه بود. او به اجرای قانون Pendleton کمک کرد که استخدام کارکنان دولت فدرال را بر اساس شایستگی و آزمون قرار می داد. آرتور همچنین به توسعه نیروی دریایی ایالات متحده پرداخت و از تجارت با کشورهای آمریکای لاتین حمایت کرد.

گروور کلیولند (1837-1908)

گروور کلیولند گروور کلیولند (1837-1908) بیست و دومین و بیست و چهارمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و در دو دوره غیر متوالی خدمت کرد. او یک دموکرات بود و به عنوان یک سیاستمدار صادق و اصولگرا شناخته می شد. کلیولند تلاش کرد تا اصلاحات اداری را در دولت فدرال انجام دهد و با فساد مبارزه کند. او همچنین از سیاست های مالی محافظه کارانه حمایت می کرد.

دوران ریاست جمهوری کلیولند با چالش های اقتصادی و اجتماعی همراه بود. او با بحران اقتصادی سال 1893 روبرو شد و تلاش کرد تا با اجرای سیاست های مالی محافظه کارانه، اقتصاد را تثبیت کند. کلیولند همچنین با مشکلاتی در روابط خارجی روبرو بود، از جمله اختلافات با بریتانیا بر سر مرزهای ونزوئلا.

بنجامین هریسون (1833-1901)

بنجامین هریسون بنجامین هریسون (1833-1901) بیست و سومین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1889 تا 1893 خدمت کرد. او نوه ویلیام هنری هریسون، نهمین رئیس جمهور ایالات متحده بود. هریسون یک جمهوری خواه بود و به عنوان یک سیاستمدار محافظه کار شناخته می شد. او از تعرفه های بالا و سیاست های پولی سختگیرانه حمایت می کرد.

دوران ریاست جمهوری هریسون با افزایش قدرت شرکت های بزرگ و مشکلات کارگری همراه بود. او قانون ضد انحصار شرمن را امضا کرد که به منظور جلوگیری از انحصار در بازارها تصویب شده بود. هریسون همچنین به توسعه نیروی دریایی ایالات متحده پرداخت و از گسترش نفوذ آمریکا در آمریکای لاتین حمایت کرد.

ویلیام مک کینلی (1843-1901)

ویلیام مک کینلی ویلیام مک کینلی (1843-1901) بیست و پنجمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1897 تا 1901 خدمت کرد. او یک جمهوری خواه بود و به عنوان یک سیاستمدار طرفدار تجارت شناخته می شد. مک کینلی از تعرفه های بالا و سیاست های پولی انبساطی حمایت می کرد. او در دوران ریاست جمهوری خود، جنگ با اسپانیا را رهبری کرد و فیلیپین، پورتوریکو و گوام را به ایالات متحده ضمیمه کرد.

دوران ریاست جمهوری مک کینلی با افزایش قدرت ایالات متحده در عرصه بین المللی همراه بود. جنگ با اسپانیا منجر به پیروزی ایالات متحده و گسترش نفوذ این کشور در منطقه کارائیب و اقیانوس آرام شد. مک کینلی همچنین به توسعه اقتصادی ایالات متحده پرداخت و از سرمایه گذاری در زیرساخت ها حمایت کرد. او در سال 1901 توسط یک آنارشیست ترور شد.

7 تا از کوتاه ترین جنگ های تاریخ بشر(در یک برگه جدید مرورگر باز میکند)

تئودور روزولت (1858-1919)

تئودور روزولت تئودور روزولت (1858-1919) بیست و ششمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1901 تا 1909 خدمت کرد. او پس از ترور ویلیام مک کینلی به ریاست جمهوری رسید. روزولت یک جمهوری خواه بود و به عنوان یک سیاستمدار اصلاح طلب و طرفدار محیط زیست شناخته می شد. او به مبارزه با انحصارها پرداخت و از حقوق کارگران حمایت کرد. روزولت همچنین به حفظ منابع طبیعی و توسعه پارک های ملی اهمیت زیادی می داد.

دوران ریاست جمهوری روزولت با اصلاحات اجتماعی و اقتصادی همراه بود. او قانون “غذای خالص و دارویی” را امضا کرد که به منظور حمایت از سلامت مصرف کنندگان تصویب شده بود. روزولت همچنین به توسعه نیروی دریایی ایالات متحده پرداخت و از سیاست خارجی فعالانه ای پیروی می کرد. او به دلیل نقش خود در مذاکرات صلح بین روسیه و ژاپن، برنده جایزه صلح نوبل شد.

ویلیام هاوارد تافت (1857-1930)

ویلیام هاوارد تافت ویلیام هاوارد تافت (1857-1930) بیست و هفتمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1909 تا 1913 خدمت کرد. او یک جمهوری خواه بود و به عنوان یک سیاستمدار محافظه کار شناخته می شد. تافت به ادامه سیاست های اصلاحی روزولت پرداخت، اما با مخالفت های زیادی روبرو شد. او بعدها به عنوان قاضی ارشد دیوان عالی ایالات متحده خدمت کرد.

دوران ریاست جمهوری تافت با اختلافات سیاسی و رقابت های حزبی همراه بود. او تلاش کرد تا حزب جمهوری خواه را متحد کند، اما با مخالفت جناح ترقی خواه حزب روبرو شد. تافت همچنین با مشکلاتی در روابط خارجی روبرو بود، از جمله انقلاب مکزیک.

وودرو ویلسون (1856-1924)

وودرو ویلسون وودرو ویلسون (1856-1924) بیست و هشتمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1913 تا 1921 خدمت کرد. او یک دموکرات بود و به عنوان یک سیاستمدار اصلاح طلب و آکادمیک شناخته می شد. ویلسون به تأسیس بانک فدرال و کمیسیون تجارت فدرال کمک کرد. او همچنین ایالات متحده را در جنگ جهانی اول رهبری کرد و از تأسیس جامعه ملل حمایت کرد.

دوران ریاست جمهوری ویلسون با جنگ جهانی اول و تلاش برای ایجاد صلح جهانی همراه بود. ویلسون پس از پایان جنگ، طرح چهارده ماده ای خود را برای ایجاد صلح پایدار ارائه کرد و از تأسیس جامعه ملل حمایت کرد. با این وجود، سنای ایالات متحده از پیوستن به جامعه ملل خودداری کرد.

ارن جی. هاردینگ (1865-1923)

وارن جی. هاردینگ وارن جی. هاردینگ (1865-1923) بیست و نهمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1921 تا 1923 خدمت کرد. او یک جمهوری خواه بود و به عنوان یک سیاستمدار محافظه کار شناخته می شد. هاردینگ به دلیل فساد در دولت خود مورد انتقاد قرار گرفت. او در سال 1923 بر اثر حمله قلبی درگذشت.

دوران ریاست جمهوری هاردینگ با رونق اقتصادی پس از جنگ جهانی اول همراه بود. او از کاهش مالیات ها و محدود کردن دخالت دولت در اقتصاد حمایت می کرد. با این وجود، دولت هاردینگ با رسوایی های مالی متعددی روبرو شد که به وجهه او آسیب رساند.

کالوین کولیج (1872-1933)

ریچارد نیکسون ریچارد نیکسون (1913-1994) سی و هفتمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1969 تا 1974 خدمت کرد. او یک جمهوری خواه بود و به عنوان یک سیاستمدار با تجربه شناخته می شد. نیکسون به دلیل سیاست خارجی خود، به ویژه بازگشایی روابط با چین و پایان جنگ ویتنام، شهرت داشت. با این حال، او همچنین به دلیل رسوایی واترگیت مجبور به استعفا شد.

دوران ریاست جمهوری نیکسون با دستاوردهای مهمی در سیاست خارجی همراه بود. او در سال 1972 به چین سفر کرد و روابط دیپلماتیک بین دو کشور را از سر گرفت. نیکسون همچنین توافقنامه صلح پاریس را امضا کرد که به جنگ ویتنام پایان داد. با این وجود، رسوایی واترگیت که شامل شنود غیرقانونی و استراق سمع از رقیبان سیاسی بود، منجر به استعفای نیکسون در سال 1974 شد.

جرالد فورد (1913-2006)

جرالد فورد جرالد فورد (1913-2006) سی و هشتمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1974 تا 1977 خدمت کرد. او پس از استعفای ریچارد نیکسون به ریاست جمهوری رسید. فورد یک جمهوری خواه بود و به عنوان یک سیاستمدار میانه رو شناخته می شد. او تلاش کرد تا اعتماد مردم به دولت را بازگرداند و با مشکلات اقتصادی، از جمله تورم، مقابله کند.

فورد در دوران ریاست جمهوری خود با چالش های زیادی روبرو بود، از جمله رکود اقتصادی، تورم بالا و پیامدهای رسوایی واترگیت. او سیاست “عفو مشروط” را برای ریچارد نیکسون اعلام کرد که با انتقادهای زیادی روبرو شد. فورد همچنین تلاش کرد تا روابط با اتحاد جماهیر شوروی را بهبود بخشد و مذاکرات سالت ۲ را برای محدود کردن تسلیحات هسته ای آغاز کرد.

جیمی کارتر (متولد 1924)

جیمی کارتر جیمی کارتر (متولد 1924) سی و نهمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1977 تا 1981 خدمت کرد. او یک دموکرات بود و به عنوان یک سیاستمدار انسان دوست و صلح طلب شناخته می شد. کارتر بر حقوق بشر، انرژی های تجدیدپذیر و کاهش تسلیحات هسته ای تأکید داشت. او همچنین توافقنامه کمپ دیوید را بین مصر و اسرائیل امضا کرد.

دوران ریاست جمهوری کارتر با چالش های اقتصادی و بین المللی همراه بود. او با مشکلاتی مانند تورم بالا، بحران انرژی و گروگان گیری آمریکایی ها در ایران روبرو شد. با این وجود، کارتر به دلیل تلاش هایش برای صلح و حقوق بشر مورد تحسین قرار گرفت. او پس از پایان دوره ریاست جمهوری خود، به فعالیت های انسان دوستانه و بین المللی خود ادامه داد و در سال 2002 برنده جایزه صلح نوبل شد.

رونالد ریگان (1911-2004)

رونالد ریگان رونالد ریگان (1911-2004) چهلمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1981 تا 1989 خدمت کرد. او یک جمهوری خواه بود و به عنوان یک سیاستمدار محافظه کار و харизматик شناخته می شد. ریگان از کاهش مالیات ها، کاهش اندازه دولت و افزایش بودجه دفاعی حمایت می کرد. او همچنین به دلیل سیاست های ضد کمونیستی خود شهرت داشت و به فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی کمک کرد.

دوران ریاست جمهوری ریگان با رونق اقتصادی، افزایش اعتماد به نفس ملی و پایان جنگ سرد همراه بود. او سیاست های اقتصادی خود را “ریگانومیکس” نامید و به کاهش مالیات ها و محدود کردن دخالت دولت در اقتصاد پرداخت. ریگان همچنین بودجه دفاعی را افزایش داد و به تقویت نیروهای مسلح ایالات متحده پرداخت. او در سال 1986 با میخائیل گورباچف، رهبر شوروی، دیدار کرد و مذاکرات برای کاهش تسلیحات هسته ای را آغاز کردند که در نهایت منجر به فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی شد.

عکس رئیس بازی مرکب بدون ماسک(در یک برگه جدید مرورگر باز میکند)

جورج اچ. دبلیو. بوش (1924-2018)

جورج اچ. دبلیو. بوش جورج اچ. دبلیو. بوش (1924-2018) چهل و یکمین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1989 تا 1993 خدمت کرد. او پدر جورج دبلیو. بوش، چهل و سومین رئیس جمهور ایالات متحده بود. بوش یک جمهوری خواه بود و به عنوان یک سیاستمدار میانه رو شناخته می شد. او به پایان جنگ سرد، حمله به پاناما و جنگ خلیج فارس را رهبری کرد.

دوران ریاست جمهوری بوش با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و پایان جنگ سرد همراه بود. او در سال 1990 نیروهای آمریکایی را به پاناما فرستاد و مانوئل نوریگا، دیکتاتور این کشور را دستگیر کرد. بوش همچنین در سال 1991 ائتلافی بین المللی را برای آزادسازی کویت از اشغال عراق رهبری کرد. سیاست خارجی بوش با موفقیت همراه بود، اما او در مسائل داخلی با مشکلاتی روبرو بود و در انتخابات سال 1992 از بیل کلینتون شکست خورد.

بیل کلینتون (متولد 1946)

بیل کلینتون بیل کلینتون (متولد 1946) چهل و دومین رئیس جمهور ایالات متحده بود و از سال 1993 تا 2001 خدمت کرد. او یک دموکرات بود و به عنوان یک سیاستمدار میانه رو شناخته می شد. کلینتون به دلیل رونق اقتصادی، اصلاحات رفاهی و سیاست خارجی فعال خود شهرت داشت. او دومین رئیس جمهور تاریخ آمریکا بود که توسط مجلس نمایندگان استیضاح شد، اما سنا او را از این اتهام تبرئه کرد.

دوران ریاست جمهوری کلینتون با رونق اقتصادی بی نظیری همراه بود. او به کاهش کسری بودجه و ایجاد مازاد بودجه کمک کرد. کلینتون همچنین قانون اصلاح رفاهی را امضا کرد که به منظور کاهش وابستگی به برنامه های رفاهی تصویب شده بود. او در سیاست خارجی نیز فعال بود و در مذاکرات صلح خاورمیانه و بالکان شرکت داشت. کلینتون به دلیل رسوایی جنسی خود مورد انتقاد قرار گرفت و در سال 1998 توسط مجلس نمایندگان استیضاح شد، اما سنا او را از این اتهام تبرئه کرد.

جورج واکر بوش

جورج واکر بوش، که در ۶ ژوئیه ۱۹۴۶ به دنیا آمد، یکی از شخصیت‌های برجسته‌ی سیاست آمریکا بوده است. وی به عنوان چهل و سومین رئیس‌جمهور ایالات متحده، از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۹ خدمت کرده و در دورهٔ ریاست‌جمهوری خود با چالش‌هایی چون حملات 11 سپتامبر 2001 و جنگ علیه تروریسم مواجه شد. وی پس از این حوادث، به‌طور فعال در تحت‌تأثیرگذاری بر خاورمیانه و افغانستان وارد شد و سیاست‌های جدیدی در جهت امنیت ملی و مقابله با تروریسم راه‌انداخت.

بوش در دوران ریاست‌جمهوری خود با برخی انتقادات واقع‌گرایانه و همچنین حمایت‌های قوی مواجه بود، به‌خصوص در مورد تصمیماتش دربارهٔ جنگ عراق که با پس‌زمینه‌های پیچیده‌ای همراه بود. او به‌عنوان یک رهبر معتقد به ارزش‌های دموکراسی و حفظ امنیت بین‌المللی شناخته می‌شود، هرچند که او را به‌خاطر سیاست‌های خارجی قضاوت‌های مختلفی صادر شده است.

باراک اوباما (۴۴مین رئیس‌جمهور ایالات متحده، ۲۰۰۹-۲۰۱۷)

باراک اوباما، متولد ۴ اوت ۱۹۶۱، نخستین رئیس‌جمهور آفریقایی-آمریکایی ایالات متحده بود که در دو دوره، از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۷، در کاخ سفید خدمت کرد. اوباما با شعار “امید” و “تغییر” وارد صحنه سیاسی شد و اصلاحات گسترده‌ای را در حوزه‌های مختلف از جمله بهداشت، سیاست خارجی و اقتصاد اجرا کرد. مهم‌ترین دستاورد او تصویب قانون بیمه درمانی معروف به اوباماکِر (Affordable Care Act) بود که تلاش داشت خدمات درمانی را برای میلیون‌ها آمریکایی مقرون‌به‌صرفه‌تر کند.

دوران ریاست‌جمهوری اوباما با چالش‌های متعددی از جمله بحران مالی ۲۰۰۸، خروج تدریجی نیروهای آمریکایی از عراق، مبارزه با تروریسم و کشته شدن اسامه بن لادن همراه بود. سیاست خارجی او تمایل بیشتری به دیپلماسی و همکاری بین‌المللی داشت که نمونه بارز آن توافق هسته‌ای با ایران (برجام) و گسترش روابط با کوبا بود. با این حال، برخی منتقدان معتقدند که سیاست‌های اوباما در خاورمیانه، به‌ویژه در قبال سوریه و لیبی، چندان موفقیت‌آمیز نبود.

دونالد ترامپ (۴۵مین رئیس‌جمهور ایالات متحده، ۲۰۱۷-۲۰۲۱)

دونالد ترامپ، متولد ۱۴ ژوئن ۱۹۴۶، یک تاجر، شخصیت تلویزیونی و سیاستمدار جمهوری‌خواه است که در سال ۲۰۱۶ با شعار “آمریکا را دوباره عظیم کنیم” (Make America Great Again) به قدرت رسید. ریاست‌جمهوری او با تصمیمات جنجالی و سیاست‌های اقتصادی حمایت‌گرایانه همراه بود. وی از توافق‌نامه‌های بین‌المللی مانند برجام و پیمان پاریس خارج شد و جنگ تجاری شدیدی را با چین آغاز کرد. سیاست‌های مهاجرتی سختگیرانه ترامپ، از جمله ساخت دیوار مرزی با مکزیک، بحث‌های زیادی را برانگیخت.

ترامپ در داخل کشور به دلیل کاهش مالیات‌ها و رشد اقتصادی مورد تحسین برخی قرار گرفت، اما واکنش دولت او به بحران همه‌گیری کرونا مورد انتقادات شدیدی قرار گرفت. انتخابات ۲۰۲۰ که منجر به شکست او در برابر جو بایدن شد، یکی از پرتنش‌ترین انتخابات تاریخ آمریکا بود و ترامپ بارها صحت آن را زیر سؤال برد. در نهایت، شورش ۶ ژانویه ۲۰۲۱ در کنگره آمریکا و استیضاح‌های او به دلیل نقش‌آفرینی در این ماجرا، دوران ریاست‌جمهوری او را با جنجال‌های فراوان همراه کرد.

جو بایدن (۴۶مین رئیس‌جمهور ایالات متحده، ۲۰۲۱-۲۰۲۵)

جو بایدن، متولد ۲۰ نوامبر ۱۹۴۲، کهنه‌کار سیاسی حزب دموکرات و معاون سابق باراک اوباما بود که در انتخابات ۲۰۲۰، ترامپ را شکست داد. او با شعار بازگرداندن ثبات و اتحاد به آمریکا وارد کاخ سفید شد و در همان ابتدای کار، اقدامات گسترده‌ای را برای مقابله با کرونا و احیای اقتصاد انجام داد. بایدن همچنین دوباره آمریکا را به توافق پاریس بازگرداند و در عرصه بین‌المللی تلاش کرد روابط آمریکا را با متحدانش ترمیم کند.

با این حال، بایدن با چالش‌های بزرگی مانند افزایش تورم، بحران مهاجرت در مرزهای جنوبی و خروج آشفته نیروهای آمریکایی از افغانستان روبه‌رو شد که انتقادات زیادی را برانگیخت. سیاست‌های او در قبال روسیه و جنگ اوکراین نیز باعث افزایش تنش‌ها در سطح بین‌المللی شد. میزان محبوبیت او در سال‌های اخیر نوسانات زیادی داشته و رقابت احتمالی او با ترامپ در انتخابات ۲۰۲۴ توجه زیادی را به خود جلب کرده است.

دونالد ترامپ (۴۷مین رئیس‌جمهور ایالات متحده، ۲۰۲۵-؟)

دونالد ترامپ، اولین رئیس‌جمهوری در تاریخ مدرن آمریکا خواهد بود که پس از یک دوره شکست، دوباره به کاخ سفید بازمی‌گردد. ترامپ بارها ادعا کرده که انتخابات ۲۰۲۰ را از او دزدیده‌اند و در صورت بازگشت به قدرت، سیاست‌های محافظه‌کارانه‌تر و سخت‌گیرانه‌تری را اجرا خواهد کرد. او قول داده است که قوانین مهاجرتی را شدیدتر کند، اقتصاد را تقویت کند و سیاست خارجی قاطع‌تری در برابر چین و ایران اتخاذ کند.

بازگشت احتمالی ترامپ به قدرت با واکنش‌های متفاوتی روبه‌رو خواهد شد. طرفداران او بر این باورند که سیاست‌های اقتصادی‌اش می‌تواند تورم را مهار کند و جایگاه آمریکا را در جهان بهبود بخشد. در مقابل، مخالفانش نگران افزایش تنش‌های داخلی و بین‌المللی هستند. در صورت پیروزی ترامپ، سیاست‌های او تأثیرات گسترده‌ای بر آینده آمریکا و روابط جهانی خواهد داشت.