آهنگ «چوزین تکزاس» (Choosin’ Texas) از الا لنگلی با شکستن رکوردهای جدول‌های موسیقی بیگانه نیست، اما این ترانه پر از حس حسرت، اخیراً یکی از مهم‌ترین رکوردهای خود را ثبت کرده است: در جدول ۱۰۰ آهنگ برتر بیلبورد مورخ ۱ آگوست، این اثر ۱۵امین هفته حضور خود در رتبه اول را پشت سر گذاشت و بیشترین میزان صدرنشینی در تاریخ این جدول را برای یک ترانه غیرمناسبتی از یک خواننده زن بدون همراهی خواننده دیگر (Co-billed) به نام خود ثبت کرد. در جدول فعلی، این اثر الا لنگلی از آهنگ معروف «همیشه عاشقت خواهم بود» ویتنی هیوستون (محصول ۱۹۹۲) و شاهکار «ما به هم تعلق داریم» ماریا کری (محصول ۲۰۰۵) پیشی گرفته است. (البته ماریا کری هنوز با آهنگ «تمام چیزی که برای کریسمس می‌خواهم تو هستی» که از زمان انتشارش در سال ۱۹۹۴ تاکنون ۲۲ هفته در صدر بوده، رکورددار اصلی است.)
ترانه «چوزین تکزاس» که توسط الا لنگلی، میراندا لمبرت، لوک دیک و جوی‌بث تیلور نوشته شده، از ابتدا تا انتها ملودی شیرین و زمزمه‌پذیری دارد. اما دقیقاً چه چیزی آن را این‌قدر جذاب کرده است؟ رسانه بیلبورد از چند نفر از برترین ترانه‌سراهای موسیقی کانتری و پاپ که همگی تجربه خلق آهنگ‌های شماره یک را دارند، پرسیده که چرا این اثر تا این حد بر دل میلیون‌ها شنونده نشسته است. از آن‌ها خواسته شد تا این ترانه را از دیدگاه یک ترانه‌سرا ارزیابی کنند. هرکدام دلایل متفاوتی برای این موفقیت بیان کردند، اما ویژگی مشترکی که بیشتر از همه به آن اشاره شد، ریف و هوک گیتار در شروع آهنگ بود که بلافاصله شنونده را جذب می‌کند. آن‌ها همچنین اجرای لنگلی و صمیمیت واقعی و قابل درک داستان ترانه را تحسین کردند. همان‌طور که لورا ولتز می‌گوید: «ترانه‌سراها خواب نوشتن آهنگی را می‌بینند که بتواند تمام این ویژگی‌ها را هم‌زمان داشته باشد.» در ادامه، ولتز، اشلی گورلی، لوک لرد و چند ترانه‌سرای موفق دیگر توضیح می‌دهند که چه چیزی در «چوزین تکزاس» برایشان جذاب است.
«چوزین تکزاس» یک اثر کلاسیک و فوری در سبک کانتری با موضوع شکست عشقی است و الا بهترین هنرمند برای زنده کردن این ترانه محسوب می‌شود. هیچ نت یا شعر اضافه‌ای در آن وجود ندارد و همه‌چیز کاملاً اصیل به نظر می‌رسد. ما به‌عنوان ترانه‌سرا دائماً تلاش می‌کنیم آهنگ‌هایی بنویسیم که در عین تازگی، آشنا به نظر برسند؛ آهنگ‌هایی که به هویت اصلی خود وفادار بمانند و مردم هرگز از شنیدنشان خسته نشوند. من عاشق آهنگ‌هایی هستم که شنوندگان جدیدی را به سمت موسیقی کانتری می‌کشانند و تا به حال کسی را ندیده‌ام که فارغ از سبک مورد علاقه‌اش، عاشق این قطعه نشده باشد.
«چوزین تکزاس» مثل نتیجه سال‌ها تجربه و تلاش حاصل از ده هزار ساعت کار هر چهار ترانه‌سرای آن است. زمان زیادی می‌برد و مستلزم نوشتن هزاران ترانه است تا بتوان قطعه‌ای به این سادگی را تا این حد عالی ساخت. این اثر، یک تجربه معمولی از زندگی روزمره است که با یک تقارن تجاری و روان بیان شده؛ طوری که انگار سال‌هاست آن را می‌شناسیم. در عین حال، بیانگر دلتنگی بی‌اشک و آسیب‌پذیر زنی است که کاملاً به شرایط خود و وضعیت بی‌سرانجامش آگاهی دارد. هیچ شخصیت منفی و خبیثی هم در این داستان وجود ندارد؛ طوری که من به شکل عجیبی برای همه شخصیت‌ها هم‌زمان غمگین و خوشحالم. ترانه‌سراها آرزوی نوشتن آهنگی را دارند که تمام این ابعاد را یک‌جا داشته باشد، اما اگر بخواهم حدس بزنم، شرط می‌بندم کل این ترانه ظرف ۱۵ دقیقه خلق شده است.
دو هفته پیش در استودیویی در لندن بودم که دستیار استودیو از من پرسید: «اهل کجا هستی؟» گفتم: «نشویل.» و او دقیقاً از همان‌جا شروع به خواندن ترانه «چوزین تکزاس» کرد! قدرت این آهنگ همین است. ساده است، ریتم روانی دارد، خواندنش لذت‌بخش است، لبخند به لب می‌آورد و یکی از بهترین هوک‌های گیتار را در میان قطعات امروزی دارد. کافی است یک‌بار آن را بشنوید تا دلمه‌تان بخواهد نواختن آن ملودی خروشان را یاد بگیرید. اما بالاتر از همه، این ترانه قدرت الا لنگلی و اعتمادبه‌نفس بی‌تکلف او را نشان می‌دهد؛ قدرت میراندا لمبرت و جایگاه اسطوره‌ای و تمام‌نشدنی‌اش را؛ و قدرت هوشمندی و جذابیت قصه‌گویی لوک دیک و جوی‌بث تیلور را. این همان قدرتی است که نه تنها رکوردها را می‌شکند، بلکه این هنرمندان فوق‌العاده را در صدر ترانه‌سرایی، تنظیم و هنر مدرن قرار می‌دهد.
جدا از اینکه با یک ترانه عالی روبه‌رو هستیم، هوک گیتار در شروع قطعه فوراً شما را جذب می‌کند. اما موضوع فقط یک ریف خوب نیست؛ بلکه کل فضای صوتی و فضای موسیقی کار است که «چوزین تکزاس» را به سطحی بالاتر می‌برد.
چیزی که نظر من را جلب کرد، یک هوک پیچیده یا یک چرخش عجیب در ترانه نبود. این اثر یک کیفیت ماندگار و ملموس دارد که به یادمان می‌آورد چرا کارهای کلاسیک هنوز هم جواب می‌دهند: شعرهای ساده و صریح، ملودی روانی که کاملاً به جا می‌نشیند، و ریتمی که هرگز مانع شنیده شدن داستان نمی‌شود. این‌جور آهنگ‌ها دنباله‌رو موج‌های زودگذر نیستند، بلکه ماندگار می‌شوند. نوشتن چنین کارهایی بسیار سخت‌تر از آن چیزی است که مردم تصور می‌کنند.
در درجه اول، فکر می‌کنم این آهنگ ترکیب کاملی از یک تنظیم عالی و یک اجرای آوازی فوق‌العاده است. بخش گیتار در مقدمه، درست بعد از اولین بار شنیدن شما را درگیر می‌کند و از آنجا به بعد، تمام بخش‌های دیگر ترانه جذابیت خود را حفظ می‌کنند. من همچنین عاشق تمام خطوط شعر یادماندنی و نحوه خواندن الا هستم. برای مثال، لحن و اوج گرفتن او روی کلمه «Abilene» و دیگر بخش‌ها، شخصیتی فوق‌العاده به آهنگ داده است.
«چوزین تکزاس» تمام فاکتورهای لازم را دارد؛ از صدای الا و ترانه عالی گرفته تا ملودی استاندارد، تنظیم به‌اندازه و بخش‌های موزیکال جذاب. وقتی همه این‌ها را کنار زمان‌بندی مناسب در فرهنگ عامه بگذارید، یک هیت و شاهکار بزرگ متولد می‌شود. نشانه‌گیری و زدن ۱۰ هدف مختلف به‌طور هم‌زمان کار بسیار سختی است.
دیدن موفقیت چنین آهنگی در فضای امروز موسیقی بسیار امیدوارکننده است. این کار به من یادآوری می‌کند که هنوز هم بهترین شانس برای موفقیت در این سطح، حاصل جمع شدن ترانه‌سراهای بزرگ در یک اتاق است که تمام تلاششان را برای خلق یک اثر واقعاً خاص به کار می‌گیرند.
