هری استایلز همزمان با آغاز اقامت هنری خود در استادیوم ومبلی لندن، به هنرمند فقید بریتانیایی، دیوید هاکنی، ادای احترام کرد و به یاد دوران حضورش در گروه وان دایرکشن (One Direction) افتاد.
این ستاره سابق وان دایرکشن قرار است ۱۲ شب در این استادیوم اجرا داشته باشد تا رکورد سال گذشته گروه کلدپلی (Coldplay) با ۱۰ اجرا در این مکان را بشکند. این مجموعه کنسرتها در آستانه شکستن رکورد بیشترین تعداد اجرای یک هنرمند در یک سال میلادی در این استادیوم ملی قرار دارد.
استایلز همچنین رکورد فوقستاره پاپ، تیلور سوئیفت، را برای بیشترین تعداد کنسرت اجرا شده در ومبلی توسط یک هنرمند تکخوان در طول یک تور کنسرت خواهد شکست. سوئیفت در سال ۲۰۲۴ به عنوان بخشی از «تور دورهها» (Eras Tour) هشت اجرا در این استادیوم داشت.
در اقدامی برای بزرگداشت هاکنی که خبر درگذشت او در سن ۸۸ سالگی تنها چند ساعت پیش از شروع کنسرت اعلام شد، استایلز پیش از اجرای تکآهنگ محبوب خود به نام «دریچه» (Aperture)، جملهای از این هنرمند را روی نمایشگرهای سراسر استادیوم به تصویر کشید.
در این متن آمده بود: «آنچه یک هنرمند تلاش میکند برای مردم انجام دهد، این است که آنها را به چیزی نزدیکتر کند، چرا که قطعاً هنر درباره به اشتراک گذاشتن است. شما هنرمند نمیشدید مگر اینکه میخواستید یک تجربه یا یک طرز فکر را به اشتراک بگذارید.»
هاکنی پیش از این در سال ۲۰۲۳ پرترهای از این ستاره پاپ نقاشی کرده بود که در نمایشگاه «طراحی از روی زندگی» (Drawing from Life) در گالری ملی پرتره به نمایش درآمد. این نقاشی، خواننده مذکور را در حالی نشان میداد که یک ژاکت بافتنی راهراه نارنجی و قرمز، شلوار جین آبی و یک گردنبند مروارید به تن داشت.
از زمان اعلام خبر درگذشت هاکنی، ادای احترامهای بیشماری برای او که یکی از مهمترین و تاثیرگذارترین هنرمندان قرن بیستم و بیستویکم به شمار میرفت، سرازیر شده است.
استایلز در میان جیغهای کرکننده هواداران به روی صحنه آمد و نمایش خود را با ترانه «هنوز داری گوش میدی؟» (?Are You Listening Yet) از آلبوم «تمام مدت ببوس. دیسکو، هر از گاهی» (Kiss All The Time. Disco, Occasionally) آغاز کرد.
او رو به جمعیت گفت: «عصر بخیر، نام من هری است. امشب نواختن برای شما یک افتخار مطلق است. وظیفه ما سرگرم کردن شما خواهد بود، به شما قول میدهم که تمام تلاشمان را خواهیم کرد. راحت باشید و هر کسی که دلتان میخواهد باشید.»
او از تماشاگران خواست دستهای یکدیگر را بگیرند و یک نفس عمیق دستهجمعی بکشند و سپس افزود: «حالا بیایید کمی خوش بگذرانیم.»
در طول این اجرا، استایلز یادآور شد که این استادیوم دقیقاً در مجاورت مکانی قرار دارد که ۱۶ سال پیش آزمون بازیگری (آدیشن) او برای برنامه اکس فکتور (X Factor) در آنجا برگزار شده بود.
او گفت: «خواهرم برای اولین بار مرا برای آزمون اکس فکتور به لندن آورد. دقیقاً در همان ساختمان بغلی بود که من در یک گروه موسیقی قرار گرفتم. امروز که به اینجا رانندگی میکردم، از همان مسیری آمدم که اولین بار برای رفتن به آن ساختمان رفته بودم. خواهرم امشب اینجاست و میخواهم از او تشکر کنم.»
او خطاب به هوادارانش افزود: «حضور در اینجا در امشب برای من معنای زیادی دارد. از شما بسیار سپاسگزارم که به من اجازه دادید این اجراها را داشته باشم. این برای من بسیار ارزشمند است. حضور در استادیوم ومبلی یک افتخار مطلق است. من میدانم که بدون شما بچهها نمیتوانستم این کار را انجام دهم.»
او در طول دو ساعت اجرای پرانرژی خود، آثار محبوبی از جمله «شکر هندوانه» (Watermelon Sugar)، «همانطور که بود» (As It Was)، «نشانه زمانه» (Sign Of The Times) و «دختران آمریکایی» (American Girls) را اجرا کرد. هنگامی که این موسیقیدان پس از اجرای ترانه «خط ظریف» (Fine Line) صحنه را ترک کرد، گروه او بخشهایی از ترانههای موفق وان دایرکشن یعنی «تغییرات شب» (Night Changes) و «تاریخچه» (History) را نواخت.
استایلز تور «با هم، با هم» (Together, Together Tour) را از آمستردام آغاز کرده بود. او در تاریخ ۱۶ ژوئن به عنوان بخشی از جشنواره ملتداون (Meltdown Festival) که خود مسئولیت انتخاب بخشهای آن را بر عهده دارد، در تالار رویال فستیوال اجرا خواهد داشت.
شاینا توین، ستاره موسیقی کانتری، به عنوان هنرمند افتتاحیه این رویداد روی صحنه رفت و قطعات محبوبی از جمله «هنوز همان یگانه» (Still The One)، «این مرا چندان تحت تاثیر قرار نمیدهد» (That Don’t Impress Me Much) و «مرد! من احساس یک زن را دارم» (Man, I Feel Like A Woman) را اجرا کرد.
