هارتز تو هارتز (Hearts2Hearts): صدای شیرین یه تابستون کیپاپ جدیدترین گروه دخترونه کمپانی اسام اینترتینمنت (SM Entertainment) با آهنگهای پرانرژی و تابستونیشون همین الانش هم دارن به سمت قلهها پرواز میکنن و این هشت ستاره جوون حسابی مصمم هستن که این سرعت و موفقیت رو حفظ کنن نوشته: سارا دلگادو ۲۲ ژوئن ۲۰۲۶
زیر اون ترکیب مبهم از صداهای نوستالژیک و مدرن توی موسیقیِ هارتز تو هارتز، یه اشتیاق غیرقابل انکار وجود داره. هر چی باشه، این گروهیه که دلش میخواد خلاف جریان آب شنا کنه، به اون فضای به شدت تجاری یه حس و حال خیالانگیز بده و بتونه به عنوان جدیدترین گروه از نسل طلایی دخترای غول کیپاپ یعنی کمپانی اسام، به خوبی از پس اعتبار و میراثش بربیاد.
این گروه دخترونه هشت نفره – شامل جیوو، کارمن، یوها، استلا، جون، آ-نا، ایان و یه-اون که سنشون بین ۱۶ تا ۲۰ ساله – اولین بار با یه آهنگ سینتویوِ طوفانی به اسم «تعقیب» (The Chase) تو سال ۲۰۲۵ به دنیا معرفی شدن. این آهنگ که توسط گروه سه نفره و بریتانیایی FLO (سبک آر اند بی) و تهیهکننده خفن کیپاپ، کنزی (Kenzie) نوشته شده و از داستان «آلیس در سرزمین عجایب» الهام گرفته، بیخیالِ ترندهای تکراری گروههای تازهکار شد تا یه مسیر صوتی باکلاس رو انتخاب کنه که هم قدرت صدای دخترا رو نشون میداد و هم اون شیطنت و بازیگوشی نسل زد (Gen Z) رو تو خودش داشت. اینکه بتونی هم به دل مردم عادی بشینی و هم توقعات یه فنبیسِ در حال رشد رو بالانس کنی، کار هر کسی نیست، اما دخترا تو هارتز تو هارتز اصلا از این قضیه ترسی ندارن.
چه موقع اجرای روی صحنه باشن و چه وقتی تو ولاگها دارن از ته دل میخندن، این گروه دخترونه حسابی حس اصالت، پویایی و از همه مهمتر کاریزما رو به آدم منتقل میکنن. دقیقا همین ویژگیهاست که کمک کرده این گروه هشت نفره تو لیست ۱۰۰ هنرمند نوظهور و مهم امسال مجله NME قرار بگیره و کلی جایزه «بهترین هنرمند جدید» رو تو سراسر آسیا، از جمله تو مراسمهای Melon Music Awards و MAMA ببره. آ-نا در حالی که بقیه بچههای گروه کنارش نشستن، تو یه تماس تصویری از دفتر کمپانی اسام تو سئول به NME میگه: «قبل از اینکه واقعاً کارمون رو شروع کنیم، همیشه رویای اینو داشتیم که چی میشد اگه میتونستیم واقعاً [این جایزهها رو بگیریم].»
یوها میگه: «[موفقیت] موتور محرک بزرگی بوده که ما رو به جلو هل داده، اما بزرگترین انگیزه و چیزی که باعث میشه به راهمون ادامه بدیم، این ارتباط و صمیمیتیه که به عنوان یه گروه با هم داریم.» این رفاقت تو کل مصاحبهمون کاملا معلومه، وقتی که هر هشت نفرشون به هم نگاه میکنن، جملههای همدیگه رو کامل میکنن یا یه نکته جالب به حرفای هم اضافه میکنن. ایان میگه: «سال گذشته برای اینکه بتونیم همدیگه رو بشناسیم خیلی حیاتی بود. الان حتی اگه حرفی هم نزنیم، میفهمیم که حال یکی دیگهمون خوب نیست.»
با وجود زرق و برق و برنامههای شلوغ و پرفشارِ دنیای ستارههای کیپاپ، دخترا با هم تو یه خوابگاه زندگی میکنن و اونجا تمام سعیشون رو میکنن تا یه زندگی عادی برای خودشون بسازن. استلا با ذوق و شوق میگه: «بعد از برنامههامون دور هم جمع میشیم، یه فیلم میذاریم و خوراکیها و غذاهای مورد علاقهمون رو میخوریم.» بعد در حالی که طوری به همگروهیهاش لبخند میزنه که انگار میخواد واسه لو دادن یه راز ازشون اجازه بگیره، اضافه میکنه: «ما وقتایی رو داریم که فقط با همدیگه حرف میزنیم. اون زمانها برامون خیلی خیلی خاصه.»
ایان اضافه میکنه: «حتی قبل از شروع به کارمون هم خیلی با هم صمیمی بودیم، اما الان تو مرحلهای هستیم که اصلاً نمیتونیم خودمون رو بدون هم تو این گروه تصور کنیم.» یه-اون هم اشاره میکنه که هشت نفره بودن، کلید اصلی هویت هارتز تو هارتزه: «این موضوع بهمون کلی امکانات تو اجراها میده، چه از نظر فرمگیری و داستانسرایی، چه از نظر نحوه تعاملمون با همدیگه روی صحنه.»
زمانبندی شروع کار هارتز تو هارتز از این بهتر نمیشد. اونا بعد از سالها کارآموزی، یهو وارد یه فضای هیجانانگیز شدن، درست همون زمانی که گروههای دخترونه دارن حسابی تو دنیا سر و صدا میکنن؛ اتفاقی که اصلا از چشمشون دور نمونده. لیدر گروه، جیوو، اعتراف میکنه که دیدن هنرمندای قدیمیتر و همینطور همنسلهاشون که دارن با قدرت مرزها رو جابهجا میکنن، یه «پشتوانه قوی» و حتی «فرصتی برای رشد» و پیشرفت اونا بوده. جیوو اضافه میکنه: «من واقعا فکر میکنم که این موضوع، تنوع زیادی رو تو چیزایی که میتونیم بیان کنیم بهمون داده. خیلی شکرگزار و ممنونیم که میتونیم تو یه همچین محیط مثبتی فعالیت کنیم.»
تو کمپانی خودشون، این تاثیرپذیری حتی عمیقتر هم هست. هارتز تو هارتز میدونن که اونا جدیدترین حلقه از زنجیره طولانی هنرمندای زن نمادین تو کمپانی اسام هستن. از بوآ (BoA) که خودش ملکه کیپاپه گرفته تا سوپراستارهای گروه گرلز جنریشن (Girls’ Generation) که خیلیا از همین الان دارن هارتز تو هارتز رو باهاشون مقایسه میکنن؛ تاج کمپانی اسام خیلی سنگینه. اما این ستارههای جوون پای این چالش هستن و داستان هنرمندای قبل از خودشون رو به عنوان یه منبع انگیزه میبینن.
استلا توضیح میده: «از همون روزای کارآموزیمون، ما خیلی تحت تاثیر سونبهنیم گرلز جنریشن بودیم [سونبهنیم یه کلمه احترامی تو کرهست برای کسی که ازت باسابقهتره].» دخترا تو هارتز تو هارتز، که قبلاً هم اسم بزرگترهاشون رو به عنوان الگو آورده بودن، عادت داشتن آهنگای این گروه افسانهای کیپاپ رو تمرین کنن و همزمان رویاپردازی اجراهای خودشون رو داشته باشن؛ اونا حتی از اون موقع کاورهای خودشون از آهنگای معروفی مثل «Gee» و «Genie» رو تو تورهاشون خوندن. همینقدر بگیم که این مقایسهها براشون مثل طلاست. استلا اضافه میکنه: «ما واقعاً احساس افتخار میکنیم و فقط امیدواریم بتونیم پاسدار میراثی باشیم که اونا برامون به جا گذاشتن.»
«بزرگترین انگیزه و چیزی که باعث میشه به راهمون ادامه بدیم، این ارتباط و صمیمیتیه که به عنوان یه گروه با هم داریم» – یوها
همه میدونیم وقتی زندگی بهت لیموترش میده، باید باهاش لیموناد درست کنی. هارتز تو هارتز هم وقتی داشتن موزیک ویدیوی جدیدترین سینگلشون یعنی «لیمو ترش» (Lemon Tang) رو فیلمبرداری میکردن، این حرف رو با تمام وجودشون زندگی کردن. برای اولین بار، گروه برای فیلمبرداری پرواز کرد و رفت ژاپن، اما کارا اونطور که برنامهریزی کرده بودن پیش نرفت. استلا وسط خندههاش تعریف میکنه: «هوا واقعاً [دمدمی مزاج] بود؛ بارون میاومد، بعد آفتابی میشد، بعد باد میوزید، و دوباره بارون میگرفت! واسه فیلمبرداریش حسابی اذیت شدیم! مجبور شدیم از کلی نور استفاده کنیم تا وانمود کنیم هوا خیلی آفتابیه، در حالی که تو بکگراند داشت بارون میبارید.» شاید این به نظر یه مقاومت ساده بیاد، اما این داستان نشوندهنده روحیه آهنگ جدیدشونه: هیچ مشکلی اونقدر بزرگ نیست که نتونن با هم از پسش بربیان.
جیوو با قاطعیت میگه: «ما میخوایم بتونیم به عنوان یه گروه جایگاه خیلی خوبی تو این صنعت برای خودمون پیدا کنیم. دلمون میخواد متفاوت باشیم.» استلا توضیح میده که یکی از راههایی که از همین الان براش برنامه ریختن، امتحان کردن «ژانرها، کانسپتها و صداهای بیشتره». این گروه امروز با آهنگ «لیمو ترش» وارد دنیای دنس-پاپ (dance-pop) میشه، آهنگی که جیوو بهش میگه «آرامشبخش و ضد استرس». این آهنگ پرانرژی و سرزنده با اون حس و حال جوونپسند و تند و تیزش، دقیقاً جا پای هیتهای تابستونیِ قدیمیتر کیپاپ، مثل آهنگ بینظیر «Red Flavor» از گروه رِد وِلوِت (Red Velvet) میذاره.
این گروه دخترونه جوون اصلاً با هیتهای تابستونی غریبه نیستن. سال گذشته، هارتز تو هارتز با آهنگ «استایل» (Style) حسابی سر و صدا به پا کرد؛ یه آهنگ بابلگام-پاپِ (bubblegum-pop) بااعتمادبهنفس و عاشقانه که ثابت کرد باید حسابی حواسمون به این گروه باشه و جایگاهشون رو تو لیست بهترین آهنگهای کیپاپ سال ۲۰۲۵ از نگاه NME محکم کرد. کارمن توضیح میده: «بهترین آهنگای تابستونی اونایی هستن که درجا حالت رو خوب میکنن. بهت انرژی میدن، اما در عین حال میتونن یه حس آرامش هم بهت بدن. ما دلمون میخواست این المانها رو برداریم و کاری کنیم که حس و حال هارتز تو هارتز رو داشته باشن.»
بقیه مینیآلبوم جدیدشون هم به اندازه همین آهنگ اصلی پرانرژی و خفنه. این آلبوم که کاملاً ریشه تو پاپ با یه حال و هوای رترو (retro) داره، سبکهایی مثل هایپر-پاپ، درام اند بیس، راک، رپ، هاوس و چیزای دیگهای رو امتحان میکنه. حسن ختامِ این پروژه هم سینگلِ فوریه ۲۰۲۶ شونه به اسم «Rude!» (گستاخ!)، که بدون شک بزرگترین هیتِ اونا تا به امروزه؛ آهنگی با یه نریشن و دیالوگ بامزه از استلا که جذابیتشون رو کامل نشون میده: پررو و یکم غیرقابل پیشبینی (بماند که خوراک وایرال شدن تو تیکتاکه). دخترا مخصوصاً خیلی افتخار میکنن که موزیک ویدیوی این آهنگ تو یوتیوب از ۱۰۰ میلیون بازدید رد شده – یه موفقیت بزرگ که وقتی حرفش پیش میاد، باعث میشه همه دخترا کلی دست بزنن و جیغ بکشن.
بین این همه موفقیتی که هارتز تو هارتز تا الان به دست آورده، یه چیزی هست که بدجوری دلشون میخواد تیک بزنن: یه تور کنسرت واقعی. اوایل امسال، اونا با اولین تور شوکیس خودشون به اسم «Hearts 2 House» که تو سئول، نیویورک، لسآنجلس و جاکارتا برگزار شد، یه طعم کوچیک از این تجربه رو چشیدن. شاید فقط چهار تا اجرا بود، اما واکنش طرفداراشون کافی بود تا حسابی تشنه اجراهای بیشتر بشن. استلا میگه: «انرژی بچهها همهجا واقعاً دیوونهکننده بود»، و جیوو هم اضافه میکنه که این «یکی از همون چیزاییه که هیچوقت دست از رویاپردازی براش برنمیداری.»
هارتز تو هارتز با سرعت جت به شهرت رسیدن و با اینکه دارن از این لحظهها حسابی لذت میبرن، اما نمیتونن به آینده هم فکر نکنن. استلا میگه: «ما امیدواریم که همه از این تابستون در کنار ما لذت ببرن.» اما اضافه میکنه که هارتز تو هارتز دارن تلاش میکنن که «همیشه بهتر بشن و پیشرفت کنن.» این گروه دلش میخواد بیشتر تو کار ترانهنویسی فعالیت کنه، در حالی که جون همین الانش هم داره یه سری کارای رقصپردازی خودش رو تست میکنه. اون توضیح میده: «من فقط با دیدن و بررسی اینکه حرکتها چطور کنار هم قرار میگیرن، خیلی چیزا یاد میگیرم. فعلا در حد تجربههای کوچیکه، اما فکر میکنم یه راه باحال برای پرورش خلاقیتمه.»
با وجود اینکه هارتز تو هارتز باید جای پای بزرگان بذارن و انتظارات ازشون خیلی بالاست، اما اصلا ترسی ندارن که ستارهها رو نشونه بگیرن و امیدوارن که بتونن میراث خودشون رو بسازن. ایان میگه: «امیدوارم سالها بعد، وقتی به جایی که میخوایم رسیدیم، آهنگهای ما باعث بشن مردم [لحظات خاصی از زندگیشون] رو یادشون بیاد. داشتن یه همچین آهنگی چیزیه که ما واقعاً از ته دل میخوایم.»
مینیآلبوم «لیمو ترش» (Lemon Tang) از هارتز تو هارتز، امروز از طریق کمپانی اسام اینترتینمنت منتشر شد.
