جمعه , 4 اسفند 1402 - 5:03 قبل از ظهر

جزیره رابینسون کروزو

جزیره رابینسون کروزو یک جزیره مشهور در رمانی به همین نام است که توسط نویسنده انگلیسی دانیل دفو رابینز در سال 1719 نوشته شده است. با این حال، جزیره واقعی رابینسون کروزو وجود ندارد و تخیلی است. در رمان، رابینسون کروزو، قهرمان داستان، پس از سقوط دریایی، بر روی جزیره‌ای ناشناخته در اقیانوس آرام گرفتار می‌شود و برای بقا و زندگی به تنهایی روی این جزیره تلاش می‌کند.

جزیره رابینسون کروزو

با این حال، داستان رابینسون کروزو الهام بخش برخی از جزایر واقعی بوده است. برخی از مکان‌هایی که به عنوان ممکن است منبع الهام بخش برای داستان خدمت کرده باشند عبارتند از جزیره خلیج جوانتنامو در کوبا، جزیره ماس الیاس در ترینیداد و توباگو و جزیره خلیج جوان فرناندو در جزایر گالاپاگوس.

آیا جزیره‌های واقعی وجود دارند که شباهتی به جزیره رابینسون کروزو داشته باشند؟

بله، برخی از جزایر واقعی شباهتی به جزیره رابینسون کروزو دارند. به عنوان مثال، جزیره خلیج جوانتانامو در کوبا و جزیره ماس الیاس در ترینیداد و توباگو، از جمله مکان‌هایی هستند که الهام بخش برای داستان رابینسون کروزو بوده‌اند.
با این حال، مهم است به خاطر داشته باشید که جزیره رابینسون کروزو خیالی است و به عنوان یک محبوبیت ادبی و تم زندگی تنها در جزیره شناخته می‌شود. رمان معروف دنیل دفو از داستان واقعی یک مرد غرق شده در قرن هجدهم الهام گرفته شده است، اما جزیره واقعی رابینسون کروزوئه شباهت چندانی به همتای خیالی خود ندارد.

کتاب معروف رابینسون کروزو

در کتاب معروف دنیل دفو به جزیره ای فکر کنید که رابینسون کروزوئه در آن کشتی غرق شده است و احتمالاً به یک بت غرق آفتاب کارائیب با سواحل شنی و درختان نخل فکر می کنید. خلاصه جای بدی برای غرق شدن کشتی نیست.

اما جزیره‌ای که ظاهراً الهام‌بخش این کتاب است، چیزی شبیه به آن نیست. در اقیانوس آرام، نزدیک به 700 کیلومتر دورتر از سواحل شیلی، و اغلب در غبار پوشانده شده است.

تاریخ الهام گرفته ی این جزیره

جزیره رابینسون کروزو بزرگترین جزایر خوان فرناندز است، مجمع الجزایر کوچکی که اکنون قلمرو شیلی است. پیوند آن با کتاب دانیل دفو به سال 1704 بازمی‌گردد، زمانی که یک کشتی بوکانیر بریتانیایی به جزیره رفت.

کشتی به شدت نشتی داشت و خدمه آن بیمار و خسته بودند. یکی از ملوانان، جوانی اسکاتلندی به نام الکساندر سلکرک، گفت که ادامه سفر آنها دیوانگی است و با ناخدا بحث کرد.

بعد از آن چه اتفاقی افتاد نامشخص است. یا سلکرک از پیوستن مجدد به کشتی امتناع کرد، یا توسط کاپیتان مجبور به ترک کشتی شد. در هر صورت، او در جزیره کوچک و خالی از سکنه باقی ماند و کشتی به دوردست رفت.

سلکرک به مدت چهار سال و چهار ماه بعد در اینجا تنها زندگی کرد و با ماهی، انواع توت ها و بزهای وحشی زنده ماند تا اینکه یک کشتی بریتانیایی دیگر در سال 1709 از آنجا گذشت. کاپیتان آن کشتی او را به عنوان “مردی پوشیده از پوست بزی که از صاحبان اولیه آنها وحشی تر به نظر می رسید” توصیف کرد.

سلکرک با آسانسور به لندن بازگشت، جایی که به یک شهرت تبدیل شد. دفو داستان او را شنید و ظاهراً از آن (حداقل تا حدی) به عنوان مبنایی برای رابینسون کروزوئه استفاده کرد که در سال 1719 منتشر شد.

دفو تغییرات زیادی در داستان سلکرک ایجاد کرد. او جزیره را به دریای کارائیب منتقل کرد و آن را با آدمخوارهایی پر کرد که یکی از آنها جمعه خادم وفادار کروزوئه می شود.

در حالی که سلکرک تنها به مدت چهار سال سرگردان بود، کروزوئه خیالی 28 سال و دو ماه و 19 روز را به عنوان یک مرده سپری می کند، همانطور که او با دقت در مجله خود یادآوری می کند.

دفو به وضوح بیشتر از کارائیب الهام گرفت، نه از جنوب اقیانوس آرام. جزیره کروزوئه پوشیده از گیاهان تنباکو، درختان کاکائو و چوب های سخت گرمسیری است که هرگز در اینجا رشد نخواهند کرد.

جزیره رابینسون کروزوئه – نمایی از صخره ها
اما در مواقعی که کتاب را می خوانید، حسی از جزیره رابینسون کروزوئه شیلی پیدا می کنید. کروزوئه انگور، خرگوش، روباه و حتی پنگوئن را در جزیره پیدا می کند که نشان دهنده آب و هوای معتدل و نه گرمسیری است.

او جزیره خود را به عنوان “مکانی وحشتناک، دور از دسترس انسان‌ها، دور از هرگونه امید به رستگاری یا رستگاری” توصیف می‌کند. این یک “جزیره تاسف بار است که من آن را جزیره ناامیدی” می نامم.

خوشبختانه از آن زمان اوضاع بهتر شده است. این روزها حدود 800 نفر در اینجا زندگی می کنند که از طریق صید خرچنگ و گردشگری زنده می مانند. این مکان به طرز خیره کننده ای زیبا از صخره های چشمگیر و کوه های سر به فلک کشیده است.

تنها یک روستا وجود دارد، San Juan Bautista. در بالای آن، مسیری با شیب تند به سمت بالا می‌پیچد و به سمت «چشم‌انداز سلکرک» می‌پیچد، نقطه‌ای که به گفته مردم محلی، اسکاتلندی تنها ساعت‌ها می‌نشیند و افق را برای یافتن کشتی‌ها جستجو می‌کند.

جزیره رابینسون کروزوئه

در کتاب دفو، کروزوئه آرام آرام به خانه جدید خود می رود. او می‌گوید: «آیا می‌توانستم از شر وحشی‌های بیشتری در امان باشم، برایم اهمیتی نداشت که تا زمانی که زندگی می‌کردم هرگز از آن مکان بیرون نروم.

کروزوئه از زلزله و سونامی جان سالم به در می برد، درست همانطور که ساکنان فعلی جزیره در فوریه 2010 جان سالم به در بردند.

کروزو می‌گوید: «در واقع از وحشتناک‌ترین چیز شگفت‌انگیز وحشت داشتم، ناگهان دیدم که زمین از سقف غار من فرو می‌ریزد…

“من به وضوح دیدم که زلزله وحشتناکی بود، زیرا زمینی که روی آن ایستاده بودم سه بار در فاصله هشت دقیقه ای می لرزید، با سه تکان چنان که می توانست قوی ترین ساختمانی را که می توان فرض کرد روی زمین ایستاده بود واژگون کرد. زمین… خود دریا توسط آن به حرکت خشونت آمیز وارد شد و من معتقدم که تکان ها در زیر آب قوی تر از جزیره بودند.

ساکنان فعلی جزیره رابینسون کروزوئه همه چیز را در مورد آن می دانند. رودی آراونا، هتلدار 35 ساله، در اثر سونامی سال 2010 تقریباً کشته شد.

رابینسون کروزوئه، چاپ اول

او به یاد می آورد: «ما خواب بودیم و یکی از دوستانم که در نیروی دریایی است ما را از خواب بیدار کرد و فریاد زد بیرون، سونامی در راه است. “ما با هر چیزی که دستمان بود، بدون کفش، لباس پوشیدیم و به سمت تپه ها دویدیم. به موقع بیرون آمدیم.”

زمین لرزه و سونامی سال 2010 خسارات گسترده ای بر جای گذاشت
برخی از بستگان آراونا چندان خوش شانس نبودند. پدربزرگ و مادربزرگ و دو برادرزاده اش غرق شدند. در مجموع، سونامی 16 نفر را در این جزایر کشته است.

دو سال و نیم بعد، آراونا خانه‌اش را بازسازی کرده است و کلبه‌هایی را برای تعداد انگشت شماری از گردشگران سرسخت که به این جزایر سفر می‌کنند باز می‌کند، که برخی از آنها الهام گرفته از داستان رابینسون کروزوئه هستند.

خانه او نقشه ای از جزیره را حک کرده است که غارها و یاروهایی را نشان می دهد که زمانی این مکان را به پناهگاهی حیاتی برای دزدان دریایی بریتانیایی تبدیل می کرد که با گنج غارت شده از آمریکای جنوبی اسپانیا می گریختند.

این جزایر تا حد زیادی از تراژدی سال 2010 بهبود یافته اند. فرماندار منطقه، رائول سلیس، تخمین می زند که 80 درصد از کار بازسازی اکنون تکمیل شده است.

تنها مدرسه جزیره در اثر سونامی به دریا کشیده شد و چهار دانش آموز کشته شدند. به زودی یک مدرسه جدید به همراه یک بیمارستان 7 میلیون دلاری (4.3 میلیون پوند) ساخته خواهد شد.

آیا در حال حاضر می شود به این جزیره سفر کرد ؟

گردشگری در این جزیره در حال بازگشت به حالت عادی است
اما این یک روند طولانی و کند بوده است. تمام مصالح ساختمانی باید از سرزمین اصلی شیلی، بیش از 24 ساعت با کشتی آورده شود. تنها تعداد انگشت شماری پرواز تجاری به جزایر و پروازهای نظامی گاه به گاه وجود دارد. هزینه ساخت یک خانه در اینجا چهار برابر بیشتر از سرزمین اصلی است.

سلیس می گوید: «اگر به جنبه های مختلف زندگی در جزایر – تجارت، ماهیگیری، گردشگری، آموزش، بهداشت، مسکن- نگاه کنید، آنها کم کم به حالت عادی باز می گردند. ما نه تنها می خواهیم آنچه را که قبل از زلزله و سونامی داشتیم بازیابی کنیم، بلکه می خواهیم آن را بهبود بخشیم.»

مردم محلی به ارتباط رابینسون کروزوئی خود افتخار می کنند. یک آبجوی محلی حتی یک آبجو تیره به نام Alexander Selkirk stout ale تولید می کند.

و در 170 کیلومتری (106 مایل) غرب، حتی دورتر از سرزمین اصلی شیلی، صخره کوچکتر، خالی از سکنه دیگری در وسعت اقیانوس آرام قرار دارد.

این جزیره به افتخار اسکاتلندی مدبر قرن هجدهم که این جزایر را خانه موقت خود کرد، جزیره الکساندر سلکرک نامیده می شود.

جمع بندی کلی

جمع بندی کلی این است که جزیره رابینسون کروزو یک مکان خیالی است که در رمانی به همین نام نوشته شده توسط دانیل دفو رابینز. در داستان، رابینسون کروزو پس از سقوط دریایی، در یک جزیره ناشناخته در اقیانوس آرام گیر می‌کند و برای بقا و زندگی به تنهایی در این جزیره تلاش می‌کند. این داستان محبوب، تخیلی و پرماجرا است و در طول زمان الهام بخش برای ایجاد تصویر جزیره‌های واقعی شده است. با این حال، جزیره رابینسون کروزو در واقعیت وجود ندارد و تنها در دنیای خیالی رمان قابل دستیابی است.

مطلب پیشنهادی

 گرانترین هتل های استانبول

 گرانترین هتل های استانبول

گرانترین هتل های استانبول : استانبول، شهری فراوان از فرهنگ و تاریخ، نه تنها با …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *