بهترین انیمههای سال ۲۰۲۶ (تا اینجای کار)
عناوین جدیدی مثل «نیپون سانگوکو» (Nippon Sangoku) و «آتلیه کلاه جادوگری» (Witch Hat Atelier) در کنار «جوجوتسو کایسن» (Jujutsu Kaisen) و «فریرن» (Frieren) به مجموعههایی تبدیل شدهن که مدام سطح و استاندارد انیمیشنسازی رو بالا میبرن.
بهترین صحنه انیمیشنی که تا اینجای سال دیدم—آمادهباشید—گفتگوی بین دو نفر رو نشون میده. شاید فکر کنید با این همه مبارزات غولآسا و دنیاهای جادویی که توی انیمهها نقاشی میشن، حتماً یه چیز دیگه باید بالاتر از یه گفتگوی ساده قرار میگرفت، اما نه. روشی که «جوجوتسو کایسن» این تبادل نظر رو متحرکسازی کرده بود، اصلاً در یه سطح دیگه بود. تیم استودیو ماپا (MAPPA) از تکنیکی به اسم روتوسکوپی استفاده کرد؛ یعنی جایی که هنرمندها فریمبهفریم روی فیلمهای واقعی خطکشی و طراحی میکنن تا حرکات واقعی رو بهتر به تصویر بکشن.
پیادهکردن این تکنیک برای یه صحنه کاملِ چهار دقیقهای، کار واقعاً طاقتفرساییه. اما میتونید میزان عشق و تعهد رو توی کار ببینید. روشی که کاراکترها با هم ارتباط برقرار میکنن، به طرز عجیبی شبیه به واقعیت و زندهست. این یه شاهکار هنری واقعیه. با این حال، اون یه صحنه از «جوجوتسو کایسن» فقط خامه روی کیکِ یه افتتاحیه فوقالعاده برای انیمههای سال ۲۰۲۶ بهحساب میاد. طرفدارهای انیمه همچنین شاهد شروع آرک طولانیمدت و موردانتظار «الباف» توی انیمه «وان پیس» (One Piece) بودن.
نتفلیکس از اقتباس خودش برای انیمه «ماجراجویی عجیب و غریب جوجو: استیل بال ران» (JoJo’s Bizarre Adventure: Steel Ball Run) رونمایی کرد و تیمی که پشت انیمه «کیمیاگر تمامفلزی: برادری» (Fullmetal Alchemist: Brotherhood) بود، از جدیدترین انیمهشون یعنی «شیاطین قلمرو سایه» (Daemons of the Shadow Realm) پردهبرداری کردن. عناوین جدید هم من رو شگفتزده کردن، از جمله «آتلیه کلاه جادوگری» و اثر همسبک رومیکو تاکاهاشی در ادامه انیمه «اینویاشا» به اسم «مائو» (Mao). برای دیدن لیست کامل بهترین انیمههای سال ۲۰۲۶ تا به اینجای کار، در ادامه همراه ما باشید.
جوجوتسو کایسن (فصل ۳)
همونطور که بالا گفتم، سطح انیمیشن توی آرک این فصل از «جوجوتسو کایسن» فراتر از هر چیزی بود که تا حالا از ماپا دیده بودم. اگه کارهای اونها رو توی «اتک آن تایتان»، «چینسا من» (مرد ارهای) و «وینلند ساگا» دنبال کرده باشید، میدونید که همین الانش هم این یه استاندارد خیلی بالا برای عبور کردنه. وقتی میبینید فصل ۳ کجا تموم میشه هم کاملاً مشخصه که چقدر زمان برده. این پارت ۱۲ قسمتی جدید از مجموعهای که درباره یه نوجوان طلسمشده و تلاشش برای متوقف کردن طلسمهای بزرگتر از نابودی ژاپنه، فقط حدود نصف تعداد چپترهای مانگا رو نسبت به فصل قبل پوشش داد. اما من کاملاً درک میکنم چرا. وقتی انیمیشنسازی اینقدر خوبه، هیچ دلیلی برای عجله کردن وجود نداره.
بهشت جهنمی (فصل ۲)
حالا که صحبت از ماپا شد، این استودیو انیمیشنسازی فصل دوم «بهشت جهنمی» (Hell’s Paradise) رو هم در ماه ژانویه منتشر کرد. داستان درباره یه آدمکش زندانیه که بهش یه شانس دوباره برای آزادی داده میشه، به شرطی که موافقت کنه به یه سفر پرخطر برای پیدا کردن اکسیر حیات در یه جزیره خطرناک بره. یه مامور اعدام هم همراهیش میکنه که باید باهاش برگرده—کسی که آمادهست تا در صورت کوچکترین خطایی، در لحظه به زندگی اون آدمکش پایان بده. من هنوز مطمئن نیستم که آیا صمیمانه عاشق رونمایی از شرور داستان که اواخر فصل ۱ شروع شد هستم یا نه (موجودات گیاهی جادویی؟)، اما روابط قدرتِ واقعگرایانهتر بین زندانیها و نگهبانهاشون کافیه تا من رو تا آخر داستان—که احتمالاً فقط یک فصل دیگه ازش مونده—مشتاق نگه داره.
فریرن: پس از پایان سفر (فصل ۲)
اگه دنبال یه چیز کمی آرامشبخشتر هستید، «فریرن» بهترین گزینهست. این یه سریال ماجراجویی جادهای درباره یه الف با طول عمر طولانیست که بعد از اینکه بیشتر از همه دوستاش عمر میکنه، آرزو میکنه ای کاش زمان بیشتری رو با کسایی که دوستشون داشت میگذروند. بنابراین، اون راهی یه سفر جدید میشه تا معنای زندگی و کسایی که زندگی رو باهاشون شریک میشیم رو دوباره ارزیابی کنه. این انیمه رو مثل گندالف و هابیتها توی «ارباب حلقهها» تصور کنید که فقط دور سرزمین میانه سفر میکنن و در طول مسیر به مردم کمک میکنن. این یه فانتزی سادهست، اما درسهای قدرتمندی تو خودش داره.
نیپون سانگوکو
یکی از جذابترین سریالهای جدید امسال تا اینجا «نیپون سانگوکو» (Nippon Sangoku) هست. این داستان واقعگرایانه، ژاپن رو در یک آینده پساآخرالزمانی دنبال میکنه، جایی که جمعیتش به خاطر یه ویروس و یه زلزله وحشتناک به شدت کاهش پیدا کرده. سه کشور مستقل در این هرجومرج شکل میگیرن و دوران جنگ داخلی شروع میشه. بعد، صد سال بعد، مردی به اسم «آئوترو میسومی» کمپینی رو برای متحد کردن دوباره کل ژاپن از طریق دیپلماسی رهبری میکنه. سبک هنری کار هم به شدت از صفحات جوهریِ سیاه و سفید مانگا الهام گرفته که باعث میشه تماشای این سریال خودش یه شاهکار بصری باشه.
مائو
اگه از طرفدارهای «اینویاشا» هستید—یا فقط از دوران طلایی پخش این انیمه در اوایل دهه ۲۰۰۰ لذت بردید—من به شدت «مائو» (Mao) رو پیشنهاد میکنم. جدیدترین سریال از خالق «اینویاشا» یعنی رومیکو تاکاهاشی، در واقع یه نسخه با جنسیت معکوس از کار مشهور قبلی خودشه؛ در انیمه قبلی داستان عشق بین یه دختر دبیرستانی که اتفاقی به دهه ۱۴۰۰ منتقل شده و یه موجود نیمهانسان و نیمهشیطان به اسم اینویاشا رو دنبال میکردیم. «مائو» عکس اوناست، جایی که اینبار دخترِ منتقلشده، خودش شیطانه. اما تاکاهاشی هنوز هم تسلط استادانهای روی این ژانر داره، چون یه رابطه عاشقانه و پیرنگ داستانی با ریتم تندتر برای دو قهرمان جدید اما آشنای خودش مینویسه.
ماجراجویی عجیب و غریب جوجو: استیل بال ران
اینجا یه چیز دیوانهوار داریم. «استیل بال ران» (Steel Ball Run) داستان یه مسابقه اسبدوانی در سراسر آمریکا برای یه جایزه ۵۰ میلیون دلاری رو دنبال میکنه—و جدی میگم، اصلاً شوخی نیست. در طول مسیر، رئیسجمهور آمریکا تیمی رو میفرسته تا بقایای مختلف انسانی رو که معتقده قدرتهای جادویی دارن و میتونه ازشون برای فتح جهان استفاده کنه، از زیر خاک بیرون بیارن. بنابراین، یه سوارکار به اسم «جانی جوستار» راهی میشه تا وارد مسابقه بشه و رقیب شیطانی خودش رو متوقف کنه. اگه همین توضیح به تنهایی کافی نیست تا شما رو هیجانزده کنه، احتمالاً به خاطر اینه که از سطح کیفیت سری «ماجراجویی عجیب و غریب جوجو» باخبر هستید—یه اثر نمادین در کمیکهای ژاپنی که هیروهیکو آراکی از اواخر دهه ۸۰ میلادی داره اون رو مینویسه. ممکنه داستانهای دیوانهواری داشته باشه، اما کیفیت ساختش غیرقابلانکاره.
وان پیس (فصل ۲۲)
«وان پیس» (One Piece)، یه سریال طولانیمدت دیگه، به تازگی برگشته تا سفر دزدان دریایی کلاه حصیری به جزیره غولها رو اقتباس کنه. اگه طرفدار «وان پیس» باشید—گروهی که به نظر میرسه این روزها به لطف سریال لایو اکشن اخیر نتفلیکس هر روز هزاران نفر بهشون اضافه میشه—میدونید که این یه آرک بزرگ در این مجموعه بهحساب میاد. داستان دزدان دریایی و جستجوی اونها برای گنج وان پیس، کلی از رویدادهای موردانتظار از گذشته این جهان رو توی این جزیره بعدی فاش میکنه، و همینطور هویت چندین کاراکتر که برای حدود بیست سال توی مانگای در حال انتشار، در هالهای از ابهام قرار داشتن رو مشخص میکنه.
شیاطین قلمرو سایه
خیلی از طرفدارها «کیمیاگر تمامفلزی: برادری» رو به عنوان یکی از بهترین اقتباسها در دنیای انیمه میدونن. اونا اشتباه نمیکنن. این داستان نه تنها الهامبخش آثار بیشمار دیگهای شد، بلکه حالا یه اثر اورجینال از همون تیم به اسم «شیاطین قلمرو سایه» (Daemons of the Shadow Realm) ساخته شده. این سریال داستان دوقلوهایی به اسم «یورو» و «آسا» رو دنبال میکنه که بعد از جدا شدن در سنین پایین، مشتاق دیدن دوباره همدیگه هستن. هر دو کاراکتر توانایی کنترل شیاطین رو دارن، چیزی که قدرت نظامی جهان اون رو یه تهدید خطرناک میدونه. جدا از توئیستهای اولیه که داستان جدید رو جذاب نگه میداره، انیمیشنسازی توی «شیاطین قلمرو سایه» یه حس نوستالژی عالی هم برای تماشا ایجاد میکنه. شما میتونید سبک هنری هیرومو آراکاوا رو فوراً و فقط از روی فرم چشمهای یورو تشخیص بدید. گاهی اوقات، این تمام چیزیه که نیاز دارید.
آتلیه کلاه جادوگری
اگه بخوایم در مورد تصویرسازی صحبت کنیم، کمتر کتابی به اندازه «آتلیه کلاه جادوگری» (Witch Hat Atelier) اثر کامومه شیراهاما جادویی به نظر میرسه. این سریال درباره یه شاگرد جادوگره که یاد میگیره چطوری با کشیدن رونهای خاص با جوهر جادویی از جادو استفاده کنه؛ این انیمه در واقع درباره خودِ جادوی تصویرسازیه. بنابراین، حتی با وجود اینکه طرفدارها نگران بودن چطور این سطح از جزئیات قراره به یه انیمه سریالی منتقل بشه، استودیو جدید «باگ فیلمز» (Bug Films) تا اینجا کارش رو عالی انجام داده. خوشبختانه، این یه داستان پیچیده نیست، پس تیم میتونه واقعاً تمام تلاشش رو روی مناظر غنی و استفاده خلاقانه از جادو بذاره. تعجب نمیکنم اگه ببینم این انیمه تا آخر سال در صدر لیست انیمههای جدید موردعلاقه همه قرار بگیره.
