مجموعه کنسرت‌های شکیرا در ابتدا قرار بود در ۸ شب برگزار شود، اما تعداد اجراها به ۱۳ شب افزایش یافت و به گفته این خواننده، در مجموع حدود ۷۰۰ هزار نفر را به پارک ماکوندو کشاند.
شکیرا می‌خواست اقامت کنسرتی اروپایی خود در مادرید را با پایانی باشکوه به پایان برساند. او برای سیزدهمین و آخرین اجرای خود، دوستان و همکاران سرشناسش را در کنار خود جمع کرد. مالوما، لائورا پائوزینی، بیله، دنی مارتین و بیزاراپ در این شب ویژه به او پیوستند. رقصندگانی از کارناوال بارانکییا، نمایش تماشایی پهپادها در آسمان و شکیرا که هنگام خداحافظی به‌شدت تحت‌تأثیر احساسات قرار گرفته بود، از دیگر بخش‌های این شب فراموش‌نشدنی بودند.
این ابرستاره کلمبیایی در میان تشویق تماشاگران گفت: «برای من، همه‌چیز به قبل و بعد از این اتفاق تقسیم شده است. تمام این ماجرا مثل یک رؤیا بوده و راستش را بخواهید، اصلاً دلم نمی‌خواهد بروم. ترک کردن دوباره اسپانیا برایم بسیار، بسیار سخت خواهد بود.»
این کنسرت که یک هفته پیش از برگزاری با عنوان «رقص آخر» (The Last Dance) معرفی شده بود، روز دوشنبه، ۱۲ اکتبر، برگزار شد و تعداد اجراهای شکیرا در مادرید را به ۱۳ شب رساند. این مجموعه با چهار اجرای پیاپی از ۹ تا ۱۲ اکتبر به پایان رسید. شب پایانی همچنین با روز ملی اسپانیا، موسوم به «روز هیسپانیداد» (Día de la Hispanidad)، هم‌زمان شده بود؛ مناسبتی که در جریان آن، فرهنگ کشورهای اسپانیایی‌زبان آمریکای لاتین نیز حضوری پررنگ داشت.
شکیرا کمی پس از آغاز اجرا، با لحنی هیجان‌انگیز به تماشاگران وعده داد: «امشب سورپرایزهای خیلی زیادی برایتان آماده کرده‌ام. امشب قرار نیست چیزی را برای خودم نگه دارم. می‌خواهم هرچه دارم، تمامِ تمامِ تمامِ وجودم را به شما بدهم؛ چون هیچ‌چیز زیباتر از این نیست که یک گرگ ماده به گله‌اش برسد.»
نخستین سورپرایز با حضور مالوما از راه رسید. این خواننده کلمبیایی برای دومین شب پیاپی به صحنه بازگشت تا همراه شکیرا دو آهنگ «Chantaje» و «Agua» را اجرا کند.
شکیرا در شوخی با هم‌وطنش گفت: «ما تا حالا چهار آهنگ با هم اجرا کرده‌ایم؛ بهتر است گروهی به اسم شالوما (Shaluma) تشکیل بدهیم!»
مالوما نیز در پاسخ گفت که آماده است آهنگ‌های بسیار بیشتری با شکیرا بسازد.
شکیرا کمی بعد برای چند دقیقه اجرای خود را متوقف کرد تا از تماشاگران و تمام کسانی که در شکل‌گیری یکی از مهم‌ترین پروژه‌های دوران حرفه‌ای او نقش داشتند، تشکر کند.
او گفت: «این مجموعه کنسرت‌ها برای من اتفاقی تاریخی بوده است.»
شکیرا توضیح داد که در طول این هفته‌ها، در کنار لحظات شیرین و هیجان‌انگیز، روزهای دشواری را نیز پشت سر گذاشته است؛ از جمله نگرانی‌هایی که درباره وضعیت سلامتی پدرش داشته و دیگر مشکلات شخصی که با آن‌ها روبه‌رو بوده است.
او با اشاره به نقش تماشاگران در عبور از این روزهای دشوار گفت که حمایت آن‌ها به او قدرت داده است تا هر شب با شادی کامل و قلبی سرشار از احساس روی صحنه برود.
شکیرا ادامه داد: «شما باعث شدید احساس کنم تازه دارم دوران حرفه‌ای خودم را آغاز می‌کنم و من هرگز این حس را فراموش نخواهم کرد.»
این ستاره موسیقی سپس از تمام افرادی که در اجرای این کنسرت‌ها و شکل‌گیری پارک ماکوندو نقش داشتند، قدردانی کرد. او همچنین از شرکت سونی میوزیک، لایو نیشن، اعضای گروه اجرایی خود، نوازندگان و رقصندگان تشکر کرد.
به گفته شکیرا، بیش از ۱۰ هزار نفر در تولید این نمایش و ساخت شهر موضوعی و ویژه‌ای که در اطراف محل برگزاری کنسرت‌ها ایجاد شده بود، مشارکت داشتند.
او همچنین تشکری ویژه و سرشار از احساس را خطاب به آنتونیو د لا روا، شریک عاطفی سابق خود که اکنون با او همکاری می‌کند، مطرح کرد و از او با عنوان «دوستی بزرگ و دوستی از جنس روح» یاد کرد.
شکیرا از حمایت‌های آنتونیو در طول تور و نقش او در شکل‌گیری این پروژه و پرداختن به جزئیات آن سخن گفت و تأکید کرد که همکاری و همراهی او در اجرای این برنامه اهمیت زیادی داشته است.
پس از این بخش احساسی و قدردانی‌ها، لائورا پائوزینی روی صحنه آمد؛ خواننده ایتالیایی‌ای که شکیرا حضورش را به «گیلاس روی کیک» تشبیه کرد؛ یعنی همان بخش ویژه‌ای که قرار بود این شب را کامل کند.
پائوزینی که پیش‌تر نیز در یکی از شب‌های ابتدایی این مجموعه کنسرت‌ها حضور پیدا کرده بود، بار دیگر به صحنه بازگشت تا آهنگ «Antología» را در قالب یک اجرای دونفره با شکیرا بخواند.
او پیش از شروع موسیقی، چند جمله درباره شکیرا و تأثیر مسیر حرفه‌ای او بر نسل جوان هنرمندان بیان کرد.
پائوزینی گفت: «تو برای بسیاری از افراد یک الگو و درس ارزشمند هستی. فقط تصور کنید همکاران جوان‌تر ما وقتی به تو نگاه می‌کنند، چه نمونه فوق‌العاده‌ای از یک مسیر حرفه‌ای طولانی و بسیار استوار پیش روی خود می‌بینند.»
مهمان بعدی دنی مارتین بود؛ خواننده سابق گروه اسپانیایی ال کانتو دل لوکو (El Canto del Loco) و یکی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های موسیقی پاپ‌راک اسپانیا. او به شکیرا پیوست تا آهنگ «Te Dejo Madrid» را با او اجرا کند.
شکیرا هنگام معرفی دنی مارتین، با اشاره‌ای بامزه به مضمون ترانه گفت: «امروز قرار است این آهنگ را با یک مرد اهل مادرید بخوانم که قرار نیست قلبم را بشکند.»
کمی بعد، بیله نیز برای اجرای آهنگ «Algo Tú» به شکیرا پیوست. در همین زمان، تعدادی از رقصندگان کارناوال بارانکییا صحنه را پر کردند و بخشی از جشن‌ها و سنت‌های زادگاه شکیرا را به این شب آوردند؛ شبی که با روز ملی اسپانیا هم‌زمان شده بود.
در اجرای آهنگ «Dai Dai» نیز گروه گتو کیدز (Ghetto Kids) به این جشن بزرگ پیوستند و با حضور خود، بر شور و رنگارنگی این شب افزودند.
اجرای پایانی بار دیگر نشان داد که این مجموعه کنسرت‌ها تا چه اندازه فراتر از انتظارات اولیه پیش رفته است.
شکیرا با یادآوری روزهایی که پیشنهاد برگزاری این کنسرت‌ها در مادرید به او داده شد، گفت: «وقتی به من پیشنهاد دادند که هشت کنسرت در مادرید برگزار کنیم، فکر می‌کردم انجام چنین کاری غیرممکن باشد. اما حالا را ببینید؛ امروز سیزدهمین اجرای ماست! یکی لطفاً من را نیشگون بگیرد تا بفهمم این اتفاق واقعی است یا نه.»
به گفته این هنرمند، در طول برگزاری این مجموعه کنسرت‌ها، حدود ۷۰۰ هزار نفر در اجراهای او در ورزشگاه شکیرا حضور پیدا کردند.
در تمام طول این دوره، شور و هیجان هم روی صحنه و هم در میان تماشاگران در سطح بالایی باقی ماند. کلاه‌گیس‌های بنفش و کمربندهای زنجیری آراسته به سکه، به یکی از جلوه‌های تکرارشونده در میان حاضران تبدیل شده بودند. تماشاگران با این ظاهر متفاوت، به برخی از نمادین‌ترین تصویرهای شکیرا در دوره‌های مختلف فعالیت هنری‌اش ادای احترام می‌کردند.
نزدیک به پایان اجرا، ده‌ها پهپاد آسمان را روشن کردند. آن‌ها ابتدا شکل یک گرگ ماده را در آسمان به نمایش گذاشتند و سپس عدد بزرگ «۱۲+۱» را شکل دادند؛ نمادی که برای مشخص کردن شب پایانی این مجموعه کنسرت‌ها انتخاب شده بود. این شیوه نمادین برای اشاره به سیزدهمین اجرا به کار رفت.
بااین‌حال، هنوز یک سورپرایز دیگر باقی مانده بود.
بیزاراپ برای اجرای بزرگ پایانی به صحنه آمد و پشت دستگاه‌های دی‌جی قرار گرفت تا همراه شکیرا آهنگ «Shakira: Bzrp Music Sessions, Vol. 53» را اجرا کند. این همکاری هیجان‌انگیز، جشن و شور و حال شب پایانی «رقص آخر» را تا آخرین لحظات زنده نگه داشت و به نزدیک به یک ماه حضور شکیرا در مادرید، پایانی باشکوه و تماشایی بخشید.
