شاید هند در صدر فهرست بهترین سفرهای خانوادگی، بهویژه همراه با نوپایان یا کودکان کوچکتر قرار نداشته باشد، اما این بدان معنا نیست که نمیتواند سرگرمکننده باشد. هند کشوری شلوغ، پرسرصدا و پر از بوهای مختلف است که ممکن است برخی افراد را بترساند، اما در عین حال مکانی شگفتانگیز، مملو از جاذبههای دیدنی باورنکردنی و ماجراجویی است. این کشور همچنین مقصدی بسیار منحصربهفرد است که میتواند تجربهای بهیادماندنی را برای کودکان رقم بزند.
ما زمانی به هند سفر کردیم که فرزندانمان ۳.۵ و ۵.۵ ساله بودند. انکارناپذیر است که هر بار به کسی میگفتم قصد سفر به هند را دارم، پاسخ آنها بیشتر همراه با بالا انداختن ابرو و گفتن این جمله بود: «با بچهها؟!». اگرچه این اولین تجربه ما در سفر به مناطق کمطرفدارتر نبود (ما همراه با بچهها به جزایر دورافتاده اقیانوس آرام و نقاط مختلفی در سراسر آفریقا سفر کرده بودیم)، اما به نظر میرسید همه تلاش میکردند ما را از سفر به هند منصرف کنند و علت آن را هرجومرج، شلوغی، بیماریهای گوارشی (مشهور به دلدرد دهلی) و دیگر خطرات احتمالی میدانستند.
خوشحالم که به این حرفها گوش ندادیم، زیرا سفر به هند با کودکان یک ماموریت غیرممکن نیست و همه ما از این تجربه لذت بردیم. در ادامه، تمام نکات ما برای سفر به هند با کودکان آورده شده است.
نکات کلیدی برای سفر به هند با کودکان
۱. زمان کافی برای دریافت ویزا اختصاص دهید
بوروکراسی اداری هند بسیار دلهرهآور به نظر میرسد و این موضوع یکی از دلایلی بود که من تا پیش از بچهدار شدن به این کشور سفر نکرده بودم. خوشبختانه، در حال حاضر اکثر ملیتها واجد شرایط دریافت ویزای الکترونیکی (e-visa) هستند که فرآیند آن در مقایسه با گذشته که نیازمند مراجعه به کنسولگری بود، بسیار آسانتر شده است.
الزامات مربوط به عکس بسیار سختگیرانه است، زیرا ابعاد عکسها باید دقیقاً ۳۰۰ در ۳۰۰ پیکسل باشد، اما با این حال فرآیند دشواری نیست. ما در خانه با گوشیهای تلفن همراه خود از فرزندانمان عکس گرفتیم و پیش از بارگذاری، اندازه آنها را تغییر دادیم.
اگرچه ما ویزای خود را پس از چند روز دریافت کردیم، اما میدانم که ممکن است فرآیند صدور برخی از ویزاها، حتی برای اعضای یک خانواده، به دلایل نامشخصی به تعویق بیفتد؛ بنابراین، حتماً یک بازه زمانی احتیاطی را برای خود در نظر بگیرید.
به یاد داشته باشید که پس از ارسال تاییدیه ویزای الکترونیکی به ایمیل شما، حتماً نسخه چاپی آن را تهیه کنید. ماموران مرزی مدرک چاپشده را از شما درخواست خواهند کرد.
تمام کسانی که پیش از این به هند سفر کرده بودند، به من درباره تاخیرهای بخش مهاجرت در فرودگاه دهلی هشدار داده بودند، اما صادقانه بگویم، ما با هیچ تاخیری مواجه نشدیم. هواپیمای ما به زمین نشست و ما مستقیماً به سمت افسر مهاجرت رفتیم؛ او مدارک ما را بررسی کرد و ظرف مدت ۵ دقیقه مهر ورود را برای همه ما ثبت نمود. با این حال…
اگر قصد دارید از پروازهای اتصالی داخلی در هند استفاده کنید—که بسیار کارآمدتر از رانندگی بوده و چندان گران قیمت نیست—خود را برای هرجومرج فرودگاهی آماده کنید. ما یک توقف ۵ ساعته در دهلی داشتیم و ۲ ساعت را در صف انتظار برای تحویل چمدانها و پذیرش پرواز خود به مقصد جیپور سپری کردیم (به نظر میرسد پذیرش آنلاین هنگام سفر با کودکان کار نمیکند). برای مواجهه با آشفتگی ترمینالهای داخلی، قطعاً به صبر و بردباری نیاز خواهید داشت.
۲. از شلوغ کردن بیش از حد برنامه سفر و برنامهریزی افراطی خودداری کنید
هند سرزمین پهناوری است و مسافتها در آن بسیار زیاد است. اگر ترافیک را هم به این موضوع اضافه کنید، جابهجایی از یک مکان به مکان دیگر ممکن است بسیار بیشتر از حد انتظار طول بکشد. حتی یک سفر روزانه برای بازدید از چند جاذبه گردشگری در یک شهر نیز با ترافیک سنگینی همراه است، بنابراین آمادگی لازم را داشته باشید. ما برای مسیرهای چند ساعته بینشهری، برای کودکان آیپد به همراه داشتیم.
باید به این نکته اشاره کنم که در سفرهای روزانه داخل شهرها، نیازی به آیپد، اسباببازی یا هر وسیله سرگرمی دیگری نبود؛ زیرا حتی در زمان توقف در ترافیک، جاذبههای زیادی برای تماشای کودکان از داخل خودرو وجود داشت؛ از عبور گاوها و شترها و پرواز کبوترها گرفته تا دست تکان دادن ساده برای سرنشینان موتورسیکلتها.
نیازی به برنامهریزی افراطی و نگرانی برای رزرو یک راننده مطمئن و تعیین فعالیتهای مسیر از قبل نیست. از آنجا که ما در دوره شلوغ کریسمس سفر میکردیم، پروازها و هتلهای خود را پیش از سفر رزرو کردیم، اما سایر امور را میتوان پس از رسیدن به مقصد به راحتی هماهنگ کرد.
ما برای گشتوگذارهای روزانه، بدون هیچ مشکلی از رانندگان و راهنماهای پیشنهادی هتلهای خود استفاده کردیم. با این حال، تصمیم گرفتیم برای جابهجایی بین شهرها از راننده هتل استفاده نکنیم، زیرا هزینه آن بسیار گرانتر از سرویس اوبر (Uber) بود.
اوبر در هند بسیار عالی عمل میکند و سرویسی ایمن و قابل اعتماد است. ما مسیر بین جیپور و آگرا و سپس مسیر آگرا به دهلی را به همین روش طی کردیم. نیازی به رزرو پیش از موعد نیز وجود ندارد؛ ما خودرو را ۲۰ دقیقه قبل از حرکت بدون هیچ مشکلی درخواست دادیم.
۳. ضدعفونیکننده دست و دستمال توالت همراه داشته باشید
شما میتوانید از فرزندان خود بخواهید که به همهچیز دست نزنند، اما همه ما میدانیم که آنها در نهایت این کار را انجام خواهند داد. فرزندان ما همیشه به شکل عجیبی به نظافت اهمیت میدادند، اما با این حال به محیط اطراف خود دست میزدند. نیازی به نگرانی مفرط در این باره نیست، اما پیش از هر وعده غذایی یا میانوعده، مایع ضدعفونیکننده دست را آماده داشته باشید.
دستمال توالت نیز یکی دیگر از اقلام کاربردی است که باید به همراه داشته باشید، زیرا سرویسهای بهداشتی عمومی، حتی در جاذبههای گردشگری، همیشه مجهز به دستمال توالت نیستند.
با این اوصاف، افراد زیادی از من درباره بیماری مالاریا سوال کردند. خطر ابتلا به مالاریا در صورت سفر به بخشهای دورافتاده شرقی کشور وجود دارد، اما این خطر در اطراف منطقه مثلث طلایی (Delhi, Agra, Jaipur) بسیار ناچیز است.
۴. نگران غذا نباشید کودکان در هند چه خواهند خورد؟
خانوادهها معمولاً نگران این هستند که فرزندانشان غذاهای تند را مصرف نکنند، اما استرس نداشته باشید؛ تمام مکانهایی که ما در آنها غذا خوردیم، به میزبانی از گردشگران غربی عادت داشتند و گزینههای مناسبی را برای کودکان ارائه میدادند؛ از نان تست پنیر ساده، ناگت مرغ و پاستا گرفته تا نان نان (Naan) غیرتند و برنج.
برای بدترین شرایط که هیچ “غذای کودکی” در دسترس نیست، پیش از سفر به کودکان خود هشدار دهید که سبک غذاها متفاوت خواهد بود. پسران من این موضوع را درک کردند و غذاهایی مانند دال (Dahl)، نان و غذاهای هندی غیرتند نظیر مالای کوفتا (Malai kofta) را امتحان کردند. به این ترتیب، ما در هیچیک از مکانهایی که رفتیم با مشکلی مواجه نشدیم.
در رستورانهایی غذا بخورید که مملو از افراد محلی هستند؛ زیرا در این مکانها گردش مواد غذایی بالا است و به این ترتیب، پیشگیری از مسمومیت غذایی آسانتر خواهد بود. علاوهبر این، فرآیند آمادهسازی غذا نیز سریعتر انجام میشود و کودکان حوصلهشان سر نخواهد رفت. منظور از این پیشنهاد، غذاهای خیابانی نیست؛ ما تمایلی به استفاده از غذاهای خیابانی نداشتیم.
در خصوص آب مصرفی، استفاده از آبهای بطریشده تنها راه مطمئن است. همیشه بررسی کنید که آیا درپوش پلاستیکی روی درب بطری وجود دارد یا خیر، تا مطمئن شوید که بطری خالی با آب غیرآشامیدنی پر نشده باشد. این موضوع در هتلها یا رستورانها مشکلی ایجاد نمیکند، اما اگر آب مصرفی خود را از خیابان تهیه میکنید، نکته مفیدی برای رعایت کردن است. ما از یک بطری آب عایقدار (فلاسک) استفاده کردیم، بنابراین آب در طول روز خنک باقی میماند.
۵. خود را برای نه گفتن به درخواستهای عکسبرداری آماده کنید
فرزندان ما موهای بلوند و چشمان آبی دارند، بنابراین طبیعتاً ما با درخواستهای زیادی برای گرفتن عکس مواجه شدیم. این موضوع پس از مدتی میتواند کلافهکننده شود، پس آمادگی نه گفتن را داشته باشید یا حتی بهتر از آن، به فرزند خود آموزش دهید که برای قاطعیت بیشتر، خودش کلمه «نه» را به زبان بیاورد.
لازم است اضافه کنم که ما حتی یکبار هم در زمان نه گفتن با بیاحترامی مواجه نشدیم. مردم همچنان بر گرفتن عکس اصرار میورزیدند، اما زمانی که متوجه میشدند بچهها دیگر تمایلی ندارند، شرایط را درک میکردند. پس از چند روز، بچهها متوجه شدند که مردم نیت بدی ندارند و شروع به دوستیابی و گفتگوهای بیشتر و بیشتر با افراد محلی کردند.
اگر از فرزندان من بپرسید، به شما خواهند گفت که هند در این زمینه خوب بود، در حالی که تایلند از این بابت وضعیت بدتری داشت؛ زیرا بسیاری از خانمهای مسن تایلندی بدون اجازه بچهها را میگرفتند و گوشیها را جلوی صورتشان نگه میداشتند.
۶. خود را برای گرما یا سرما، حتی در هتلها آماده کنید
هند میتواند در تابستان و بهار بسیار داغ و در زمستان بسیار سرد باشد. بهترین زمان برای بازدید از بیشتر مناطق هند، ماههای فوریه تا آوریل و اوت تا اکتبر است. ماه نوامبر بدترین زمان سال برای سفر است زیرا آلودگی هوا وحشتناک است، تا جایی که ممکن است تاجمحل حتی قابل رویت نباشد.
ما در ماه دسامبر سفر کردیم که با تعطیلات زمستانی محلی شلوغ است. من میدانستم که هوا در زمستان سرد خواهد بود، اما انتظار نداشتم که اتاقهای مختلف هتلهای مجلل در شب سرد باشند، چرا که درِ اتاقها به سمت راهروهای فضای باز باز میشد. ما در هر اتاقی که اقامت داشتیم یک سیستم گرمایشی داشتیم، اما با این حال احساس میکردیم که باید لباسهای گرمتری برای عصرها همراه خود میآوردیم.
نکتهای که در مورد هتلها متوجه شدم این است که حتی مجللترین هتلها نیز به نظر میرسد تنها یک تخت دو نفره در اتاق ارائه میدهند و اساساً اتاقهای خانوادگی بزرگتری ندارند. حتی سوئیتهای فوقالعادهای که چند هزار دلار ارزش داشتند، فقط یک تخت دو نفره با حداکثر ظرفیت ۳ نفر داشتند.
ما از توصیه دوستانمان که آنها نیز با دو کودک نوپا به هند سفر کرده بودند پیروی کردیم و صرفاً یک اتاق دو نفره معمولی برای همه خودمان رزرو کردیم. ما هرگز با مشکلی مواجه نشدیم و هیچکس به ما تذکر نداد یا درخواست پرداخت هزینه اضافی نکرد. برخی از هتلها یک مبل تختخوابشو برای یک کودک داشتند در حالی که کودک دوم با ما میخوابید، اما در بیشتر موارد ما به سادگی از تشکهای بادی مخصوص کودکان خود (Jetkids Cloudsleeper) استفاده کردیم.
۷. تصمیم بگیرید که میخواهید چه نوع سفری داشته باشید
هند مکانی با تضادهای شدید است. اقامتگاه شما میتواند ۲۵ دلار یا ۲۵۰۰ دلار هزینه داشته باشد. شما میتوانید یک سفر لوکس در هند داشته باشید و تقریباً هیچگونه شلوغی و هیاهویی را تجربه نکنید، یا اینکه صرفاً با یک کولهپشتی به هند سفر کنید (بله، حتی با کودکان) و در تمام طول مسیر هرجومرج را تجربه کنید. شما همچنین میتوانید یک حد وسط پیدا کنید که به نظر من، بهترین حالت برای کودکان کوچک بود.
من هتلهای خوبی را رزرو کردم و همه آنها فراتر از حد انتظار برای مهمانان تلاش میکردند، اما ما آمادگی کاوش در محیط بیرون را داشتیم و آنها را از گشتوگذار مستقل محروم نکردیم، چرا که این موضوع بخشی از ماجراجویی بود.
در همین راستا، هنگام برنامهریزی سفر خود به هند با کودکان، علایق آنها را نیز در نظر بگیرید. هند مقصدی نیست که به خودی خود فعالیتهای مخصوص کودکان را در خارج از دهلی یا بمبئی ارائه دهد، اما شما همچنان میتوانید چیزهای لذتبخشی برای آنها پیدا کنید. به عنوان مثال، در حالی که ما از تاجمحل بازدید کردیم، این جاذبه قطعاً نقطه برجستهای برای کودکان نبود. وقتی ۳ و ۵ ساله هستید، این بنا برای شما صرفاً یک ساختمان سفید است. از سوی دیگر، فرزندان ما مجذوب چاپکنندگان سنتی روی پارچه (بلوکپرینت) در جیپور شدند یا از کاوش در معابد پر از کبوتر یا میمون لذت بردند.
۸. خود را با معیارهای هندی سازگار کنید
آمادگی این را داشته باشید که امور به روشی متفاوت از آنچه به آن عادت دارید، پیش بروند. به عنوان مثال، صندلیهای خودروی کودک در هند به شدت کمیاب هستند. شما میتوانید نوزادان زیادی را مشاهده کنید که صرفاً توسط والدین در صندلیهای جلو نگهداشته شدهاند.
در صورتی که برای کل مدت اقامت خود یک راننده استخدام میکنید، میتوانید صندلی خودروی کودک خود را به همراه بیاورید، البته این امر در صورتی امکانپذیر است که تنها یک فرزند داشته باشید. با وجود دو فرزند، ما مجبور بودیم برای جا دادن حتی یک صندلی کودک، یک خودروی ون کرایه کنیم که این خودروها در هند کمیاب هستند و برای تردد در تمام خیابانها نیز چندان مناسب نیستند.
ما هیچ صندلی کودکی به همراه نیاوردیم، زیرا در حال سفر به مناطق مختلفی از آسیا بودیم که در آنجا استفاده از صندلی خودرو به دلایل متعدد اساساً یک گزینه ممکن نبود. ما بارها مکرراً از ریشکا (سه چرخه موتوری) استفاده کردیم که قابلیت نصب صندلی کودک را ندارد. تاکسیها نیز ممکن است فاقد کمربند ایمنی باشند یا صرفاً فضای کافی برای صندلی کودک نداشته باشند؛ بنابراین، انتظار داشته باشید که در صورت همراه داشتن صندلی کودک، این وسیله در بیشتر مواقع در هتل خاک بخورد.
پیادهروها ممکن است آسیبدیده، ناهموار یا اساساً ناموجود باشند، به این معنی که برای استفاده از کالسکه بسیار نامناسب هستند. من کالسکههای کوچکی را در اطراف جیپور مشاهده کردم، اما آنها بیشتر در ورودی جاذبههای گردشگری پارک شده بودند که این امر هدف استفاده از آن را نقض میکند، چرا که شما به احتمال زیاد با خودرو به آنجا میرسید. در صورت امکان، آغوشی نوزاد بهترین گزینه برای استفاده است و برای کودکان بزرگتر نیز شانههای همسرم راهکار مناسبی ارزیابی شد (بهویژه در زمان پیادهروی به سمت قلعه عامر).
اگر با یک نوزاد بسیار کوچک سفر میکنید، کالسکه دارای کریر ممکن است برای خوابیدن کودک در طول وعدههای شام مفید باشد، اما زمانی که فرزندان ما خسته میشدند، کارکنان همیشه صندلیهای اضافی در اختیار ما قرار میدادند تا آنها بتوانند دراز بکشند.
۹. سفر را از راجستان آغاز کنید
راجستان محبوبترین مقصد گردشگری هند است که از زیرساختهای گردشگری مناسبی بهره میبرد. این استان آسانترین مکان برای آغاز گردشگری در هند محسوب میشود و جاذبههای متعددی نظیر شترسواری، سافاری ببر و شام همراه با نمایش را ارائه میدهد.
اگر در هتلهای مجللتر اقامت کنید، استخرها و خدمات مراقبت از کودک (پرستار کودک) را نیز برای فرزندان خواهید یافت. من صادقانه میتوانم بگویم اگرچه ما به دلیل فشرده بودن برنامه سفر زمانی برای استفاده از خدمات پرستار کودک نداشتیم، اما در طول فعالیتهایمان، فرزندان به طور کامل تحت مراقبت و توجه کارکنان قرار میگرفتند.
