۱۰ بازیکنی که بیشتر از کیلب ویلیامز شایسته حضور روی کاور مدن ۲۷ بودند

ما رسماً به آن دوره رکود تابستانی در ورزش آمریکا رسیده‌ایم که تنها لیگ‌های بزرگی که در جریان هستند، MLB و WNBA هستند (خدا را شکر برای جام جهانی امسال). در طول این مدت، بسیاری از طرفداران ورزش از هم‌اکنون به فصل آینده چشم دوخته‌اند. قبل از اینکه متوجه شویم، NFL بازخواهد گشت و همه ما به زودی درافت‌های فانتزی خود را آغاز خواهیم کرد.

همگام با این موضوع، آن دسته از ما که گیمر هم هستیم، کم‌کم منتظر نسخه بعدی Madden NFL خواهیم بود. کیلب ویلیامز پیش از این به عنوان ورزشکار روی کاور معرفی شده است (که تا حدی خنده‌دار در مقابل خط افق شیکاگو ژست گرفته است)، اما آیا او واقعاً شایسته‌ترین بازیکن برای انتخاب شدن بود؟

ویلیامز و تیم برز (Bears) فصل فوق‌العاده‌ای داشتند و پیش‌بینی می‌شود که او در سال آینده حتی بهتر از این هم عمل کند، اما هنوز چند بازیکن دیگر وجود دارند که دلایل محکمی برای قرار گرفتن روی کاور مدن دارند.

من هیچ بازیکنی را که قبلاً روی کاور مدن بوده است، در این لیست قرار ندادم. شرمنده لامار، ماهومز، الن و دیگران.

۱۰. تری مک‌براید

گرانک کوچک واقعی

من درک می‌کنم. پوزیشن تایت اند (Tight End) همیشه جذاب‌ترین موقعیت در NFL نیست، اما اگر این روزها کسی باشد که آن را خوب جلوه دهد، تری مک‌براید است. به‌علاوه، ما قبلاً هم یک تایت اند را روی کاور دیده‌ایم، زمانی که راب گرانکوفسکی انتخاب شد، بنابراین اینطور نیست که انتخاب یک بازیکن در این پوزیشن کاملاً خارج از قلمرو احتمالات باشد.

بروک باورز عالی است، اما تری مک‌براید در این مقطع خود را به عنوان بهترین بازیکن در پوزیشن خود تثبیت کرده است. نه، تیم کاردینالز عالی نبود و پیش‌بینی هم نمی‌شود که در سال آینده عالی باشد، اما اصلاً نمی‌توان این موضوع را به مک‌براید نسبت داد که عملکردی فراتر از فوق‌العاده داشته است.

۹. فرناندو مندوزا

به حرفم گوش کنید!

احتمالاً با دیدن نام فرناندو مندوزا، کوارتربک تازه‌کار ریدرز (Raiders)، چشم‌هایتان را از تعجب گرد می‌کنید و من این را درک می‌کنم. او هنوز حتی یک اسنپ هم در NFL بازی نکرده است. شاید برایتان جالب باشد بدانید که وقتی تیم هوزیرز (Hoosiers) قهرمان مسابقات ملی شد، من در بلومینگتون، ایندیانا زندگی می‌کردم و اکنون هم‌زمان با شروع کار مندوزا در اینجا، به لاس وگاس نقل مکان کرده‌ام. سوگیری احتمالی من ثبت شد.

با این حال، دانشگاه ایندیانا (IU) پرهیجان‌ترین و جادویی‌ترین فصل را در تاریخ NCAA داشت، بنابراین زنده نگه داشتن این رویا با حضور فرناندو و شخصیت پرانرژی او روی کاور مدن ۲۷ می‌تواند سرگرم‌کننده باشد. این کار حتی هم‌افزایی کاملی با حضور کورت سیگنتی، مربی دانشگاه ایندیانا، روی کاور بازی NCAA امسال ایجاد می‌کرد. آیا مندوزا بیشتر از ویلیامز شایستگی دارد؟ احتمالاً نه. اما باز هم دیدن آن اتفاق جالبی می‌بود.

۸. بیجان رابینسون

پرنده کثیف

بیجان رابینسون که به عنوان نخبه‌ترین پدیده پوزیشن رانینگ بک (Running Back) پس از ساکوان بارکلی تبلیغ می‌شد، شاید از نظر حرفه‌ای شروع کمی کندتر داشت، اما بیایید صادق باشیم – او تنها بازیکن اخیر فالکونز نیست که این اتفاق برایش افتاده است.

در هر صورت، بیجان در نهایت دارد جایگاه واقعی خود را پیدا می‌کند و دقیقاً همان‌قدر خاص به نظر می‌رسد که در زمان درافت شدنش اعلام شده بود. از نظر آماری، او بهترین رانینگ بک NFL در سال گذشته نبود، اما اگر او در فصل آینده تقریباً در هر معیار هجومی در صدر قرار گیرد، هیچ‌کس نباید تعجب کند. او تا این حد خوب است و دیدن او در کانون توجه روی کاور مدن می‌توانست اتفاق خوشایندی باشد.

۷. جیمز کوک

دالوین هرگز نمی‌توانست

در حالی که بیجان رابینسون احتمالاً بااستعدادترین رانینگ بک جوان این روزهای لیگ است، جیمز کوک در پایان سال گذشته از نظر آمار و تاثیرگذاری، به طرز غافلگیرکننده‌ای بهترین بک در NFL بود. در شرایطی که گروه دریافت‌کنندگان تیم در حد و اندازه‌های بازی در سطح MVP جاش الن (کوارتربک تیم) نبود، کوک کسی بود که قدم پیش گذاشت و همچنان موفق شد کارهای بزرگی برای بیلز (Bills) انجام دهد.

شما می‌توانید بحث کنید که رانینگ بک‌ها راحت‌تر از سایر پوزیشن‌ها جایگزین می‌شوند و در نهایت ارزش کلی آن‌ها کمی کاهش می‌یابد، اما من در پاسخ خواهم گفت که نمی‌توانید این طرز تفکر را در مورد کوک به کار ببرید. این پسر یک غول است و آماده است تا در فصل آینده نیز شگفت‌انگیز ظاهر شود.

۶. دریک می

صرف نظر از جدول بازی‌های آسان

من کاملاً صادق خواهم بود. من شخصاً هنوز بزرگترین باورمند به دریک می نیستم. بله، پتریوتس به سوپربول رسید و موفقیت فصل عادی نیوانگلند و صعود آن‌ها در پلی‌آف تا حد زیادی مدیون بازی سطح بالای می بود. او همچنین پس از کسی که بعداً در این لیست خواهید دید، در رتبه دوم برنده جایزه MVP قرار گرفت.

با این حال، آسانی جدول بازی‌های نیوانگلند به نظر می‌رسد در نهایت در سوپربول خود را نشان داد، جایی که سیاتل اساساً در هر معیاری بازی را از آن‌ها گرفت. صرف نظر از این، می سال فوق‌العاده‌ای داشت و سالی بود که به راحتی می‌توان ادعا کرد به طور کلی بهتر از سال کیلب ویلیامز بوده است.

۵. جکسون اسمیت-نجیگبا

قهرمان

جکسون اسمیت-نجیگبا (JSN) با ثبت آمار خیره‌کننده ۱,۷۹۳ یارد در مجموع مسابقات فصل عادی، پیشتاز لیگ در زمینه یارد دریافتی بود. او همچنین در پوزیشن دریافت‌کننده (WR) در صدر جدول بیشترین دیسپشن‌ها و تاچ‌داون‌های دریافتی NFL قرار داشت. تمام این‌ها به تنهایی معمولاً برای قرار گرفتن یک نفر در لیست نامزدهای کاور مدن کافی است. البته، او به همین‌جا بسنده نکرد.

او همچنین در ادامه برنده رینگ سوپربول شد و یک افتخار شگفت‌انگیز دیگر را به فصل فوق‌العاده جذاب خود اضافه کرد. من تصور می‌کنم شما می‌توانید سام دارنولد، کوارتربک سیاتل را هم برای کاور در نظر بگیرید، اما جکسون اسمیت-نجیگبا هیجان‌انگیزترین بازیکن در تمام طول فصل در ترکیب سیاتل بود (بدون هیچ‌گونه بی‌احترامی به هیچ‌کس دیگر).

۴. جمار چیس

فقط به یک جو بارو کاملاً سالم نیاز دارد

ممکن است آمار کلی چیس در فصل گذشته به اندازه برخی دیگر از بازیکنان به طور مطلق چشمگیر نبوده باشد، اما وقتی این واقعیت را در نظر بگیرید که کوارتربک ستاره او، جو بارو، تنها هشت بازی در طول سال انجام داد، افت چیس به راحتی قابل توضیح است. در واقع، جمار چیس درست مثل همیشه شگفت‌انگیز بود، او فقط همیشه در بهترین موقعیت‌ها برای افزایش آمار خود قرار نمی‌گرفت.

او به قدری خوب است که تنها حضورش در زمین، فرصت‌های تاچ‌داون زیادی را برای هم‌تیمی دریافت‌کننده‌اش، تی هیگینز، ایجاد کرد و در عین حال خودش نیز به هر حال موفق به کسب امتیاز شد. اگر در فصل آینده بار دیگر کاملاً سالم باشد و امیدوارم با یک جو بارو سالم هم‌تیمی شود، سقف پیشرفت چیس در آینده به طرز دیوانه‌واری بالا خواهد بود.

۳. دریک هنری

زمان قدردانی فرا رسیده است

دریک هنری با وجود اینکه شاید یکی از پایدارترین و شگفت‌انگیزترین رانینگ بک‌های تاریخ NFL بوده، هرگز روی کاور مدن نرفته است. هیچ‌کس کاملاً مطمئن نبود که پس از انتقال او از خانه قدیمی‌اش در تنسی به بالتیمور در کنار لامار جکسون در چند فصل پیش، پتانسیل او چه خواهد شد، اما هنری در دهه ۳۰ زندگی خود همچنان در ریونز (Ravens) شگفت‌انگیز بوده است.

به سادگی زمانی فرامی‌رسد که یک بازیکن افسانه‌ای شایسته متمایز شدن روی کاور یک بازی ویدیویی است و دریک هنری فراتر از آن نقطه از شناخت قرار دارد. کیلب ویلیامز یک انتخاب جذاب و جوان بود، اما هنری به یک دلیل پادشاه است.

۲. متیو استفورد

برنده جایزه MVP

انتخاب شدن به عنوان MVP کل NFL احتمالاً باید بلافاصله شما را در لیست کوتاه ورزشکاران احتمالی کاور مدن قرار دهد. به این ترتیب، من تعجب می‌کنم اگر EA متیو استفورد، کوارتربک لس‌آنجلس رمز (Rams) را در جایی در میان سه نامزد اصلی خود قرار نداده بود. در نهایت، آن‌ها مشخصاً مسیر دیگری را با ویلیامز انتخاب کردند، اما استفورد نیز به شدت شایسته آن بود.

متیو استفورد که شاید سرسخت‌ترین بازیکن در کل لیگ باشد، از بسیاری جهات چهره شاخص NFL است. روزی باید انتظار داشته باشیم که استفورد بالاخره به خاطر سن ۳۸ ساله‌اش افت کند، اما اگر فصل گذشته نشانه کوچکی باشد، او هنوز چیزهای زیادی در چنته دارد تا در این مرحله از دوران حرفه‌ای خود، گزینه‌ای مطمئن برای کاور مدن باشد.

۱. مایلز گرت

بهترین بازیکن لیگ

بازیکنان دفاعی خیلی وقت‌ها به عنوان ورزشکار کاور مدن انتخاب نمی‌شوند، اما اگر مایلز گرت پس از آخرین کمپین درخشان خود شایسته آن نبود، پس من واقعاً مطمئن نیستم که او هرگز این فرصت را به دست آورد. این مایه تاسف است، زیرا پوند به پوند، به راحتی می‌توان ادعا کرد که گرت در حال حاضر بهترین بازیکن در کل NFL است.

البته، او با انتقال از براونز (Browns) به رمز (Rams)، فصل آف‌سیزن جالبی داشته است، اما من این موضوع را بیشتر دلیلی برای قرار دادن او روی کاور بازی می‌دانم. مایلز گرت قرار است در فصل آینده با انگیزه‌ای برای اثبات خود بازی کند، و نادیده گرفته شدن به عنوان ورزشکار روی کاور مدن ۲۷ ممکن است دقیقاً سوخت کافی برای تبدیل مایلز گرت به یک هیولای بزرگتر باشد… به هر طریقی.