شیک، آینده‌نگر و اغلب عجیب؛ این‌ها ۵۰ خودروی برتری هستند که تاکنون از فرانسه خارج شده‌اند.

50.رنو توئینگو آر اس ۱۳۳ (Renault Twingo RS 133)

نسخه فوق‌العاده رنو اسپورت توانست خودرویی را که در غیر این صورت کم‌جذابیت‌ترین نسل در میان چهار نسل رنو توئینگو می‌شد، نجات دهد. این شرکت یک موتور ۱.۶ لیتری با قدرت ۱۳۱ اسب بخار را در دل این خودروی کوچک شهری جای داد. این کار کمی شبیه به نصب موتور جت‌اسکی روی یک تخته موج‌سواری بود؛ نتیجه کار یک ماشین تهاجمی، شیفته‌ی دور موتور بالا و استادِ دستی‌کشیدن در اصیل‌ترین سنت فرانسوی بود که به عنوان یکی از آخرین هاچ‌بک‌های داغ، کوچک و ساده‌ای که تا به حال وجود داشته است، شناخته می‌شود.

49.سیتروئن سی۶ (Citroen C6)

اگر در اواسط دهه ۲۰۰۰ میلادی یک مدیر شرکتی نسبتاً موفق بودید، می‌توانستید خود را به هر یک از سدان‌های سایز متوسط و معمولی آلمانی مهمان کنید. یا اینکه اگر می‌خواستید تمایز خود را نشان دهید یا تظاهر کنید که ژاک شیراک (رئیس‌جمهور اسبق فرانسه) هستید، می‌توانستید یک سیتروئن C6 بخرید؛ خودرویی با شیشه‌های مقعر و سرشار از راحتی که می‌توانست بدون هیچ تلاشی، آرامش بیشتری نسبت به مرسدس بنز کلاس E، ب‌ام‌و سری ۵ یا آئودی A6 فراهم کند، در حالی که ظاهر آن به شکلی بی‌دلیل جذاب‌تر به نظر می‌رسید. این خودرو، به ناچار، یک شکست تجاری در فروش بود.

48.داراک ۲۰۰ اسب بخار (Darracq 200 HP)

برند داراک که بیش از یک قرن پیش ناپدید شد، این روزها نامی فراموش‌شده است، اما در روزهای اولیه شکل‌گیری صنعت خودرو، یک بازیگر جدی به شمار می‌رفت. این شرکت نوآور نیز بود: در سال ۱۹۰۶، خودروی مسابقه‌ای ۲۰۰ اسب بخاری آن، رکورد سرعت زمینی جدیدی را با سرعت ۱۲۲ مایل بر ساعت (۱۹۶ کیلومتر بر ساعت) ثبت کرد که در آن زمان، دست‌کمی از سرعت نور نداشت. این خودرو این کار را به کمک اولین موتور V8 خودرویی جهان انجام داد، بنابراین مانند بسیاری از چیزهای دیگر، ریشه هر موتور V8 درخشانِ پس از آن را می‌توان در فرانسه جستجو کرد.

47.فیسل وگا اچ‌کی۵۰۰ (Facel Vega HK500)

خودروی فیسل وگا HK500 بخشی از یک جریان کوچک اما غنی از خودروهای گرند تورر (جی‌تی) خاص و منحصربه‌فرد دهه‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی بود که طراحی اروپایی را با موتورهای V8 غول‌پیکر و قدرتمند آمریکایی ترکیب می‌کردند. در مورد این خودروی کمیاب ساخت پاریس، آن موتورهای V8 همان موتورهای مشهور هِمی (Hemi) شرکت کرایسلر بودند که حجم آن‌ها تا ۶.۳ لیتر و قدرتشان به ۳۶۰ اسب بخار می‌رسید. ترکیب این ویژگی با یک کابین فوق‌العاده مجلل و انواع جزئیات طراحی عجیب، مانند شیشه جلوی خمیده و جلوپنجره‌ای که از دهه ۱۹۲۰ الهام گرفته شده بود، روشی فوق‌العاده عجیب و شیک برای سفر میان قاره‌ها به شما ارائه می‌داد.

46.پژو ۵۰۵ (Peugeot 505)

به عنوان آخرین خودروی دیفرانسیل عقب با موتور درون‌سوز که توسط پژو ساخته شد، مدل زیبای ۵۰۵ برای هر سلیقه‌ای چیزی برای ارائه داشت. آیا می‌خواستید خودروهای اسپورت را در جاده‌های روستایی به چالش بکشید؟ نسخه ۲.۲ لیتری توربو با قدرت ۱۷۸ اسب بخار و شاسی فوق‌العاده‌اش به خوبی به شما پاسخ می‌داد. خانواده بزرگی داشتید؟ نسخه استیشن واگن فامیلیال (Familiale) دارای هفت صندلی بود. حتی ناوگانی از نسخه دیزلی کم‌مصرف آن، دوره کوتاه اما موفقی را به عنوان تاکسی‌های زرد نیویورک سپری کرد. کاری نبود که ۵۰۵ نتواند انجام دهد؛ البته به جز پرواز کردن.

45.تالبوت-لاگو تی۱۵۰ (Talbot-Lago T150)

تالبوت-لاگو یک شرکت مستقر در فرانسه با ریشه‌های بریتانیایی بود که توسط یک ایتالیایی مدیریت می‌شد. این سه کشور مهارت بالایی در ساخت خودروهای باشکوه دارند، بنابراین تعجبی ندارد که نمادین‌ترین مدل این شرکت، یعنی T150، به طرز شگفت‌آوری زیبا بود؛ به ویژه با بدنه موسوم به «قطره اشک» (Teardrop) که توسط فیگونی و فالاسچی طراحی شده بود. امروزه، کلکسیونرها هنگامی که یکی از این خودروها در یک حراجی عرضه می‌شود، با کمال میل مبالغی هشت‌رقمی (به دلار) برای آن پرداخت می‌کنند. ما آن‌ها را سرزنش نمی‌کنیم.

44.ماترا دجت (Matra Djet)

خودروی ماترا دجت که در ابتدا تحت برند فراموش‌شده‌ی «رنه بونت» فروخته می‌شد، امروزه چندان در یادها نمانده است، اما نقطه عطف مهمی را در تاریخ خودرو ثبت کرد: این کوپه بسیار زیبا با شکست دادن لامبورگینی میورا در ورود به بازار با فاصله چهار سال، اولین خودروی جاده‌ای موتور وسط دنیا بود. موتور مذکور یک پیشرانه چهار سیلندر نسبتاً ساده متعلق به رنو بود، اما از آنجایی که نسخه‌های آخر آن ۱۰۳ اسب بخار قدرت تولید می‌کردند و وزن دجت تقریباً به اندازه یک ذره غبار بود، برای زمان خود خودرویی به طرز چشمگیری سریع به شمار می‌رفت.

43.سیتروئن دی‌اس۳ ریسینگ (Citroen DS3 Racing)

اگر بیشتر هاچ‌بک‌های داغ کوچک در اوایل دهه ۲۰۱۰ به اندازه کافی جلب توجه نمی‌کردند، خودروی نسخه محدود سیتروئن DS3 Racing – که بیشتر به رنگ مشکی با جزئیات نارنجی چشم‌نواز یافت می‌شد – خودروی مناسبی برای شما بود. البته این خودرو اصلاً از آن مدل‌هایی نبود که فقط ظاهر داشته باشد و در عمل حرفی برای گفتن نداشته باشد: حتی امروزه نیز قدرت ۲۰۴ اسب بخار برای خودرویی به اندازه یک سگ کوچک، بسیار زیاد است. پانزده سال پیش، این قدرت، مدل کمیاب DS3 Racing را به یک موشک جیبی واقعی تبدیل کرده بود.

42.پژو ۴۰۵ ام‌آی۱۶ (Peugeot 405 Mi16)

سدان‌های اسپورتِ مقرون‌به‌صرفه، دسته‌ای از خودروها هستند که جاب خالی آن‌ها بسیار حس می‌شود؛ کلاسی که در اواخر دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ میلادی در حال شکوفایی بود و یکی از بهترین‌های این گروه، پژو ۴۰۵ Mi16 بود. این خودرو که متعلق به دوران اوج مهندسی هندلینگ پژو است، بدنه طراحی‌شده توسط پینین‌فارینا را به همراه تجهیزات اسپورتِ اضافه، یک موتور چهار سیلندر شیفته‌ی دورهای بالا و نامی که شبیه به یک شاخه مخفی از سرویس‌های امنیتی بود، به همراه داشت؛ در حالی که به راحتی یک خانواده استاندارد و فرزندانشان را جابجا می‌کرد. چرا دیگر خودروهایی مانند این نمی‌توانند وجود داشته باشند؟

41.سیتروئن مهاری (Citroen Mehari)

ساختار و استخوان‌بندی کارآمد مدل ژیان (2CV) را بگیرید و بدنه پلاستیکی جدیدی روی آن بکشید که به نظر می‌رسد از یک انبار باغچه دزدیده شده است؛ این دقیقاً همان روشی است که سیتروئن با آن خودروی کاربردی کوچک مهاری را خلق کرد. هرچند این خودرو با نگاهی به کاربردهای نظامی توسعه یافته بود، اما ما دوست نداشتیم شانس خود را در یک میدان جنگ سوار بر آن امتحان کنیم؛ خوشبختانه، این خودرو برای گشت‌وگذار در تفریحگاه‌های آفتابی جنوب فرانسه بسیار مناسب‌تر بود و به طور کلی روز هر کسی را که آن را می‌دید، شاداب می‌کرد.

40.رنو اسپورت اسپایدر (Renault Sport Spider)

مدل اسپورت اسپایدر، محصولی از دوره‌هایی است که رنو به صورت دوره‌ای کمی دیوانه می‌شود؛ یک رودستر موتور وسط و فاقد امکانات اولیه از شرکتی که تا پیش از آن هرگز به فروش چنین چیزی فکر هم نکرده بود. این خودرو بدشانسی آورد که چند ماه زودتر از لوتوس الیزه اصلی عرضه شد؛ خودرویی که از نظر مفهومی مشابه و در نهایت خودروی بهتری بود. با این حال، آیا ۳۰ سال بعد، اسپورت اسپایدر با آن درهای خفاشی و موتور پرجنب‌وجوش کلیو ویلیامز، گزینه جذاب‌تری به نظر نمی‌رسد؟

39.سیتروئن آمی مدرن (Citroen Ami – modern)

اگر طی چند سال گذشته برای تعطیلات به هر یک از شهرهای شلوغ اروپایی سفر کرده باشید، محبوبیت این جعبه پلاستیکی موتوردار از چشم شما دور نمانده است. البته این توصیف ما از روی بدخواهی نیست؛ این وسیله واقعاً از پلاستیک ساخته شده و شبیه به یک جعبه شکل داده شده است. این خودرو با سقف سرعت ۲۸ مایل بر ساعت (۴۵ کیلومتر بر ساعت)، طبق تمام قوانین باید مایه خنده می‌شد، اما شرط می‌بندیم که نمی‌توانید شیفته‌ی چهره خندان، چراغ‌های حشره‌مانند و ابعاد بسیار کوچک آن نشوید.

38.رنو توئیزی (Renault Twizy)

البته سیتروئن اولین شرکت فرانسوی نیست که به دنیای میکرواوتوهای (خودروهای بسیار کوچک) عجیب و غریب ورود کرده است. این کشور اکوسیستم غنی و کاملی از آن‌ها را دارد، اما آخرین نمونه‌ای که موج واقعی در بریتانیا ایجاد کرد، رنو توئیزی بود؛ یک خودروی برقی شیک و تخم‌مرغی شکل برای سفرهای درون‌شهری با صندلی‌های پشت سر هم (۱+۱) و گزینه درهای خفاشی تا در صورتی که خواستید یک میدان (یا پیچ مویی موناکو) را با سرعت بالا دور بزنید، از خودرو بیرون نیفتید.

37.ونچوری آتلانتیک (Venturi Atlantique)

هنگام عرضه در دهه ۱۹۹۰ میلادی، این خودرو اغلب «فراری فرانسوی» نامیده می‌شد که شاید لقبی نسبتاً سخاوتمندانه برای ونچوری آتلانتیک بود؛ حتی اگر نسخه بیتوربو سال ۱۹۹۸ قدرت مناسب ۳۰۶ اسب بخار را از موتور ۳.۰ لیتری V6 (موتور مشترک پژو-رنو-ولوو) خود استخراج می‌کرد. شاید لقب «لوتوس اسپریت فرانسوی» مناسب‌تر بود، اگرچه بسیاری از منتقدان آن زمان می‌گفتند ونچوری کیفیت ساخت بهتر و سواری دلنشین‌تری نسبت به لوتوس دارد. ظاهر آن نیز برای تماشا فوق‌العاده بود؛ بنابراین مایه تاسف بیشتر است که این خودرو تا حد زیادی در خارج از فرانسه بدون برجا گذاشتن اثری ناپدید شد.

36.سیتروئن ایکس‌ام (Citroen XM)

در زمان عرضه این خودرو در سال ۱۹۸۹، علاقه‌مندان به سیتروئن‌های بزرگ، مدل جدید XM را به دلیل تعدیل شدن و کاهش ویژگی‌های خاص در مقایسه با مدل‌های پیشین یعنی CX و DS سرزنش کردند. اما اکنون با نگاه به گذشته، به سختی می‌توان فهمید که آن‌ها درباره چه چیزی صحبت می‌کردند: طراحی هاچ‌بکِ گُوه‌ای شکلِ XM کاملاً با خودروهای سدان آن زمان متفاوت بود و همچنان سیستم تعلیق هیدروپنوماتیک معروف و فضای داخلی بسیار وسیع به همراه فرمان تک‌شاخه عجیب و غریب را حفظ کرده بود. این خودرو حتی در خارج از فرانسه یک شکست کامل در فروش بود؛ دیگر یک سیتروئن بزرگ چقدر می‌تواند اصیل باشد؟

35.رنو آلپاین جی‌تی‌ای / آ۶۱۰ (Renault Alpine GTA/A610)

اگر در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ میلادی یک خودروی اسپورت موتور عقب می‌خواستید اما متوجه می‌شدید که بدنه پورشه ۹۱۱ به اندازه کافی برای سلیقه شما پلاستیکی نیست، رنو آلپاین GTA و مدل بعدی آن یعنی A610 به معنای واقعی کلمه تنها انتخاب شما بودند. فارغ از مواد اولیه غیرلوکس، این‌ها خودروهایی واقعاً توانمند بودند که در آن زمان به خاطر هندلینگ درگیرکننده و در عین حال پایدارشان تحسین می‌شدند و با توجه به اینکه مدل بعدی یعنی A610 با موتور ۳.۰ لیتری توربو ۲۴۷ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد، به طرز جدی سریع بودند. آن‌ها حتی در خانه خود یعنی فرانسه نیز در مقایسه با پورشه یک انتخاب بسیار خاص و محدود بودند؛ آن‌قدر خاص که نسخه اولیه آلپاین نتوانست فراتر از سال ۱۹۹۵ دوام بیاورد.

34.ماترا رانچو (Matra Rancho)

عبارت «فراتر از زمان خود» اصطلاحی است که در مورد برخی خودروهای فرانسوی زیاد به کار می‌رود، اما این اصطلاح واقعاً برازنده ماترا رانچو محصول سال ۱۹۷۷ است. این خودرو زیربنای سوپرمینی سیمکا ۱۱۰۰ را با طراحی آفرودِ خشن و سرسخت ترکیب کرد؛ یعنی دهه‌ها قبل از اینکه چنین ترکیبی در کراس‌اوورهای مدرن امروزی رایج شود. تفاوت بزرگ رانچو در این است که در عمل نیز در مسیرهای خارج از جاده عملکرد نسبتاً خوبی داشت و بر خلاف کراس‌اوورهای امروزی، دارای شخصیتی واقعی بود.

33.پژو ۲۰۸ جی‌تی‌آی توسط پژو اسپورت (Peugeot 208 GTi by Peugeot Sport)

تا سال ۲۰۱۲، پژو بیش از ۲۰ سال بود که هیچ هاچ‌بک داغ و مناسبی را روانه بازار نکرده بود و به نظر می‌رسید که دیگر هرگز این کار را نخواهد کرد. با این حال، در آن سال، شرکت ناگهان به یاد آورد که زمانی در ساخت هاچ‌بک‌های داغ کاملاً ماهر بوده است و با مدل جدید ۲۰۸ GTi تکانی به این کلاس خودرویی داد. نسخه استاندارد خودرو خوب بود، اما نسخی که نام طولانی «پژو ۲۰۸ جی‌تی‌آی توسط پژو اسپورت» را یدک می‌کشید و چند سال بعد با قدرت بیشتر و تغییرات متعدد در شاسی از راه رسید، کاملاً درخشان و بی‌نقص بود.

32.پژو آرسی‌زد آر (Peugeot RCZ R)

پس از سال‌ها تولید خودروهایی توسط پژو که ظاهر آن‌ها به اندازه یک موش کور برهنه خوشایند بود، ورود مدل خوش‌تراش RCZ در سال ۲۰۰۹ مانند استشمام یک هوای تازه بود. تنها چیزی که نیاز بود، یک تجربه رانندگی متناسب با این ظاهر بود که آن هم با نسخه ۲۶۶ اسب بخاری R در سال ۲۰۱۳ محقق شد. نسخه R با تعلیق پایین‌تر و سفت‌تر، قدرت بیشتر و دیفرانسیل لغزش محدود (LSD)، به RCZ کمک کرد تا نه تنها به یکی از زیباترین، بلکه به یکی از خوش‌فرمان‌ترین کوپه‌های زمان خود تبدیل شود.

31.سیتروئن ساکسو وی‌تی‌اس (Citroen Saxo VTS)

اصلاً مبالغه نیست اگر بگوییم برای نسل خاصی که با نوعی از مجلات خودرویی بزرگ شدند که امروز دیگر نمی‌توان آن‌ها را منتشر کرد، سیتروئن ساکسو VTS کوچک به اندازه هر سوپراسپورت معاصری، مایه دلبستگی و آرزو بود. این خودرو که خرید، بیمه و تقویت کردن آن ارزان بود، وضعیت امروزی خود را به عنوان یک خودروی کالت و محبوب در میان جامعه خودروهای سفارشی تثبیت کرد؛ موضوعی که این واقعیت را کمی پنهان می‌کند که ساکسو درست پس از خروج از کارخانه و بدون هیچ تغییری، خودرویی کاملاً لذت‌بخش برای رانندگی بود.

30.پژو ۵۰۴ (Peugeot 504)

پژو ۵۰۴ در اروپا موفق بود، اما در آفریقا چیزی در حد یک پدیده به شمار می‌رفت. مهندسی ساده اما مستحکم، ارتفاع زیاد از سطح زمین و تعداد زیاد نسخه‌های مشتق‌شده از آن به این معنی بود که در قاره‌ای بزرگ و اغلب کم‌جمعیت با شبکه جاده‌ای ناهموار و مناطق سخت‌گذر فراوان، این خودرو هزاران نفر را جابجا کرد و بر جاده‌ها از کازابلانکا تا کیپ‌تاون فرمانروایی نمود. ۵۰۴ در آفریقا آن‌قدر محبوب بود که تولید آن در نیجریه تا سال ۲۰۰۶ ادامه داشت؛ یعنی ۳۸ سال پس از آنکه تولید آن در فرانسه آغاز شده بود.

29.رنو توئینگو ای-تک (Renault Twingo E-Tech)

طراحی خودروهای رترو (الهام‌گرفته از گذشته) اگر به درستی انجام شود، اتفاق بسیار زیبایی است و رنو توئینگو برقی جدید – که از مدل اصلی دهه ۹۰ با آن چهره قورباغه‌ای الهام گرفته شده – یک طراحی رترو است که به بهترین شکل ممکن انجام شده است. این خودرو پس از مدل‌های احیاشده رنو ۵ و رنو ۴ در خط تولید خودروهای برقی رترو و پرطرفدار رنو قرار می‌گیرد و از نظر حس لذت خالص و آشکاری که با دیدن آن به ما دست می‌دهد، ممکن است موفق‌ترین نمونه تا به امروز باشد. بهترین بخش آن؟ برخلاف مدل اصلی، این نسخه به بریتانیا نیز خواهد آمد.

28.آلپاین آ۱۱۰ کلاسیک (Alpine A110 – classic)

مدل اصلی آلپاین A110 با موتور رنو، خودرویی جمع‌وجور، سبک‌وزن و به طرز شگفت‌آوری زیبا بود که به خودی خود وسیله‌ای بسیار مطلوب به شمار می‌رفت؛ و این تازه بدون در نظر گرفتن دستاوردهای آن است. وزن کم و ساختار موتور عقبِ مناسب برای چسبندگی، آن را به یک اهریمن مطلق در مراحل رالی اروپا تبدیل کرد؛ به طوری که A110 برنده اولین دوره مسابقات قهرمانی رالی جهان (WRC) در سال ۱۹۷۳ شد و نام آلپاین را به عنوان نیرویی قدرتمند در مسابقات اتومبیل‌رانی تثبیت کرد.

27.سیمکا ۱۱۰۰ تی‌آی (Simca 1100 Ti)

سیمکا ۱۱۰۰ که در سال ۱۹۷۴ عرضه شد، اغلب توسط افراد سخت‌گیر به عنوان اولین هاچ‌بک داغ «واقعی» نام برده می‌شود که بیش از یک سال زودتر از فولکس‌واگن گلف GTI به بازار آمد. البته افراد سخت‌گیرتر می‌دانند که خودروی اوتوبیانکی A112 آبارت حتی زودتر از آن به این جایگاه رسیده بود، اما سیمکا با قدرت ۸۲ اسب بخاری خود (که با استانداردهای هاچ‌بک سال ۱۹۷۴ بسیار زیاد بود)، عملکرد آبارت را کاملاً تحت‌الشعاع قرار داد و نشانه‌ای اولیه از این بود که فرانسه قرار است در این کلاس نوظهور هاچ‌بک‌های داغ، عملکرد بسیار خوبی داشته باشد.

26.پژو ۲۰۵ تی۱۶ (Peugeot 205 T16)

مدل T16 که فقط نام و طراحی کلی خود را از مدل ۲۰۵ وام گرفته بود، یکی از ماندگارترین خودروهایی بود که برای دنیای جنون‌آمیز مسابقات رالی گروه B توسعه یافت؛ کلاسی که در سال‌های ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶ کاملاً در اختیار این خودرو بود، پیش از آنکه به سراغ فتح رالی داکار برود و در مسابقات هیل کلایمب پایکس پیک (Pikes Peak) به مقام دوم دست یابد. این یک دوره درخشش جدی است و قوانین هومولوگاسیون (تاییدیه فنی) به این معنی بود که ۲۰۰ نفر فرصت خرید نسخه جاده‌ای آن را پیدا کردند؛ یک خودروی اسپورت دو دیفرانسیل، موتور وسط و توربوشارژر با قدرت ۱۹۷ اسب بخار که تقلیدی باورنکردنی از یک سوپرمینی شهری ارائه می‌داد.

25.Peugeot 306 GTi-6

تا به حال فکر کرده‌اید که عدد «۶» در انتهای نام مدل 306 GTi-6 به چه چیزی اشاره دارد؟ موضوع فقط این بود که این خودرو به یک جعبه‌دنده شش‌سرعته مجهز شده بود؛ همین و بس. دنیای هاچ‌بک‌های داغ در سال ۱۹۹۶ فضای بسیار ساده‌تری بود، اما مدل ۱۶۷ اسب بخاری GTi-6 از همین سادگی بهترین بهره را برد تا مجموعه‌ای کاملاً جذاب و فریبنده خلق کند. این خودرو با داشتن رقبایی همچون گلف جی‌تی‌آی نسل سه (Mk3 Golf GTi) که پایین‌تر از حد انتظار ظاهر شده بود و فورد اسکورت آر‌اس۲۰۰۰ نسل پنج (Mk5 Escort RS2000) که ناامیدکننده بود، مانند یک نقطه امید درخشان در دوران تاریک هاچ‌بک‌های داغ می‌درخشید.

24.Citroen CX

جایگزین کردن خودرویی که به اندازه مدل دی‌اس (DS) به صورت جهانی مورد ستایش و محبوبیت قرار گرفته بود، کار چندان کوچکی برای سیتروئن نبود؛ اما این شرکت در سال ۱۹۷۴ با عرضه مدل CX به خوبی از عهده این مأموریت برآمد. این خودرو سیستم تعلیق هیدروپنوماتیک فوق‌العاده نرم و شناور خود را حفظ کرد و با ارائه یکی از عجیب‌ترین و دیوانه‌وارترین کابین‌های دوران خود، سطح شگفتی و غرابت را بالاتر برد. در همین حال، طراحی آیرودینامیک و گُوه‌ای شکلِ بی‌نقص آن به طرز جسورانه‌ای مدرن بود و نسخه‌های توربوی بعدی، عملکردی را به آن بخشیدند که می‌توانست به راحتی ب‌ام‌و را به چالش بکشد. این ماشین یک خودروی همه‌فن‌حریف و واقعاً عالی بود؛ البته زمانی که به درستی کار می‌کرد.

23.Renault Espace

در سال ۱۹۸۴، مدت‌ها قبل از اینکه عبارت «خودروی چندمنظوره یا استیشن واگن» به معنای کنایه‌ایِ «من دیگر از زندگی دست کشیده‌ام» تبدیل شود، رنو اسپاس به عنوان یک خودروی انقلابی دیده می‌شد. این خودرو با طراحی یکپارچه (تک‌جعبه‌ای)، شاسی گالوانیزه، بدنه کامپوزیتی و صندلی‌های فوق‌العاده انعطاف‌پذیر و قابل تغییر، به عنوان پدیده بزرگ بعدی صنعت خودرو مورد تحسین قرار گرفت؛ پیش از آنکه ارتباط این کلاس از خودروها (MPV) با کارهای روزمره و خسته‌کننده زندگی خانوادگی، جذابیت آن را به طور کامل از بین ببرد. اما نکته اینجاست: این روزها خانواده‌های پرجمعیت به جای آن از خودروهای شاسی‌بلند (SUV) استفاده می‌کنند، و این یعنی مدل اصلی رنو اسپاس با طی کردن یک چرخه کامل، دوباره به یک خودروی جذاب و باکلاس تبدیل شده است.

22.Renault 5 (original)

در ظاهر، هیچ ویژگی خاص یا حتی موضوع چندان جالبی در مورد رنو ۵ اصلی وجود ندارد. این ماشین یک خودروی سوپرمینی دیفرانسیل جلو بسیار معمولی بود، اگرچه از اولین نمونه‌های نسل خود به شمار می‌رفت. آنچه این خودرو را متمایز و بزرگ می‌کند، روشی است که به زیبایی تمام ویژگی‌های دوست‌داشتنی خودروهای کوچک فرانسوی را در خود جای داده است: طراحی هوشمندانه و دقیق، زیربنای ساده اما قابل اعتماد، و توانایی ایجاد سرگرمی و لذت رانندگی زمانی که تصمیم می‌گیرید به سبک اصیل فرانسوی با حداکثر سرعت و فشار ممکن با آن رانندگی کنید.

21.Renault Clio Williams

رنو که این مدل را به عنوان یک نسخه ویژه برای کسب تاییدیه فنی مسابقات رالی (هومولوگاسیون) در نظر گرفته بود، تنها نیاز به ساخت ۲۵۰۰ دستگاه از کلیو ویلیامز داشت تا آن بند قانونی را تایید کند. بنابراین، این واقعیت که تقاضا آن‌قدر بالا بود که در نهایت حدود پنج برابر آن تعداد ساخته شد، گویای همه‌چیز است. این خودرو با یک موتور ۲.۰ لیتری ۱۶ سوپاپ شیفته‌ی دورهای بالا، وزن خالص ۹۹۰ کیلوگرمی و آن گلگیرهای به طور هدفمند برآمده، مدرک دیگری بود بر اینکه فرانسه کشور مرجع برای هاچ‌بک‌های کوچک و تهاجمی است. ارتباط نام این خودرو با تیم فرمول یک رنو بیشتر یک ترفند بازاریابی بود، اما جذابیت آن را بیش از پیش افزایش داد.

20.RenaultSport Clio 182 Trophy

خودروی رنو اسپورت کلیو پادشاه شکست‌ناپذیر هاچ‌بک‌های داغ کوچک در دهه ۲۰۰۰ میلادی بود، و هیچ‌کدام از آن‌ها بهتر از نسخه تروفی (Trophy) نبودند. این نسخه محدود که بر پایه مدل سبک‌وزن و فوق‌العاده جذاب کلیو ۱۸۲ کاپ (Clio 182 Cup) ساخته شده بود و تنها در بریتانیا و سوئیس عرضه شد، از کمک‌فنرهای دارای مخزن بیرونی در چرخ‌های جلو بهره می‌برد که از خودروی مسابقه‌ای کلیو کاپ قرض گرفته شده بود. چنین سیستم تعلیق فوق‌العاده پیچیده و گران‌قیمتی هیچ دلیلی برای نصب شدن روی یک کلیو جاده‌ای و معمولی نداشت، اما تأثیرات آن بر روی کیفیت سواری و هندلینگ خودرو واقعاً چشمگیر و خیره‌کننده بود.

19.Renault Twingo (first generation)

فرانسه از دیرباز ثابت کرده است که خودروهای کوچک و ارزان‌قیمت لزوماً نباید جعبه‌های بی‌روح و ملال‌آور باشند، و خودروهای کمی وجود دارند که این موضوع را به خوبی رنو توئینگو اصلی خلاصه کنند. این خودرو که متاسفانه هرگز در بریتانیا فروخته نشد، از نظر زیربنایی همانند خودروهای شهری معمولی دهه ۹۰ میلادی بود، اما این موضوع زمانی که خودرو دارای یک کابین هوشمند و بهینه از نظر فضا و ظاهری بود که می‌توانست حتی سرسخت‌ترین افراد بدبین را هم به یک لبخند بزرگ و احمقانه وادار کند، دیگر اهمیتی نداشت. این ماشین به سادگی مظهر خوشبختی روی چهار چرخ است.

18.Bugatti Type 35

بوگاتی تایپ ۳۵ و نسخه‌های مختلف مشتق شده از آن می‌توانند ادعای جدی بر عنوان موفق‌ترین خودروی مسابقه‌ای تمام دوران داشته باشند. در طول نیمه دوم دهه ۱۹۲۰ و اوایل دهه ۱۹۳۰، تصور می‌شود که این خودرو چیزی بین ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ مسابقه را فتح کرده است. این نرخ موفقیت باورنکردنی به تنهایی برای توجیه حضور آن در این لیست کاملاً کافی است؛ این واقعیت که تایپ ۳۵ ظاهر فوق‌العاده زیبایی برای تماشا دارد، صرفاً به عنوان یک امتیاز ویژه و جذابیت مضاعف روی این موفقیت‌ها قرار می‌گیرد.

17.Peugeot 106 Rallye

پژو ۱۰۶ رالی اصلی، شاهدی راهراه و مجهز به رینگ‌های فولادی بر این مدعاست که هاچ‌بک‌های داغ برای به هیجان آوردن راننده نیازی به اعداد قدرت بزرگ ندارند؛ این خودرو مجهز به یک موتور بسیار کوچک ۱.۳ لیتری بود (حجمی که آن را برای کلاس پایه خودروهای رالی واجد شرایط نگه می‌داشت) که تنها ۱۰۰ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد. با این حال، این خودرو با وزن تنها ۸۲۵ کیلوگرم، تقریباً هم‌وزن یک وعده شام مفصل روز تعطیل بود. این وزن کم در ترکیب با ویژگی شیفته‌ی دور موتورِ آن پیشرانه کوچک و یک جعبه‌دنده ضریب‌دنده کوتاه و تیز، از آن دسته خودروهایی بود که می‌توانستید در همه جا با حداکثر توان با آن رانندگی کنید بدون اینکه لبخند از روی لب‌هایتان محو شود.

16.Renault 5 E-Tech

به جرات می‌توان گفت که طراحی خودروهای رترو (الهام‌گرفته از گذشته) به همان اندازه‌ای که شکست‌های بزرگی به همراه داشته، موفقیت‌های چشمگیری نیز ثبت کرده است؛ اما خوشبختانه رنو با احیای رنو ۵ برقی جدید نه تنها به موفقیت دست یافت، بلکه استانداردهای این کلاس را جابجا کرد. این خودرو تبلور تخصص فرانسه در ساخت خودروهای کوچک است که در تمام زمینه‌ها عالی عمل می‌کند؛ طراحی درخشان، هندلینگ سرگرم‌کننده، نمای داخلی شیک و قیمت رقابتی. اصلاً جای تعجب نیست که در گوشه و کنار اروپا از همین حالا تعداد بی‌شماری از این خودروها دیده می‌شود، درست همان‌طور که ۵۰ سال پیش در مورد رنو ۵ اصلی صادق بود.

15.Renault Avantime

به طور صریح، خودرویی به اندازه رنو آوانتایم که ظاهر آن باعث سردرد و شگفتی می‌شود، اصلاً حق تقدمی برای وجود داشتن ندارد، چه رسد به اینکه در چنین جایگاه بالایی از این لیست قرار گیرد. یک کوپه بزرگ و جادار گرند تورینگ که در عین حال یک خودروی شاسی‌بلند و چندمنظوره با ارتفاع بالا بود؛ چه کسی چنین چیزی خواسته بود؟ ظاهراً هیچ‌کس، زیرا آوانتایم یک فاجعه کامل در آمار فروش بود. با این حال، این خودرو مانند تکه‌ای از سینمای سورئالیستی فرانسه، شاید چندان منطقی به نظر نرسد، اما واقعاً سرشار از یک سبک عجیب ولی غیرقابل انکار و جذاب است.

14.Citroen Traction Avant

ارزشش را دارد که نگاهی به لیست فناوری‌هایی بیندازیم که سیتروئن تراکسیون آوان در آن‌ها پیشگام بوده است. این خودرو در زمان عرضه در سال ۱۹۳۴، اولین خودروی به تولید انبوه رسیده با سیستم دیفرانسیل جلو، ساختار بدنه یکپارچه (شاسی و بدنه سرهم)، سیستم تعلیق مستقل برای هر چهار چرخ و ترمزهای هیدرولیکی بود؛ به عبارت دیگر، این‌ها هنوز هم فرمول پایه‌ای برای ساخت خودروها در بیشتر نقاط جهان پس از نزدیک به یک قرن هستند. زمانی که تولید این خودرو در سال ۱۹۵۷ متوقف شد، بیشتر خودروهای دیگر هنوز به سطح فناوری‌های آن نرسیده بودند.

13.Peugeot 406 Coupe

این خودرو سندی است بر اینکه با یک تنظیمات خوب و اصیل روی شاسی و کمی ذوق طراحی ایتالیایی، می‌توان زیربناهای معمولی و نه‌چندان خاص را به چیزی سرشار از سبک، زیبایی و جذابیت برای راننده تبدیل کرد. نسخه استاندارد سدان پژو ۴۰۶ خودروی شایسته‌ای بود اما ویژگی خارق‌العاده‌ای نداشت، اما پژو برای تبدیل کردن آن به یک نسخه کوپه، فاصله عرضی چرخ‌ها را افزایش داد، فنرها و کمک‌فنرها را مجدداً تنظیم کرد و طراحی آن را به شرکت پینین‌فارینا واگذار کرد تا بدنه‌ای کشیده و خوش‌تراش خلق کند که ارزشش بسیار فراتر از یک ۴۰۶ معمولی با دو در کمتر بود. نتیجه کار یکی از دوست‌داشتنی‌ترین کوپه‌های دوران طلایی دهه ۱۹۹۰ میلادی در این کلاس خودرویی شد.

12.Renault 5 Turbo

به عنوان اولین و به جرات دیوانه‌وارترین خودرو از موج کوچک نسخه‌های ویژه هومولوگاسیون دهه ۱۹۸۰ که خود را به شکل هاچ‌بک‌های روزمره درآورده بودند، رنو ۵ توربو اصلی شاید مجنون‌ترین خودرو در میان تمام هم‌دوران‌های خود باشد. این خودرو بدون سیستم ایمنی دیفرانسیل عقب (چهار چرخ محرک) عرضه شده است، به این معنی که وقتی آن موتور کوچک ۱.۴ لیتری توربو تمام قدرت بوست خود را وارد مدار می‌کند، شما در خودرویی با فاصله محوری کوتاه و پهن و بدون هیچ‌گونه سیستم کمکی راننده، کاملاً با مهارت خود تنها هستید. با این حال، دست‌کم می‌توانستید در حالی که منتظر هستید تا کسی شما را از میان بوته‌های کنار جاده بیرون بکشد، از تماشای طراحی داخلی کاملاً دیوانه‌وار آن لذت ببرید.

11.Bugatti Chiron

از زمان اختراع اتومبیل کمی بیش از ۱۰۰ سال طول کشید تا یک خودروی قانونی جاده‌ای بتواند سد سرعت ۲۰۰ مایل بر ساعت را بشکند. سرعت پیشرفتی که توسط بوگاتی در دهه ۲۰۰۰ میلادی آغاز شد به حدی بود که تنها کمی بیش از ۳۰ سال طول کشید تا این سقف به ۳۰۰ مایل بر ساعت افزایش یابد، و به درستی، این یکی از خودروهای این شرکت فرانسوی بود که موفق به انجام این کار شد. مدل شیرون شاید به اندازه نسل پیش از خود (ویرون) کاملاً تغییردهنده بازی نبوده باشد، اما این موضوع هیچ‌گونه از ارزش این شاهکار عظیم مهندسی کم نمی‌کند.

10.Citroen 2CV

تعداد کمی از خودروها فراتر از یک وسیله حمل و نقل ساده رفته و به بخشی از هویت ملی یک کشور تبدیل می‌شوند، اما سیتروئن 2CV (ژیان) یکی از آنهاست. این خودرو که به مدت ۴۲ سال بدون وقفه تولید شد، اگر در یک صفحه تلویزیون یا پرده سینما دیده شود، روشی کاملاً مطمئن برای گفتن این جمله است که «این سکانس در فرانسه روایت می‌شود»، دقیقاً مانند نشان دادن نمای متمرکزی از برج ایفل یا یک نان کرواسان. این یک میراث بسیار بزرگ برای خودرویی است که در ابتدا به عنوان یک وسیله ساده برای جابجایی توده‌های مردم طراحی شده بود. بله، همچنین توصیف معروف آن: چهار نفر، کلاه‌ها، تخم‌مرغ‌ها، زمین شخم‌زده و غیره و غیره.

9.Renault 4

مدل ژیان (2CV) ممکن است به عنوان یک نماد فرهنگی، یادآور اصالت فرانسوی باشد، اما ما بر این باوریم که رقیب بزرگتر آن یعنی رنو ۴، خودروی مهم‌تر و کمی جذاب‌تر است. رنو ۴ که در تعداد بسیار بیشتری نسبت به سیتروئن ساخته شد و در دوره‌های مختلف در اروپا، آفریقا، آمریکای شمالی و جنوبی و اقیانوسیه به تولید رسید، به یک اندازه هم به عنوان یک خودروی شهری شیک و کاربردی در پاریس و هم به عنوان یک وسیله نجات‌بخش، سخت‌کوش و قابل اعتماد برای جوامع دورافتاده در سراسر جهان کارایی داشت. خودروهای کمی توانسته‌اند به این اندازه به نقاط مختلف جهان خدمت کنند و در عین حال، ظاهری چنین جذاب و بی‌پیرایه داشته باشند.

8.Renault Clio V6

جد این خودرو، یعنی مدل ۵ توربو، به یک دلیل بسیار خوب ساخته شد؛ این خودرو قرار بود به رنو در مسابقات رالی کمک کند. با این حال، مدل کلیو V6 که در آن سوپرمینی محبوب رنو به طور کامل بازمهندسی شد تا به یک خودروی موتور وسط و دیفرانسیل عقب تبدیل شود و یک موتور ۳.۰ لیتری V6 در آن قرار گیرد، هیچ دلیل خاصی برای وجود داشتن نداشت جز اینکه «چون تواناییش را داشتند». صراحتاً، ما آرزو می‌کردیم خودروهای بیشتری با این طرز تفکر به مرحله تولید می‌رسیدند، زیرا کلیو V6 یک اثر پر سر و صدا، سرکش و ستایشی برای لذت بردن، صرفاً به خاطر خودِ لذت است.

7.Bugatti Type 57SC Atlantic

آیا واقعاً نیازی هست که این خودرو را توضیح دهیم؟ آیا به ظاهر آن نگاه کرده‌اید؟ آیا تا به حال چیزی زیباتر از این، ساخته‌شده توسط دست بشر دیده‌اید؟ تابلوی مونا لیزا یا کلیسای جامع سنت پل را فراموش کنید؛ از قضا، این خودرو ماشینی است که خود ثابت می‌کند هوش مصنوعی هرگز نخواهد توانست آنچه را که ما کیسه‌های گوشتی پر از خون و استخوان قادر به خلقش هستیم، بازسازی کند. اگر این موضوع به افسانه‌ای بودن آن اضافه نمی‌کرد، تقریباً مایه تأسف بود که تنها چهار دستگاه از آن ساخته شد و امروزه تنها سرنوشت سه دستگاه از آن‌ها مشخص است.

6.Renault Megane R26.R

خودروی رنو مگان R26.R کاملاً برخلاف منطق حرکت می‌کند. اگر قرار است یک خودروی هاچ‌بک داشته باشید، چرا باید بخواهید که صندلی‌های عقب نداشته باشد و صندوق عقب آن از قبل با یک قفسه حفاظتی (رول کیج) پر شده باشد؟ و اگر می‌خواهید یک خودروی دونفره سرسخت داشته باشید، چرا باید بخواهید که یک هاچ‌بک دیفرانسیل جلو باشد؟ با این حال، تفکر منطقی تنها پس از چند دقیقه نشستن پشت فرمان یکی از این خودروهای پر از برچسب و تناقض‌های متحرک، از شیشه‌های پلی‌کربنات آن به بیرون پرتاب می‌شود؛ زیرا این خودرو یکی از کامل‌ترین و درگیرکننده‌ترین خودروهای اسپورت قرن بیست و یکم است.

5.Citroen SM

همکاری فرانسه و ایتالیا برای ساخت یک خودروی بزرگ گرند تورر (جی‌تی) همیشه به یک اندازه فریبنده و گیج‌کننده بود، و این دقیقاً همان چیزی است که با سیتروئن SM فوق‌العاده زیبا، مجهز به موتور V6 مازراتی و سیستم تعلیق هیدرولیکی به دست می‌آورید. تماشای این خودرو به همان اندازه باشکوه و رانندگی با آن به همان اندازه لذت‌بخش است که تصور می‌کنیم مالکیت واقعی آن می‌تواند باعث سردردهای شدید شود. با این حال، یک چیز مطمئن است: زندگی با یک سیتروئن SM هرگز و به هیچ وجه کسل‌کننده نخواهد بود.

4.Alpine A110 (modern)

این یک تصمیم شجاعانه از سوی رنو بود که برند آلپاین را احیا کند؛ برندی که تنها خوره‌های قدیمی مسابقات رالی با خوشحالی آن را به یاد می‌آوردند. و حتی شجاعانه‌تر این بود که در زمان کوچک شدن بازار خودروهای اسپورت، این کار را با بازسازی مدرنی از مدل A110 انجام داد. با این حال، چقدر خوشحالیم که این کار را انجام داد؛ مدل مدرن A110 یک پدیده بی‌نظیر و درخشان است؛ یادآوری برای لذت‌های ساده‌ی ناشی از قدرت متوسط و وزن کم، و یکی از کامل‌ترین و دقیق‌ترین خودروهای اسپورت تمام دوران.

3.Peugeot 205 GTi

ما بررسی نکرده‌ایم که مدل 205 GTi در صدر چند لیست از «برترین هاچ‌بک‌های داغ تاریخ» قرار گرفته است، زیرا احتمالاً اگر این کار را می‌کردیم تمام روز وقتمان را می‌گرفت. با این حال، این موضوع دلیلی دارد؛ از وزن کم آن گرفته تا سیستم تعلیق بسیار دقیق و موتورهای چهار سیلندر پرجنب‌وجوش و پرصدا، مدل 205 GTi به سادگی نزدیک‌ترین تجربه به کمالِ یک هاچ‌بک داغ است که تا به حال به آن دست یافته‌ایم. این کلاس خودرویی از آن زمان بزرگ‌تر، سریع‌تر و توانمندتر شده است، اما خودروهای کمی توانسته‌اند مانند این مدل، لبخندی چنین بزرگ بر لبان شما بنشانند.

2.Citroen DS

دنیای خودرو و فلسفه به ندرت با هم برخورد می‌کنند، اما رولان بارت، مقاله‌نویس فرانسوی که آثارش معمولاً به موضوعات پیچیده و دشواری مانند نشانه‌شناسی و ساختارگرایی اختصاص داشت، آن‌قدر تحت تأثیر سیتروئن DS قرار گرفت که آن را به چیزی تشبیه کرد که «از آسمان افتاده است». به راحتی می‌توان فهمید منظور او چه بوده است؛ در طراحی و فناوری به طور یکسان، خودروهای بسیار کمی از آن زمان توانسته‌اند چنین شگفتی خلق کنند و هیچ‌کدام نتوانسته‌اند الهام‌بخش نقدی چنین عمیق و روشنفکرانه باشند.

1.Bugatti Veyron

با وجود تمام هیاهو و بزرگ‌نمایی‌هایی که شرکت‌های خودروسازی دوست دارند بیانیه‌های مطبوعاتی خود را با آن‌ها پر کنند، بسیار نادر است که چیزی واقعاً قوانین بازی را جابجا کند، اما بوگاتی ویرون در سال ۲۰۰۵ دقیقاً همین کار را انجام داد. سقف سرعت رکوردشکن ۲۵۳ مایل بر ساعت (۴۰۷ کیلومتر بر ساعت) آن بسیار چشمگیر بود، اما آنچه واقعاً آن را متمایز می‌کرد این واقعیت بود که به همان اندازه که برای رفتن به خرید یا سفر به سواحل مناسب بود، برای حرکت با سرعت بالا و طی کردن مسافت چهار مایل در هر دقیقه نیز آمادگی داشت. از آن زمان چندین خودرو سریع‌تر حرکت کرده‌اند – از جمله جانشین خود ویرون – اما هیچ‌کدام نتوانسته‌اند چنین تأثیر بزرگی بر جای بگذارند.